மறக்க முடியுமா?

மறக்க முடியுமா?

மறக்க முடியுமா அந்த ஜுன் 25ஐ. ஜுன் 25, 1975, நள்ளிரவு நடந்த கைதுகள், அதனை தொடர்ந்த அடக்குமுறைகள், நீதியை மறுத்த உச்சநீதி மன்றம், அதிகாரம் கும்பிடச் சொன்னால் காலில் விழுந்த முதுகெலும்பில்லா அதிசயப் பிறவிகள், என்று பலவற்றை நாம் இன்று(ம்) நினைவில் கொள்வது அவசியம். இனி ஒரு முறை அவசர நிலை அறிவிக்க முடியாது என்று அசட்டையாக இருந்து விட முடியாது. கடந்த 33 ஆண்டுகளில் மனித உரிமைகளும், கருத்துச் சுதந்திரமும் குறித்த அக்கறைகள் அதிகரித்திருந்தாலும் அவற்றிற்கு எதிரான சக்திகள் ஒய்ந்து விடவில்லை. கட்சி பேதமற்று அவை எங்கும் நிறைந்துள்ளன. அஷிஸ் நந்தி மீதான வழக்கு இதற்கு ஒரு உதாரணம். அவசரநிலை நிலவிய காலத்தில் நடந்தது போல் இன்று நடப்பதில்லை என்றாலும் சிவில் சமூகத்திலும் மனித உரிமைகளுக்கு எதிரான சக்திகள், குறிப்பாக மதவாத சக்திகள் இன்று வலுப் பெற்றுள்ளன. அவசரநிலை காலத்தில் அதற்கு ஆதரவாக வைக்கப்பட்ட வாதங்களையும், ரயில்கள் நேரத்திற்கு வந்து சென்றது குறித்த பெருமிதங்களையும் நினைவு கொள்ள வேண்டும். மனித உரிமைகள் மதிக்கப்படாத போதிலும் பொருளாதார வளர்ச்சி சாத்தியம் என்பதால் முன்னதை மறந்து பின்னதற்கு மட்டும் முக்கியம் கொடுப்பது இறுதியில் எசேத்ததிகாரத்திற்கே அடிகோலும். இந்த அடிப்படையில் பார்த்தால் இன்று மனித உரிமைகள் என்பதை மாறி வரும் சமூக-பொருளாதாரச் சூழலில் எப்படி முன்னிறுத்துவது, புதிய சவால்களை எப்படி எதிர்கொள்வது போன்று பல கேள்விகள் மனித உரிமை இயக்கங்கள்/ஆர்வலர்கள் முன் இருக்கின்றன.

அன்று மனித உரிமைகளுக்காக அதிகாரத்தை எதிர்த்து நின்றவர்களையும், அதிகாரத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், கொல்லப்பட்டவர்களையும் இன்று நினைத்துப் பார்ப்பது அவசியம்.

Labels: , , , ,

0 மறுமொழிகள்:

Post a Comment

<< முகப்பு