ஏ பார் அமேசான் பி பார் பார்னஸ் நோபிள்ஸ் இல்லை :)

ஏ பார் அமேசான் பி பார் பார்னஸ் நோபிள்ஸ் இல்லை :)

இந்த இடுகைக்கு பிள்ளையார் சுழி இங்கே

சிலர் பசியை தீர்க்க சாப்பிடுவதுண்டு, சிலர் ருசி பார்க்க,வகை தேடி சாப்பிடுவதுண்டு, சிலர் வேறுவகையாக,கலோரி பார்த்து,டிரான்ஸ்-பேட் இருக்கிறதா என்று பார்த்து, ஆர்கானிகா இல்லையா என்று பார்த்து சாப்பிடுவதுண்டு. சர்க்கரை சபலத்தை மீற முடியுமால் ஐஸ் கிரீம் சாப்பிட்டுவிட்டு கூடுதலாக ஒரு மாத்திரை, அரை மணி நேர நடையை ஒரு முறை ஒரு மணிக்கு நீட்டி ரத்தததில் கூடிவிட்ட சர்க்கரையை சரிக்கட்ட முயலும் சர்க்கரை
வியாதிக்காரர்களும் உண்டு. ஒரு காலத்தில் நான் ருசிக்காக வகை தேடி சாப்பிடுவது போல் இணையத்தில் சஞ்சாரித்துக் கொண்டிருந்தேன். பின்னர் இணையத்தில் சஞ்சாரிப்பதைக் குறைத்துக் கொண்டு இணையுடன் அதிக நேரம் செலவழிக்க தொடங்கினேன் பின்னர் சில காரணங்களால் ருசி பார்க்க வகை தேடும் பிரிவிலிருந்து பசி தீர்க்க, கலோரி பார்த்து சாப்பிடும் பிரிவிற்கு மாறிவிட்டேன். இந்தக் கட்சி மாறலுக்கு நானே பொறுப்பு என்பதையும்
இங்கே தெரிவித்துவிடுகிறேன்.

நேற்று எந்த இணையதளங்களுக்கு சென்றாய் என்று இன்று கேட்டால் முழிக்கிற ஆசாமி நான். ஏனெனில் மினனஞ்சல் படிக்க, ஏடுகள்/செய்தித்தாள்கள் போன்றவை படிக்க வழக்கமாக செல்வது தவிர அடிக்கடி செல்லும் இணையதளங்கள் என்று பட்டியல் தரமுடியாதவன் நான். ஏனென்றால் மின்னஞ்சல் மற்றும் வேறு வழிகளில் கிடைக்கிறதை வைத்துத்தான் அன்று எந்த இணையதளங்களை பார்ப்பது என்பதை முடிவு செய்வேன். உதாரணமாக அன்றைய
மின்னஞ்சலில் ஒரு இணையதளத்தில் உள்ள அறிக்கை பற்றி தகவல் இருந்து, அது எனக்குத் தேவையானால் அதை தரவிறக்கம் செய்வேன்.பல இணையதளங்களில், வலைப்பதிவுகள் உட்பட இன்ன பிறவற்றில் மின்னஞ்சல் முகவரிகளை பதிவு செய்திருப்பதால் மின்னஞ்சல்கள் மூலமே பெரும்பாலும் என் அன்றாட இணைய தேடல் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. உதாரணமாக மின்னஞ்சலில் ஒரு கட்டுரை கிடைக்கிறது. அதை தரவிற்க்கி படிக்கும் போது அதில் critical ecologies என்ற நூல் சுட்டப்படுகிறது என்றால், கட்டுரையைப் படித்தவுடன் அதை கூகுளிட்டு தகவல் பெறுவேன். எனக்கு தேவையான நூல்/கட்டுரை/அறிக்கை என்றால் நூல் குறித்த விபரங்களை குறித்து அல்லது அச்சிட்டு வைத்துக் கொள்வேன். பின்னர் அதைப் பெற
முயல்வேன்.

பல சமயங்களில் நூற்கள்/கட்டுரைகள்/அறிக்கைகள் சுட்டும் இணையமுகவரிக்களுக்குச் செல்வேன். இப்படியாக எதிலிருந்தோ துவங்கி எங்கெங்கோ சஞ்சரிப்பதும், ஒன்றிலிருந்து இன்னொன்றை தேடுவதும், தரவிறக்குவதும் நடக்கும். இந்த மோசமான பழக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு வருகிறேன். நிர்தாட்சண்யமாக தரவிறக்குவதை குறைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன். அதாவது கலோரி பார்த்து சாப்பிடும் நிலைக்கு வந்திருக்கிறேன். அதற்காக நான்
அறிய வேண்டியதை அறிவதைத் தவிர்க்க மாட்டேன். எத்தனையோ விஷயங்கள் அதுவாகவே மனதில் பதிந்து விடும். உதாரணமாக உலக வங்கி,IMF குறித்த ஆய்வு அக்கறை எனக்கு இல்லை. ஆனால் உலக வங்கி நான் ஆய்வு செய்பவற்றில் என்ன செய்கிறது என்பது தெரிய வந்துவிடும்,எதோ வகையில். பொதுவாக உலக வங்கி,IMF குறித்து என்ன விமர்சனங்கள் வருகின்றன, எந்த அமைப்புகள் எந்த போராட்டங்களை நடத்துகின்றன என்பதை சில இணையதளங்கள் மூலம் அறியமுடியும் என்பதை மூளையில் பதிந்து வைத்திருப்பதால் அவற்றை அடிக்கடி பார்வையிடத் தேவையில்லை. இப்படி
சிலவற்றிற்கு சென்று தேவையானதைப் பெற முடியும் என்பதால் பல இணையதளங்களில் என் மின்னஞ்சல் முகவரிகளை பதிந்து வைக்கவில்லை.

