அயோத்தி- அர்த்தமற்ற எதிர்ப்பு

அயோத்தி- அர்த்தமற்ற எதிர்ப்பு

அயோத்தியில் ராமர் விக்கிரகம் உள்ள இடத்தில் பாதுகாப்பினை மேம்படுத்தஉத்தேசித்துள்ள மத்திய அரசு இரும்பு அரண் ஒன்றை அமைக்க நீதிமன்றத்தின்அனுமதியினைக் கோரியுள்ளது. இதற்கு சில இஸ்லாமிய அமைப்புகள் எதிர்ப்புத்தெரிவித்துள்ளன. இது தேவையற்றது.

அந்த இடம் யாருக்குச் சொந்தம் என்பது குறித்த வழக்கு நிலைவில் உள்ளது. டிசம்பர்6,1992ல் பாப்ரி மசூதி இடிக்கப்பட்ட பின் மத்திய அரசு அங்கு சர்சைக்குரிய நிலத்தினைகையகப்படுத்தி விட்டது.இப்போது அந்த நிலம் மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது. ராமர் விக்கிரகம் இருப்பதை ஒரு முழுக் கோயிலாக மத்திய அரசு மாற்ற முயற்சிக்கவில்லை.மேலும் அரசு செய்ய உத்தேசித்துள்ள நடவடிக்கை பாதுகாப்பு ஏற்பாடுதான், இதற்கும் வழிபாட்டிற்கும்எந்த தொடர்பும் இல்லை. இங்கு கூட இந்த நடவடிக்கை ஒரு முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைதான்.

கடந்த காலத்தில் அங்கு தாக்குதல் முயற்சி நடந்ததையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். இப்பாதுகாப்புஅரண் பாதுகாப்பினை இன்னும் வலுப்படுத்தும். இப்போது மூன்று கட்ட பாதுகாபு உள்ளது. இதையும்மீறி உள்ளே நுழைந்து தாக்க முயற்சிகள் செய்யப்பட்டது. இந்த பாதுகாப்பு அரண் எனவே தேவையாகிறது. அங்குள்ள விக்கிரகம் தாக்கப்பட்டால் அல்லது அதற்கு பாதிப்பு ஏற்பட்டால்கலவரங்கள் உருவாக வாய்ப்புண்டு. அதுதான் தீவிரவாதிகளின் விருப்பமாக இருக்கலாம்.

வாரணாசியிலும், வேறு இடங்களிலும் இந்துக்களின் வழிபாட்டுத் தலங்களில் தாக்குதல்கள்னடந்துள்ளது. எனவே பாதுகாப்பு பலப்படுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை நியாயமானதே. இதில் நீதிமன்ற அனுமதியை அரசு கோரியுள்ளது. இதை நீதிமன்றம் ஏற்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறேன். இதை எதிர்க்கத் தேவையில்லை. அரசின் நோக்கம் நியாயமானதே.இது ஒரு பாதுகாப்பு ஏற்பாடு மட்டுமே.

இது யாருடைய உரிமையையும் பாதிக்காது.நிலுவையில் உள்ள வழக்கையையும் இது பாதிக்காது. அரசு தன்னிச்சையாக வழிபாட்டிற்கான இடத்தினை அதிகப்படுத்தி, மேலும் சில விக்கிரகங்களை வைத்தால் அல்லது கோயிலை மறைமுகமாக விஸ்தரிக்க நினைத்தால் அதை எதிர்க்கலாம்.

நரசிம்ம ராவ் அரசு கொண்டு வந்த சட்டப்படி வழிப்பாட்டுத் தலங்களில் ஆகஸ்ட் 15,1947ல்இருந்த நிலை நீடிக்க வேண்டும். மாறுதல்கள் செய்யக் கூடாது (சில விதிவிலக்குகள் தவிர).உதாரணமாக வழிப்பாட்டுத்தலத்தில் உள்ள ஒரு சன்னதியை இன்னொரு இடத்திற்கு மாற்றக்கூடாது. இதைக் கொண்டு வந்ததன் முக்கிய காரணம் இன்னொரு வழிபாட்டுத் தலம் இடிக்கப்படக் கூடாது, மாநிலங்களில் தங்களுக்குள்ள பெரும்பான்மையினைக் கொண்டு எந்த கட்சியும்வழிப்பாட்டுத் தலங்களில் மாறுதல் செய்கிறேன் என்ற பெயரில் இடிப்பது, தகர்ப்பது, இடம்பெயர்ப்பது போன்றவற்றைச் செய்யக் கூடாது என்பதே. சர்ச்சைக்குரிய பகுதியைப் பொறுத்தவரை நீதிமன்ற ஆணைகளின் படியே அரசு செயல்பட்டு வந்துள்ளது. கோயில் கட்டஇந்த்துவ அமைப்புகள் செய்த திட்டங்கள் நிறைவேறவில்லை.

இதையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டு பார்க்கும் போது அரசு செய்ய உத்தேசித்துள்ள நடவடிக்கை சரியானதே. இதை எதிர்க்கத் தேவையில்லை. நீதிமன்ற பரிசீலித்து தீர்ப்புக் கூறட்டும் என காத்திருப்பதே விவேகமானது.

