அரசியல் வாழ்வு- பெரியார்

அரசியல் வாழ்வு- பெரியார்

பெரியார் எழுதியவை, பேசியவை அவ்வப்போது விடுதலையில் இடப்படுகின்றன.இன்று 1971ல் பெரியார் எழுதிய தலையங்கம் ஒன்று தரப்பட்டுள்ளது. அதைக் கீழே தந்துள்ளேன்.

இதில் சிப்பாய் கலகம் குறித்தும், காந்தி குறித்தும் பெரியார் எழுதியுள்ளதை கவனியுங்கள். "தொழிலாளர் தொல்லை", "கூலிக்காரர் தொல்லை" என்றெல்லாம் எழுதும் பெரியாரின் குரல் இங்கு யாருக்கு ஆதரவான குரலாக இருக்கிறது. யாருடைய நலனைப் பற்றி பெரியார் பேசுகிறார். அரசியலில் காலித்தனம் புகுத்தப்பட்டது முதல் முதலில் சிப்பாய் கலகத்தின் போது என்று எழுதுவதன் மூலம்பெரியார் சிப்பாய் கலகம் குறித்து எத்தகைய மதிப்பு வைத்திருந்தார் என்பது தெரிகிறது. பெரியாரின் எழுத்தில் பேசப்படும் ஒழுங்கு, பொது ஒழுக்கம் என்பதை கட்டுடைக்காமலே புரிந்து கொள்ளலாம் - பெரியார் ஒரு பழமைவாதியாக, தொழிலாளர் விரோதியாக, சொத்துடையோர் சார்பாக இதை எழுதியிருக்கிறார் என்று. மேலும் காந்தி எப்போதும் வன்முறையை ஆதரித்ததில்லை. செளரிசெளராவில் வன்முறை ஏற்பட்டதும் போராட்டத்தை விலக்கிக் கொண்டார். ஆனால் பெரியார்என்ன எழுதியிருக்கிறார் என்று பாருங்கள்.

திரு என்ற பதிவாளர் தன்னை தொழிற்சங்கவாதி என்று காட்டிக்கொள்கிறார்.ஆனால் கீழ்வெண்மணியில் நடந்த படுகொலைகளை பெரியார் கண்டிக்கவில்லை என்பதையும், அவர்அது குறித்து பழியை யார் மீது போடுகிறார் என்பதையும் , திரு விமர்சித்து எழுதவில்லை. வலைப்பதிவுகளில் பார்பனீயம்,ஏகாதிபத்தியம் என்று எதற்கெடுத்தாலும் பேசித்திரியும் 'இடதுசாரி' களும், பெரியார் சிப்பாய் கலகம் குறித்து எழுதியிருப்பதை விமர்சிப்பார்களா இல்லை மெளனம் சாதிப்பார்களா என்பதை பார்க்க வேண்டும்.

1970 களில் சிம்சன் குழுமத்தில் தொழிற்சங்கங்கள் குறித்த பிரச்சினையில் திமுக தொழிற்சங்கத்திற்கும், பிற தொழிற்சங்கம்/சங்களுக்கும் இடையே கடுமையான போட்டியும், மோதலும் ஏற்ப்பட்டது. அப்போது பெரியார் என்ன எழுதினார், யாரை ஆதரித்தார் என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் ஒன்று மட்டும் நிச்சயம், எப்படி கீழ்வெண்மணி கொலைகள் குறித்து பெரியார் எழுதியது ஒரு அதிர்ச்சியை கொடுத்ததோ அது போல் பல சமயங்களில் அவரின் நிலைப்பாடுகளை ஆராய்ந்தால் பெரியார் குறித்த புனித பிம்பங்கள் உடைந்து விடும்.