பல சமயங்களில் எனக்குத் தேவையில்லை , நண்பர்களுக்கு தேவைப்படும் என்பதால் என் பார்வைக்கு வரும் தகவல்கள், இணையதள முகவரிகளைப் பகிர்ந்து கொள்வேன். உதாரணமாக என் நண்பர் ஒருவர் Environmental Justice and Human Rights குறித்த ஆய்வில் ஈடுபட்டுள்ளார். அவருக்கு Environmental Justice குறித்து பரிச்சயம் இல்லை. என்னை அணுகினார், சொன்னவுடன் இதில் இதை இதைப் படியுங்கள், பிரிட்டனில் இன்னார்
இன்னார் எழுதியது, அமெரிக்காவில் இன்னார் இன்னார் எழுதியது, இந்தியாவில் இன்னார் இன்னார் எழுதியது, இதில் முக்கியமான கட்டுரைகள் இந்தெந்த ஜர்னல்களில் உள்ளன, உங்கள் தேவைகளுக்கு இந்தெந்த இணையதளங்களை பாருங்கள் என்று ஒரு பட்டியலை நினைவிலிருந்தே உடனே கொடுத்து Cambridge University Press வெளியிட்டுள்ள அண்மையில் வந்த இந்த நூல் உங்களுக்கு உதவும் என்றேன். என்னுடைய 'கிடங்குகளை'
தேடாமல் சொன்னவை இவை. அந்த இணையதளங்களை அதிகம் பார்வையிடுவதில்லை என்றாலும் அவருக்குத் உதவும் என்பதால் உடனே கூறினேன்.

பல இணையதளங்களை/அமைப்புகளை அவை தொடர்புடைய நபர்கள், விஷயங்களுடன் தொடர்புபடுத்தியே நினைவில் வைத்திருக்கிறேன். எனவே முகவரிகளை தேடும் போது அதிக சிக்கல் இல்லை. Favorities என்று பலவற்றை குறித்து வைத்திருந்தாலும் அதை
பார்வையிடாமலே பெரும்பாலும் முகவரிகளை சுட்ட முடியும். அல்லது எங்கிருந்து எங்கே செல்ல முடியும் என்பதை தெரிந்து வைத்திருப்பேன்.

உதாரணமாக ஆஸ்தேரலியாவில் உள்ள பல்கலைகழகங்களில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஆய்வேடுகளை இணையத்தில் தேட ஒரு முகவரி இருக்கிறது. ஆனால் அதை நினைவில் கொள்வதைவிடவும், favoritiesகளில் சேர்ப்பதையும் விட இந்த முகவரி http://epress.anu.edu.au/ எனக்கு நினைவில் கொளவது எளிது, ஏனென்றால் anu.edu.au மிகவும் பரிச்சயமான இணைய முகவரி. இதற்கு செல்வதில் எனக்கு உள்ள ‘ஒரே'
பிரச்சினை, நான் நூல்களையும், ஆய்வேடுகளையும் தேடி தரவிறக்க ஆரம்பித்துவிடுவேன். இது போல் முகவரி தெரிந்தும் நான் தவிர்க்கும் இணையதளங்கள் பல :).