கோயில்கள், பெண்கள், மொழி,வழிபாடு-2

கோயில்கள், பெண்கள், மொழி,வழிபாடு : சர்ச்சைகளும், புரிதல்களும் -2

அரசியல் சட்டமும், மத சுதந்திரமும் - ஒரு அறிமுகக் குறிப்பு

போன பகுதியில் சில கேள்விகளை எழுப்பினோம். இனி வரும் பகுதிகளில் மேலும் சில கேள்விகளைஎழுப்பி, சில சர்ச்சைகளை அலசுவோம். அதை செய்யும் போது அரசியல் சட்டம் தரும் மத உரிமைகள்குறித்தும் குறிப்பிட விருப்பதால் இந்த அறிமுகக் குறிப்பு இங்கு தரப்படுகிறது. (இது போன்ற ஒரு குறிப்பு இணையத்தில் தமிழில் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இருந்திருந்தால் நான் இதை எழுதத்தேவையிராது).

இந்திய அரசியல் சட்டம் மத,வழிபாட்டு உரிமைகளை உறுதி செய்துள்ளது. இந்த உரிமை குறித்தபுரிதல் தேவை. ஏனெனில் இவ்வுரிமை இந்திய குடிமக்களுக்கு தரும் சில உத்தரவாதங்களை அரசால் நீக்க முடியாது, அரசியல் சட்டதினையே மாற்றாமல். எனவே எந்தக் கட்சி ஆட்சியில் இருந்தாலும் இவ்வுரிமை குறித்த விஷயங்களில் நினைத்த படி அரசு செயல்பட முடியாது. என்ன செய்யலாம் என்பதை அரசியல் சட்டமும், அதற்கு தரப்பட்டுள்ள விளக்கங்களும் சுட்டிக் காட்டுகின்றன. அரசியல் சட்டப் பிரிவுகளை அர்த்தப்படுத்துவதில் உச்ச நீதிமன்றம் பல வழக்குகளில் விளக்கங்களை அளித்துள்ளது. இவ்விளக்கங்களின் அடிப்படையில் இப்பிரிவுகளை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். மேலும் சிறுபான்மையினர் உரிமைகள் குறித்த பிரிவுகளையும் மத சுதந்திரம் குறித்த பிரிவுகளையும் சேர்த்து படித்துப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.அப்போதுதான் சிறுபான்மையினர் உரிமைகள் எத்தகையவை என்பதை அறிய முடியும்.

அரசியல் சட்டத்தின் 25,26,27,28 பிரிவுகள் மத சுதந்திரம் குறித்தவை. அரசியல் சட்டத்தினை உருவாக்கியவர்கள் மத சுதந்திரம் குறித்து விரிவாக விவாதித்துள்ளனர். மத சுதந்திரம் என்ற கருத்து இப்போதுமிகவும் சாதாரணமான ஒன்றாக தோன்றலாம்.ஆனால் அது எல்லாக் காலங்களில் ஒரு உரிமையாகஅங்கீகரிக்கப்பட்டதில்லை. இன்னும் சொல்லப் போனால் மதன் சுட்டிக்காட்டுவது போல் நவீன கருத்தானமத சுதந்திரம் சுமார் முன்னூறு ஆண்டுகளாகத்தான் இருக்கிறது.

இந்திய அரசியல் சட்டத்தினை வகுத்தவர்கள் நவீன இந்தியாவை உருவாக்க விழைந்தவர்கள். தேசப்பிரிவினை, யூத இனப்படுகொலை, இரண்டாம் உலகப் போர் போன்றவற்றின் பிண்ணனியில் அவர்களின்கருத்துக்களை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அவர்கள் இந்திய தத்துவ மரபுகளையும், மேற்கத்தியகருத்தாங்கள், பிற நாடுகளில் உள்ள சட்டங்கள் போன்றவற்றையும் ஆய்ந்து, விவாதித்தே இப்பிரிவுகளைவகுத்தனர். அரசியல் சட்டத்தினை உருவாக்கியவர்கள் நடத்திய விவாதங்கள் அவர்களது அறிவிற்கும்,வருங்கால இந்தியா குறித்த அக்கறைகளுக்கும் சான்றாக உள்ளன. சமத்துவம் அரசியல் சட்டத்தின் மையக் கருத்துக்களில் ஒன்று.

மேலும் இந்திய அரசியல் சட்டத்தினை வகுத்தவர்கள் இந்திய அரசு மதச்சார்பற்றதாக இருக்க வேண்டும், மதங்களிடையே பாரபட்சம் காட்டக் கூடாது என்பதையும் கருத்தில் கொண்டே அடிப்படை உரிமைகளில் ஒன்றாக இதைக் வகுத்தனர். அவர்களின் தீர்க்கதரிசனத்தினை நாம் பாராட்ட வேண்டும். மத சுதந்திரம் மனித உரிமைகள் குறித்த பிரகடனம் உட்பட பல்வேறு மனித உரிமை சாசனங்கள், உடன்படிக்கைகளால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒன்றுமாகும். மதன் மத சுதந்திரம் என்ற கருத்தின் வரலாற்றையும், இந்தியச் சூழலில் அது குறித்த சர்சைக்களையும் விளக்குகிறார். அவற்றை நான்
மீண்டும் இங்கு குறிப்பிட விரும்பவில்லை.