இப்போதே சிலர் தலித் கண்ணோட்டத்தில் பெரியாரை கேள்விக்குட்படுத்தி பெரியார் அபிமானிகளின் பொய் பிரச்சாரங்களை விமர்சித்து வருகிறார்கள் (உ-ம் புதிய கோடங்கி டிசம்பர்2006ல் ஸ்டாலின் ராஜாங்கம் எழுதியுள்ள கட்டுரை). இந்தப் போக்கு தொடருமானால் இன்னொரு பத்தாண்டுகளில் பெரியார் குறித்த கட்டுக்கதைகள் அம்பலமாகி விடும். அந்த உண்மையான கட்டுடைப்பு இன்று கட்டுடைப்பு என்ற பெயரில் கதை விட்டுக் கொண்டிருக்கும் சிலருக்கு பிடிக்காது போகலாம், ஆனால் அது காலத்தின் கட்டாயம்.
----------------------------------------------------------------------------------------------

அ ர சி ய ல் வா ழ் வு

அரசியல் வாழ்வு நாளுக்கு நாள் மனிதப் பண்பைக் கெடுத்துவருகிறது. அரசியல் போட்டி என்பது மிகமிகக் கீழ்த்தரத்திற்கே போய்க் கொண்டிருக்கின்றது.இவை நம் பின் சந்ததி-களைப் பாழாக்கி விடும் போலத் தெரிகிறது.சட்டம் ஒழுங்கு மீறுதல், பலாத்கார செயலில் ஈடுபடு-தல் முதலிய காரியங்கள் நம் நாட்டில் முதல் முதல் அரசி-யலின் பேரால் தான் தொடக்கமானதாகத் தெரி-கிறது. இதற்குக் காரண°தர்-கள் பார்ப்பனர் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். பார்ப்-பனர்களுக்குத் தூண்டுகோல் மனுதரும சா°திரம் தான்.பார்ப்பன ஜாதி என்பதாக ஒரு வகுப்பு நாட்டில் இருக்-கும் வரை சட்டம், ஒழுங்கு, அமைதி, பலாத்காரமற்ற தன்மை முதலியவை இருப்-பது என்பது முடியாத காரி-யமாய்த் தான் இருந்து வரும். பொதுவாகச் சொல்லப்படு-மானால் அரசியலில் காலித்-தனம் புகுத்தப்பட்டது, முதல் முதலில் சிப்பாய்க் கலகத்தின் போது என்றாலும், நாம் அறிய வங்காளப் பார்ப்பனர்-களால் தான் என்று சொல்ல வேண்டும். அதற்குப் பிறகு அரசியல் காலித்தனம் பொது மக்கள் செயலாக ஆக்கப்பட்டது காந்தியால் தான் என்று சொல்லாம்.சட்டசபைகளில், காலித்-தனம் என்பது சத்தியமூர்த்தி அய்யர், மோதிலால் நேரு முதலிய பார்ப்பனர்களா-லேயே ஆகும். சட்டசபை-யின் கவுரவமும் ஒழிக்கப்பட்ட-தற்குக் காரணம் காங்கிர° பக்தர்கள் (காலிகள்) என்று தான் சொல்ல வேண்டும். இந்த நிலைமை வளர்ச்சிக்கு, உற்சாகம் கொடுத்தவர்கள் பார்ப்பன பத்திரிகைக்காரர்-களே ஆவார்கள்.பொது வாழ்வில் பார்ப்-பனர்களுக்கு உள்ள ஆதிக்கம் குறைந்ததுடன் அவர்கள் காலித் தனத்தை வளர்த்து, நாட்டில் அமைதியையும், பொது ஒழுக்கத்தையும் பாழாக்கிவிட்டார்கள். பார்ப்பனர்கள் தங்களுக்குப் பார்ப்பனர் அல்லாதார்-களின் மானம், ஒழுக்கம், நேர்மை ஆகியவற்றில் பற்-றும், அருகதையும் உள்ள பெரிய மனிதர்கள் என்பவர்-களின் ஆதரவு இல்லை என்று தெரிந்தவுடன், அயோக்கியர்கள், காலிகள், பொறுப்பற்ற கீழ்மக்கள் ஆகியவர்களையே பெரிதும் வேட்டையாடி- விளம்பரம் கொடுத்து, உண்மையில் பெருமையும் கவுரவமுள்ள பெரியவர்கள் என்பவர்களை எல்லாம் மூலையில் ஒடுங்-கும்படி செய்து விட்டார்கள். நல்ல பாரம்பரியத்தின் மதிப்பை எல்லாம் கெடுத்து விட்டார்கள்.