ஜர்னல்களில் தேட ingentaconnect, sciencedirect போன்றவற்றிற்கு செல்வேன். முன்பு blackwell-synergy என்பது இப்போது wiely யில் ஐக்கியமாகிவிட்டது, இருப்பினும் பழைய முகவரிக்கு போனாலும் புதிதிற்கு இட்டுச் செல்லும். இது போல் நான் அடிக்கடி செல்லும்
இணையமுகவரிகள் கூட பெரும்பாலும் பணி/ஆய்வு/அக்கறை தொடர்பான்வை.தெரிந்தெடுத்துத்தான் படிக்கிறேன், அதுவும் பெரும்பாலும் மின்னஞ்சல் மூலம். உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புகளைத் தேட ஒரு இணையதளம் இருக்கிறது. தேவையைப் பொருத்து அங்கு செல்வதுண்டு, தீர்ப்புகளை PDF ஆக அதில் பெறமுடியும். மானுடவியல் ஜர்னல்களில் தேட anthrosource.net என்ற தளம், Science Studies, STS குறித்து தகவல் அறிய 4s.org போன்று சில இணையமுகவரிகள் மனப்பாடம். அது போல் online.sagepub.com என்ற தளம் மூலம் sage publications வெளியிடும் ஜர்னல்களில் என்ன வெளியாகியிருக்கிறது என்பதைத் தேட முடியும். இப்படிப்பட்ட தளங்களுக்கு மாதம் ஒரு
முறையாவது செல்வதுண்டு. வாரம் ஒருமுறையாவது ssrn.com என்ற தளத்திற்கு செல்வேன், கட்டுரைகளை தரவிறக்க, புதிதாக இடப்பட்டுள்ள அறிவிப்புகளைப் படிக்க. எனக்கு இந்த தளம் மிகவும் பயனுள்ள தளம். இணையத்தில் borderlands, janushead போன்ற ஜர்னல்களும், Open Access முறையில் ஏராளமான வெளியீடுகளும் கிடைக்கின்றன. இதில் தேவையானவற்றை அவ்வப்போது பார்த்துவிடுவேன். நான் பார்க்காவிட்டாலும் ஏதேனும் மின்மடலாடற் குழு மூலம் அல்லது வேறு வகையில் எனக்குத் தேவையானவை குறித்த தகவல் கிட்டிவிடும். EPW, economist,Foreign Affairs உட்பட பலவற்றை இணையத்தில்தான் பார்க்கிறேன். நூல்கள் வாங்குவதை கிட்டதட்ட நிறுத்திவிட்ட நிலையில் நான் அமேசான் தளத்திற்குப் போகாவிட்டாலும் மின்னஞசல் மூலம அமேசானில் கிடைப்பவை என் கவனித்திற்கு வந்துவிடும். பெருமூச்சு விட்டபடி அதைப் படிக்க
வேண்டியிருக்கும் :).

என் இணையத் தேடல் தேவையானதைப் பெறுவதையும், தேவையற்றதை தவிர்ப்பதையும் பிரதான நோக்கமாகக் கொண்டது. தேவையானதை பெறுகிறேன் என்ற பெயரில் தேவையற்றைதையும் ஏராளமாக பெறுவதை தவிர்க்க வேண்டும் என்பதால் கவனமாக இணையத்தில் தேடுகிறேன்.பிறகு படித்துக்கொள்ளலாம் என்று தரவிறக்குவதை முற்றிலுமாக நிறுத்த முடியவில்லை. Multitude ஐ படித்தால், அது தொடர்புடைய முனைவர்
பட்ட ஆய்வேடு(கள்) தரவிறக்க கிடைத்தால் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால் அப்படியும் இப்படியுமாக ஜிபிக்கள் அளவில் சேரும் போது தலைச்சுற்றுகிறது. இப்படியாகத்தான் இணையத் தேடல் பிள்ளையார் பிடிக்க போய் ஒரு பிள்ளையாரும், நாற்பது குரங்குகளும் என்று முடிகிறது.

ஒருவகையில் இது ஒரு நோயின் தொடர்ச்சிதான். புத்தகங்கள் வாங்குவது, ஜர்னல் கட்டுரைகளை தேடிப் பெறுவது, நூல்களை xerox செய்வது என்றிருந்த நோய்க்கு இணையம் மருந்தல்ல :). இதை அறியும் போது நோய் முற்றி சிகிச்சை இல்லை என்பது தெரிகிறது :).

பாஸ்டன் பாலாஜி சரணம் கச்சாமி :)

Labels: , ,

2 மறுமொழிகள்:

Blogger Boston Bala மொழிந்தது...

நன்றி. மின்னஞ்சல் எனக்கும் பல நினைவூட்டல்களுக்கு ஏதுவாக இருக்கிறது.

விரிவான, பயனுள்ள பகிர்வுக்கு மீண்டும் நன்றி.

11:32 AM  
Blogger senthil மொழிந்தது...

As an academic, and having been part of some admission processes to higher studies, I have been an ardent supporter of reservation. In my personal observation on data and experience, the proportion (and the absolute number) of students from upper caste stratum affected by reservation in the last 15 years is practically insignificant or I would say none. Academic performance (whatever test criteria, I have seen) of the lower band from upper caste stratum and upper band from other lower caste stratum (including the tribal and scheduled category) overlaps almost 80% in several admissions in the last 15 years. Given the Indian socio-political-economic context, the caste based reservation in one of the fundamental ways to ensure procedural and distributive justice. Reservation is no way anti-meritocracy either, given the biases of all the tests, and foreignization of education/knowledege, it is the only way to ensure egalitarian and representativeness in all walks of life. As more and more resources are poured in development, an dpeople are assured of the representativeness, the need for reservation will be gone in next 30 years. Given that the actual effectuation of the reservation policies began only 25 years back. But the argument that the reservation dilutes quality and the poor of the upper stratum (insignificant numbers as population and as candidates)are affected by it are myth and I would say an exaggeration.

Senthil

3:34 AM  

Post a Comment

<< முகப்பு