அரசியல் சட்டத்தின் 25வது பிரிவு கூறுகிறது
Freedom of conscience and free profession, practice and propagation of religion.-
(1) Subject to public order, morality andhealth and to the other provisions of this Part, all persons are equally entitled to freedom of conscience and the right freely toprofess, practise and propagate religion. (2) Nothing in this article shall affect the operation of any existinglaw or prevent the State from making any law-(a) regulating or restricting any economic, financial, political or other secular activity which may be associated with religiouspractice;(b) providing for social welfare and reform or the throwing open of Hindu religious institutions of a public character to all classes andsections of Hindus.Explanation I.- The wearing and carrying of kirpans shall be deemed to be included in the profession of the Sikh religion.Explanation II.- In sub-clause (b) of clause (2), the reference to Hindus shall be construed as including a reference to personsprofessing the Sikh, Jaina or Buddhist religion, and the reference to Hindu religious institutions shall be construed accordingly.

அரசியல் சட்டத்தின் 26வது பிரிவு கூறுகிறது
Freedom to manage religious affairs.- Subject to public order, morality and health, every religious denomination or any sectionthereof shall have the right-(a) to establish and maintain institutions for religious and charitable purposes;(b) to manage its own affairs in matters of religion;(c) to own and acquire movable and immovable property; and(d) to administer such property in accordance with law.

மதம் என்றால் என்ன என்பதை புரிந்து கொள்ள நீதிபதி முகர்ஜியா ஒரு வழக்கில் தந்த தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டதைப் பார்க்கலாம். இது உச்ச நீதிமன்றம் வழங்கியுள்ள வேறு பல தீர்ப்புகளில் மேற்கோளிடப்படுவதால் இது முக்கியமானது.

“Religion is certainly a matter of faith with individuals or communities and it is not necessarily theistic. There are well-known religions in India like Buddhism and Jainism which do not believe in God or in any intelligent first cause. A religion undoubtedly has its basis in a system of beliefs or doctrines which are regarded by those who profess that religion as conducive to their spiritual well-being, but it would not be correct to say that religion is nothing else but a doctrine or belief. A religion may not only lay down a code of ethical rules for its followers to accept, it might prescribe rituals and observances, ceremonies and modes of worship which are regarded as integral parts of religion, and these forms and observances might extend even to matters of food and dress.” (Commr. HRE v. Sri Lakshmindra Thirtha Swamiar of Sri Shirur Mutt) மத

சுதந்திரம் என்பது தடைகளற்ற சுதந்திரமல்ல. இப்பிரிவின் கீழ் அது பொது ஒழுங்கு, ஒழுக்கம், சுகாதாரம் உட்பட வேறு காரணங்களுக்காக, கட்டுப்பாடுகளுக்குட்பட்டது. அரசு இப்பிரிவின் கீழ் மத சுதந்திரம் என்ற பெயரில் கோயில்களில் இந்துக்களில் அனைத்து தரப்பினருக்கும் வழிபாட்டு உரிமையை தர மறுப்பதை தடுக்க முடியும்.வேறுவார்த்தைகளில் சொன்னால் இந்துக்களில் இந்தப் பிரிவினர் இந்த இந்துக் கோயிலுக்குள் நுழையக் கூடாது என்று தடை விதிக்க முடியாது. மேலும் எவை மதம் தொடர்புடையவை,

எவை மதம் தொடர்பில்லாத அல்லது மதம் சாராதவை என்பதையும் கருத்தில் கொண்டு அரசு மதம் சாராத விஷயங்களில் தலையிட அரசியல்சட்டம் உரிமை தருகிறது. அரசின் முடிவு நீதிமன்ற ஆய்விற்குட்டப்பட்டது. உதாரணமாக கோயிலை நிர்வகிக்கும்அறக்கட்டளை கோயில் நிதியை முறை கேடாக பயன்படுத்தினால் அரசு தலையிட முடியும். கோயில் பூசாரி/ அரச்சகர் நியமனம் மதச்சார்பற்ற நடவடிக்கை என்று நீதிமன்றம் கூறியுள்ளது (Bhuri Nath Vs State of J&K).அரசின் நடவடிக்கை/

ஒழுங்குமுறை மதம்சாராத நடவடிக்கைள் குறித்து இருக்க வேண்டும், மதத்தினைப் பின்பற்றுவது குறித்த நடவடிக்கைகள் குறித்ததாக இருக்கக் கூடாது என்று தீர்பளிக்கப்படிருக்கிறது. (Ratillal Vs.State of Bombay). ஆனால் நடைமுறையில் இந்த எல்லைக்கோட்டினை வகுப்பது எளிதாக இல்லை. இருப்பினும்இக்கோட்பாடு இதற்கு பின் வழங்கப்பட்ட பல தீர்ப்புகளிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