நபர்களின் தன்மையைப் பற்றிக் கவலைப்பட வேண்டி-யதில்லை என்றாலும், பண்-பைப் பற்றிக் கவலைப்பட வில்லையானால் மனித சமுதாயத்திற்குப் பாதுகாப்பு எப்படி இருக்க முடியும்?சமதர்மம் பேசுகிறோம். எப்படிப்பட்ட சமதர்மம் ஏற்-பட்டாலும் நம் சமுதாயமாக-வும்,- பொது நாடும், பொது உடைமை சமுதாயமாகவும், பொது உடைமை நாடாகவும் ஆகும். வரையில் ஏழை, பணக்காரன் இருந்து தான் தீருவான். மற்றும் முதலாளி, தொழிலாளி இருந்து தான் தீருவார்கள். எஜமான்,- வேலைக்காரன் இருந்து தான் தீருவார்கள். இந்த நிலை இருக்குமானால் இருக்கும் வரை ஒரு கட்டுத் திட்டம், ஒழுங்குமுறை இருந்தால் தானே மனித வாழ்வும், காரிய நடப்பும் சரிவர நடந்-தேற முடியும்? மனிதனுக்கு இன்று சொத்துரிமை இருக்-கிறது; இதில் மற்றவன் தனது பலாத்காரத்தைப் பயன்-படுத்தி உரிமை பெறுவது என்றால், கையில் வலுத்த-வன் பயனடைவது என்றால், மனித சமுதாயத்தில் அமைதி-யும், சமாதானமும் ஆன வாழ்வு எப்படி இருக்க முடியும்? காந்தி பார்ப்பா-னுக்குக் கையாளாகவும், பணக்காரனுக்குக் கூலியாக-வும், பொறுப்பற்ற மனிதனாக-வும் இருந்ததால் சட்டம் மீறுதல், உரிமையை ஒழித்தல், சண்டித்தனம் செய்தல் முதலிய காரியங்களைத் தூண்டி விடுவதில் உற்சாக-மாக இருந்து விட்டார். இன்றையத் தினம் அறிவில்-லாமல் காந்தியைப் புகழ்ந்து கூறிப் பெருமை அடைகி-றார்களே ஒழிய பலாத்காரம், சமாதான பங்கம், காலித்-தனம் ஆகிய காரியங்களுக்கு யார் காரணம் என்பதைப் புகழ்கிறவர் எவரும் சிந்திப்-பதே இல்லையே.கட்டுப்பாடும், சமாதான-மும் அந்தத் தன்மையைச்- சத்திய சோதனை என்னும் பேரால் உண்டாக்கிவிட்டு, ஜனநாயகத்தையும் ஏற்படுத்தி விட்டால் எந்தக் குணம், எந்தத் தன்மை கொண்ட மக்கள் பெருவாரியாய் இருக்-கிறார்களோ, அந்த மக்கள் ஆட்சி தான் நிலவும். “தொழி-லாளர் தொல்லை”, “கூலிக்-காரர்கள் தொல்லை”, இவர்-களைத் தூண்டிவிட்டு வாழும் காலிகள் தொல்லை என்றால், நாட்டில் இந்த இனம் தானே மெஜாரிட்டி-யாக உள்ளனர்.இந்த நிலையில் சமதருமம், ஜனநாயகம் என்றால் நாடும் மனித சமுதாயமும் எக்கதி ஆகும் என்பதைச் சிந்திக்க வேண்டாமா? ஆகவே நமது “அரசியல் வாழ்வு” என்ப-தைப் பொதுவுடைமை வாழ்-வாக ஆக்கிக் கொண்டால் தான், மக்கள் சமுதாயம் கவலையற்றுச் சாந்தியும், சமாதானமும் பெற்று வாழ முடியும். இல்லாவிட்டால் மக்கள் சித்திரவதைக்கு ஆளாகத்தான் நேரும்.
(17-7-1971 ‘விடுதலை’யில்தந்தை பெரியார் அவர்கள் தலையங்கம்)

3 மறுமொழிகள்:

Anonymous Anonymous மொழிந்தது...

கடைசி வரியையை மீண்டும் படிக்கவும். எதையும் அறைகுறையாகதான்
படிப்பீர்களோ?

8:54 AM  
Blogger ravi srinivas மொழிந்தது...

The last sentence is just an excuse.The reader cannot be expected to be fooled by that sentence.The tone and tenor
of the article tell more
about his views than the last
sentence.

6:35 AM  
Anonymous Karthik மொழிந்தது...

I have also read some bits and pieces of articles written / spoken by Periyar, which talks so ill of woman in indian society.

10:35 AM  

Post a Comment

<< முகப்பு