ஒரு மதப்பிரிவிற்கு சடங்குகள், பின்பற்றப் பட வேண்டிய விதிகள் குறித்து தீர்மானிக்கும் உரிமை உண்டு. அதில் அரசு தலையிட்டு மாற்ற முடியாது. ஆகம விதிகள் பின்பற்றப்படும் கோயில்களில் ஆகமங்கள் கூறும் விதிகளின் படி விக்கிரகங்களையார் தொடுவது, பூஜை செய்வது என்பதை பின்பற்றும் உரிமை மதப்பிரிவினருக்கு உண்டு. (Seshammal Vs. State of Tamil Nadu). [இவ்வழக்கு அனைத்து ஜாதியினரும் அரச்சகர் ஆவது குறித்த வழக்கு. யார் அர்ச்சகராக இருக்கலாம் என்பதை அரசு தீர்மானிக்கலாம்.ஆகம விதிகள் பின்பற்றபட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை மத சுதந்திரத்தின் பகுதி என்று உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. இங்கு விக்கிர வழிப்பாட்டில், பூஜைகள் செய்வதில் ஆகமவிதிகள் பின்பற்றப்பட வேண்டும் என்று வரும் போது அது மதவழிப்பாட்டின் பகுதி என்பதால் அதில் அரசு தலையிட முடியாது].

மதப்பிரிவு என்று கூறும் போது அரசியல் சட்டம் ஒரு மதத்தில் பல பிரிவுகள் இருப்பதை அங்கீகரிக்கிறது. இப்பிரிவுகள் மாறுபட்ட வழிபாட்டு முறைகளை பின்பற்றினாலும், சடங்குகள், நம்பிக்கைகள் வேறாக இருந்தாலும் உரிமை உண்டு. கிறித்துவ மதத்தின் ஒரு பிரிவு தாங்கள் மட்டுமே உண்மையான கிறித்துவப் பிரிவு, பிற பிரிவுகளை அங்கீகரிக்கக் கூடாது என்றெல்லாம் கோரினால் அதை சட்டம் ஏற்காது. மேலும் ஒரு மதத்தின் முக்கிய அம்சங்கள் எவை, எவையில்லை என்பதையும் நீதிமன்றம் ஆராய முடியும் (Ramanuja Vs. State of Tamil Nadu).அதாவது இது நீதிமன்ற ஆய்விற்க்கப்பாற்பட்டது என்று யாரும் கூற முடியாது.

மேலும் மதப்பிரிவுகள் அறக்கட்டளைகள் துவங்க, சொத்துக்களை வாங்க,விற்க உரிமை உடையவை. தனி நபர் சொத்துரிமைகள் அவற்றிற்கும் பொருந்தும். அத்தகைய சொத்தினை அரசு கையக்கப்படுத்த நினைத்தால் அதை செய்ய தேவையான காரணம் இருக்க வேண்டும், அக்காரணம் நியாயமானது என்று நீதிமன்றம் ஏற்க வேண்டும். அதாவது அரசின் முடிவுகள் நீதிமன்ற ஆய்விற்குட்பட்டவை. அரசு தனியார் கோயில்களை தன்னிசையாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. ஒரு மதப்பிரிவு கோயிலை நிர்வகிக்க விதிமுறைகளை ஏற்படுத்தி, அவ்விதிமுறைகளை நீதிமன்றம் ஏற்றிருந்தால் அங்கு நிர்வாகத்தில் தலையிட, கோயிலை எடுத்துக் கொள்ள அரசுக்கு அதிக உரிமைகள் இல்லை. தகுந்த காரணங்கள் இன்றி அரசு அத்தகைய கோயில்களை எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. அப்படியே எடுத்துக் கொள்ள முயன்றாலும் அதுவும் நீதிமன்ற ஆய்விற்குட்பட்டதே. இங்கு கோயில் என்பது அனைத்து வழிபாட்டுத் தலங்களுக்கும் பொருந்தும்.

மதம் என்று ஒன்றிருந்தால் அம்மதம் இறை நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கவேண்டும் என்றில்லை. மேலும் மதம் வேறு, தத்துவம் வேறு.மதம் நியமங்களை, விதிகளை, நம்பிக்கைகளை கொண்டிருப்பது. அவற்றை நடைமுறைப்படுத்த சில ஒழுங்குகளையும், கட்டுப்பாடுகளையும் அது விதிக்கலாம். இவை பொது ஒழுங்கு, ஒழுக்கம், சுகாதாரம் போன்றவற்றிற்கு எதிராக இருக்க முடியாது.மத சுதந்திரம் குறித்த பிரிவு சட்ட விரோதச் செயல்களை மத ஒழுங்கு என்ற போர்வையில் அனுமதிக்கவில்லை. இந்தியாவில் தீண்டாமை சட்ட விரோதம் என்று அரசியல் சட்டம் கூறுகிறது. தீண்டாமை மதத்தின் கோட்பாடு/விதி என்ற பெயரில் கோயில்களில் நுழைய விடாமல் செய்ய முயன்றால் அதை மத சுதந்திரம் என்ற வகையில் சட்டம் அனுமதிக்காது. ஒரு தனிப்பட்ட பிரிவினருக்கான கோயிலில் பிற பிரிவினரை அனுமதிக்க மறுக்கும் உரிமை உண்டா என்ற கேள்வி எழுந்தது. அதற்கு தரப்பட்ட தீர்ப்பு மிகவும் முக்கியமானது. மத சுதந்திரம் எது வரை செல்லுபடியாகும் என்பதற்கு இது ஒரு உரைகல்.

தீண்டாமையை நீக்கி, இந்துக் கோயில்களுக்குள் தலித்கள் செல்ல உரிமையளிக்கும் சட்டம் ஒரு தனிப்பட்டபிரிவினரின் கோயிலுக்கு பொருந்துமா என்று கேள்வி எழுந்தது. கெளட சரஸ்வத் பிரமணர்களுக்கு சொந்தமான கோயிலிற்கு தலித்களுக்கு நுழைய உரிமை தரும் சட்டம் செல்லுபடியாகுமா என்ற கேள்விக்கு உச்ச நீதிமன்றம்தந்த பதிலில் அரசியல் சட்டம் 25ம் பிரிவின் கீழ் அரசுக்கு தரப்படும் அதிகாரம், மதப்பிரிவுகளுக்கு அரசியல் சட்டம் 26வது பிரிவின் கீழ் தரப்படும் உரிமைகளுக்கு முரணானதா என்பது ஆராயப்பட்டது. அரசியல்சட்டத்தினை ஒத்திசைவாக பொருள் கொள்வது என்பதன் அடிப்படையில் நீதிபதி வெங்கட்ராம ஐயர் தந்த தீர்ப்பில் 26(பி) பிரிவின் கீழ் மதப்பிரிவினருக்கு மத நிறுவனங்களை நிறுவ,நிர்வாகிக்க உரிமை உண்டு, பிரிவு 25(2)ன் கீழ் அரசுக்கு விரிவான அதிகாரம் தரப்பட்டுள்ளது, இந்த அதிகாரம் 26(பி) பிரிவின் உரிமையை கட்டுப்படுத்தக் கூடியது என்று குறிப்பிட்டார். அதாவது 26(பி) பிரிவின் உள்ள உரிமைக்கும் 25ம் பிரிவின் கீழ் உள்ளவற்றிற்கும் முரண்பாடு ஏற்படும் போது பொது நலன் கருதி அரசு எடுக்கும் முடிவு 26(பி) பிரிவு தரும் உரிமைகளை கட்டுபடுத்த முடியும். (இந்த முடிவும் நீதிமன்ற ஆய்விற்குட்டப்பட்டதே).

இவ்வழக்கில் அக்கோயிலில் சில சடங்களில் கெளட சரஸ்வத்களை மட்டும் அனுமதிக்க அப்பிரிவினருக்கு உரிமை உண்டு, கோயிலில் நுழையக் கூடாது என்று பிற இந்துக்களை தடுக்கும் உரிமை கிடையாது என்று தீர்ப்பானது. முன்னது 26(பி) பிரிவின் கீழ் தரப்படும் உரிமை, பின்னது 25ம் பிரிவு 2ம் உப பிரிவின் அடிப்படையிலானது. எனவே கோயிலிற்கு அந்த சட்டத்திலிருந்து விதிவிலக்கு அளிக்குமாறு கோர உரிமை இல்லை என்று தீர்ப்பானது. (Venkataramana Devaru v. State of Mysore).

மத நடைமுறைகள் குறித்து இன்னொரு வழக்கில் கஜேந்திரகட்கர் தன் தீர்ப்பில் கூறியதும் மிக முக்கியமானது. ஏனெனில் எல்லாவற்றையும் மத நடைமுறைகள் என்ற பெயரில் கொண்டு வர முடியுமா என்ற கேள்விக்கு இது பதில் தருகிறது.

ஒரு மதம் அந்த நடைமுறை(யை/களை)

"as its essential and integral part; otherwise even purely secular practices which are not an essential or an integral part of religion are apt to be clothed with a religious form and may make a claim for being treated as religious practices within the meaning of Article 26.... in other words, the protection must be confined to such religious practices as they are an essential and an integral part of it and no other.” (Durgah Committee v. Syed Hussain Ali). இதிலிருந்து மத

நடைமுறை என்ற பெயரில் எதை வேண்டுமானாலும் செய்ய உரிமையை அரசியல் சட்டம் தரவில்லை. அந்த நடைமுறை இந்த உரிமையின் கீழ் வருமா என்பதை நீதிமன்றம் தீர்மானிக்க முடியும். அதாவது அந்த நடைமுறை அம்மதத்தின் மிகமுக்கியமான ஒன்றாக இல்லாத போது அந்த நடைமுறையை வழிபாட்டு உரிமை என்ற பெயரில் நியாயப்படுத்த முடியாது.
(தொடரும்)

பெண்கள், மொழி,வழிபாடு

பெண்கள், மொழி,வழிபாடு : சர்ச்சைகளும், புரிதல்களும் -1

சமீபத்தில் எழுந்துள்ள சில சர்ச்சைகள் குறித்து பரபரப்பான விவாதங்கள் நடைபெறுகின்றன.ஆனால்விவாதிக்கும்/எழுதும் பலர் அடிப்படைகளைக் கூடப் புரிந்துகொள்வதில்லை.

மேலும் பிரச்சினைகளைபெண்ணியம்,சமத்துவம் போன்றவற்றைக் கொண்டு அலசி ஆராயும் போது வேறு பரிமாணங்கள் இருப்பதைஅவர்கள் கருத்தில் கொள்வதில்லை.அவர்களது பெண்ணிய,சமத்துவ பார்வைகள் எந்த அளவு சரியானவைஎன்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். இதானல் உடனடி தீர்வுகள், தடலாடித் தீர்வுகள் முன் வைக்கப்படுகின்றன.அரசு இதைச் செய்ய வேண்டும், அதைச் செய்ய வேண்டும் என்று கோரிக்கைகள் வேறு.
உதாரணமாக பெண்கள் மாதவிலக்கு நாட்களில் கோயில்களுக்கு செல்லுதல்/செல்லாமல் இருத்தல்.இதை பெண்களுக்கு எதிரான பாகுபாடு என்று பார்க்கலாம்.

ஆனால் ஆண்களுக்கும் சில சந்தர்ப்பங்களில்கோயில்களுக்கு அல்லது வழிபாட்டுத்தலங்களுக்கு செல்லத் தடை இருப்பதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும்.பிராமண அர்ச்சகர்கள் சில சந்தர்ப்பங்களில் பூஜை செய்ய முடியாது, கோயில்களுக்குள் நுழையக் கூடாதுஎன்று விதிகள் இருக்கின்றன.பல்வேறு குழுக்களில்/ஜாதிகளில்/மதப்பிரிவுகளில் ஏற்பு/விலக்கு என்பதுஎதோ ஒரு வகையில் நடைமுறையில் இருக்கிறது.

சுத்தம்/அசுத்தம், ஏற்பு/விலக்கு, இவை குறித்தநம்பிக்கைகள், சடங்குகள் பல்வேறு சமூகங்களில், இனக்குழுக்களில் இருப்பதை மானுடவியலாளர்கள்,சமூகவியலாளர்கள் விரிவாக ஆராய்ந்திருக்கின்றனர். இவை மத நம்பிக்கை, சடங்குகள் ஆகியவற்றுடனும்,உறவு முறைகளுடனும் தொடர்புடையவை. மாமா செத்தால் இத்தனை நாள் தீட்டு, தாய் வழி உறவுகளில்எத்தனை தலைமுறை வரை எத்தனை நாள் தீட்டு/விலக்கு என்பது போன்ற நம்பிக்கைகள், விதிகள்உள்ளன. இவை எந்த அளவு கடைப்பிடிக்கப்படுகின்றன என்பது வேறு விஷயம். எனவே பெண்களின்மாதவிலக்கு குறித்த விலக்கு/தீட்டு என்பதை பெண்களுக்கு எதிரானது என்ற அளவில் புரிந்து கொள்வதைவிட அதை ஒரு ஒட்டுமொத்த ஏற்பு/விலக்கு, புனிதம்/அசுத்தம் அல்லது தீட்டு என்ற நம்பிக்கைக் தொகுப்பின் பகுதியாகப் புரிந்து கொள்ளவது பொருத்தம். பெண் மாதவிலக்கு இல்லாத போதும்கூட சில சமயங்களில் தீட்டு என்பதால் சிலவற்றைச் செய்யக்கூடாது என்ற தடைகள் இருப்பதையும்இங்கு கவனிக்க வேண்டும். இவையெல்லாம் பல்வேறு வேறுபாடுகளுடன் இருப்பதால் இந்த மதம்மட்டும் பெண்ணுக்கு விரோதி அல்லது இதை தீட்டு என்று பார்க்கிறது என்ற அரைகுறை/அரைவேக்காடுபகுத்தறிவு பார்வைக்கு அப்பாற் சென்று புரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியம்.

ஆனால் ஞாநிக்கு இந்தப் புரிதல் இல்லாததால் அவர் ஆதிகாலத்து சமூகம் என்று ஆரம்பித்து மானுடவியலாளர்கள் கேள்விக்குட்படுத்தி தேறாது என்று கைவிட்ட கோட்பாட்டினை முன்னிறுத்துகிறார்.அத்துடன் நிற்கவில்லை. அரசு தலையிட வேண்டும் என்கிறார். மதசார்பற்ற அரசு மத விவாகாரங்களில்எந்த அளவு தலையிட முடியும் என்பதை அவர் யோசிக்கவில்லை. மேலும் கோயில் நிர்வாகம் என்பதுவேறு, தனிப்பட்ட நபர்களின் நம்பிக்கை/பக்தி என்பது வேறு. அரசு ஆணை போட்டாலும் நாங்கள் வரமாட்டோம் என்று பெண்கள் சொன்னால் இல்லை, மாதவிலக்கு காலத்தில் கட்டாயம் வர வேண்டும்என்று அரசு சொல்ல முடியுமா. இல்லை இதை அனைத்து மதங்களுக்கும் பொருந்தும் என்றுஆணைதான் இட முடியுமா. கோயில்களைப் பொறுத்தவரையிலும் கூட அரசுக்கு உள்ள அதிகாரம்குறைவுதான். எனக்கு தீட்டு, காரணம் குடும்பத்தில் சாவு/குழந்தைப் பிறப்பு என்று சொல்லும் அர்ச்சகரைஅதற்காக விடுப்பு தரமுடியாது, பூஜை செய்துவிட வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்த முடியாது. மேலும்அப்படிச் செய்வது அரசியல் சட்டம் தந்துள்ள மத வழிப்பாட்டு உரிமை, மத நம்பிக்கை உரிமைகளில்தலையிடுவதாகும்.

அதிகபட்சம் பெண்களிடம் மாதவிலக்கு என்பதை தீட்டு என்று கருத வேண்டாம், அது ஒரு உடல்சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வு என்று பிரச்சாரம் செய்யலாம்.ஆனால் அதை மறுக்கும் உரிமை பெண்களுக்குஉண்டு. அது ஒரு உடல் நிகழ்வு என்று தெரிந்தாலும் அப்போது கோயிலுக்கு/வழிபாட்டுத்தலத்திற்குநான் செல்ல விரும்பவில்லை, அதன் மூலம் பிறர் நம்பிக்கையை புண்படுத்த விரும்பவில்லை என்று கூடபெண்(கள்) நிலைப்பாடு எடுக்கலாம். விதியை மீறிச் சென்றுதான் என் பெண்ணுரிமையை நிலைநாட்டவிரும்பவில்லை என்றும் கூறலாம். மாத விலக்கான பெண் கோயிலுக்கு வரமாட்டாள் என்று ஒரு நம்பிக்கையில்தான் பெண்(களை) அனுமதிக்கும் போது மாதவிலக்கின் போதும் போய் அவர்கள் முகத்தில் கரியைப் பூச விரும்பவில்லை, எந்தக் கோயிலில் அதற்கு அனுமதி இருக்கிறதோ அங்கு போகிறேன் என்றும் நிலைப்பாடு எடுக்க முடியும்.இப்படி ஒரு விஷயத்தில் பல நிலைப்பாடுகள் எடுக்க முடியும். ஏன் பெண்கள் சேர்ந்து ஒரு கோயிலை எழுப்பி இங்கு அந்த விதி இல்லை, பெண்கள் எந்த நிலையிலும் வரலாம் என்று அறிவித்தால் அவர்களை இந்து மதத்தினை விட்டு யாரும் நீக்க முடியாது.

இந்து மதத்தில் பல்வேறு வழிப்பாட்டு முறைகள், வழிபாடு குறித்த நம்பிக்கைகள் இருக்கின்றன. உனதுசிவன் என்னை அனுமதிக்காவிட்டால் எனக்கான சிவன் கோயிலை நான் கட்டிக்கொள்கிறேன் என்றுகோயில் கட்டினால் அங்கு இருப்பது சிவன் இல்லை என்று யாரும் உத்தரவு போட முடியாது.கர்நாடகாவில் ஒரு தலித் பெண் அதிகாரி தன் கணவருடன் ஒரு ஐயப்பன் கோயிலைக் கட்டியுள்ளார். இது அவரதுச்சொந்தக் கோயில், அவர் அங்கு பூஜைகளும் செய்கிறார். ஐயப்பனை தன் குழந்தைகளில் ஒருவன் என்கிறார். நாளடைவில் அவர் காலத்திற்குப் பின்னும் அங்கு பெண்கள் பூஜை செய்வது சாத்தியமாகலாம். இது போல் வேறு பல கோயில்கள் உருவாகலாம். ராமகிருஷ்ண மடங்களில் பெண் துறவிகள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் பல மடங்களில் பெண்கள் அதிகபட்சம் சிஷ்யைகளாகத்தான் இருக்க முடியும், துறவியாக முடியாது, மடாதியாக முடியாது. கிறித்துவத்திலும் பெண்கள் கன்னியா ஸ்தீரிகளாக இருந்து, மதர் சுப்பீரியர் போன்ற நிலைகளை எட்ட முடியும். பிஷப்பாகவோ அல்லது போப்பகவோ ஆக முடியாது. பெண்கள் காயத்ரி மந்திரம் சொல்லலாம் என்றார் சுவாமி சித்பவானந்தர். இதை எல்லாத் துறவிகளும், மடாதிபதிகளும் ஏற்காவிட்டாலும் அதை தடுக்க முடியாது. அமெரிக்காவில் உள்ள ஒரு பள்ளி மாணவி முற்காலங்களில் பெண்களும் முப்புரி நூல் அணிந்திருந்தனர், காயத்ரி மந்திரம் சொல்லி மூன்று வேளையும் ஜெபித்தனர். அதை மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்று எழுதியிருந்தார். இது சாத்தியமாகது என்று சொல்ல முடியாது.

இந்து மதத்தில் உள்ள பன்வகைத்தன்மை சிலவற்றை சாத்தியமாக்குகிறது. . இந்தப் பன்வகைத்தன்மை வளர்த்தெடுக்கப்பட வேண்டுமே தவிர, மதம் ஒற்றைப்படுத்தப்படக் கூடாது. பன்வகைத்தன்மை இருப்பதால் பிரச்சினைகள் இல்லை என்று சொல்லவரவில்லை. மாறாக இந்தப் பன்வகைத்தன்மையை எப்படி சாதமாக, சமூக,மத சீர்த்திருத்ததிற்கு பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும், படைப்பாற்றலுடம் செயல்பட வெளிகளை, களங்களை ஏற்படுத்திக் கொள்ள முடியும் என்று யோசிக்க வேண்டும்.

பெரியாருக்கு இந்தப் புரிதல் சுத்தமாக இல்லை, அவர்களது சீடர்களைப் பற்றி கேட்கவே வேண்டாம். அவர்களுக்கு பல சமயங்களில் இந்த்துவா வேறு, இந்து மதம் வேறு என்பது கூட புரிவதில்லை. அல்லது புரியாதது போல் இந்து மதத்தினை அழிக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் பேசுகிறார்கள். அரசு இதைச் செய்ய வேண்டும், இந்து மதத்தில் தலையிட வேண்டும், சமத்துவத்தினை நிலை நாட்ட வேண்டும் என்று சொல்பவர்கள் அனைத்து மதத்திலும் அரசு தலையிடாது, இந்து மதத்தில் மட்டும் தலையிடும் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டே சொல்வதால் அவர்களின் நோக்கம் கேள்விக்குறியாகிறது.

பிற மதங்களில் அரசு தலையிடும் போது அது வழிபாட்டு உரிமை, மத நம்பிக்கை உரிமை ஆகியவற்றில்அரசு அத்துமீறுவது என்பது மட்டுமின்றி சிறுபான்மையினர் உரிமைகளிலும் அத்துமீறுவதாக ஆகி விடுவதால்அரசு தலையிட வாய்ப்புகள் மிகமிகக் குறைவு, கிட்டதட்ட இல்லை என்றே சொல்லலாம். ஆனால் இந்துமதத்தில் பல கோயில்கள் அரசின் நிர்வாகத்தில் இருப்பது அரசுக்கு தலையிட அதிக இடமளிக்கிறது.ஆட்சியாளர்களுக்கு உதவும் மடாதிபதிகளும் இருப்பது நம்பகத்தன்மை உருவாக உதவுகிறது.

அதே சமயம் அரசு கோயில்களின் மீது முழு பாத்தியதையையும், சடங்குகளை நினைத்தபடி மாற்றும்உரிமையும் கொண்டதல்ல. அது நிர்வாகி, அறங்காவலர் என்ற முறையிலும், அரசியல் சட்டம் தரும்உரிமைகளின் அடிப்படையிலும் சிலவற்றைச் செய்ய முடியும். உதாரணமாக கோயில்களில் இந்துக்கள்யார் வேண்டுமானாலும் நுழையலாம் , திருவிழாக்களில் எந்த இந்துவும் பங்கேற்கலாம், கோயில்களில்வழிபாட்டில் ஜாதி ரீதியான பாகுபாடு கிடையாது என்பதை உறுதி செய்யலாம். (இதை முழுமையாகஅரசு செய்திருக்கிறதா, கண்டதேவி பிரச்சினை போன்றவற்றை இங்கு அலசவில்லை). ஆனால் இதைப்பயன்படுத்திக் கொண்டு மதமரபுகளை முற்றாக மாற்ற அரசுக்கு அதிகாரம் இல்லை. உதாரணமாகதிருப்பதியில் சில மரபுகளை அரசு மாற்ற முயன்ற போது, அவை காலங்காலமாக நடைபெறுவதையும்,கோயில் வழிப்பாட்டுமுறைகளை வகுத்த சான்றோர்கள்தான் இவற்றை ஏற்படுத்தினர் என்பதையும் முன்வைத்து அரசின் முயற்சி முறியடிக்கப்பட்டது. எனவே அரசின் நடவடிக்கைகள் அரசியல் சட்டம்25ம் விதியின் கீழ் வழங்கும் மத வழிப்பாட்டு உரிமைக்கு இயைவாக இருக்காத போது, அவ்வுரிமைக்குஎதிராகவோ அல்லது அதை முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ளத் தடையாக இருக்கும் போது அதைஎதிர்த்து நீதிமன்றம் செல்ல முடியும். நீதிமன்றம் தரும் தீர்ப்பு அரசினைக் கட்டுப்படுத்தும்.அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகர் ஆகலாம் என்பதன் பொருள் அரசு கோயில் விதிகளை நினைத்தபடி மாற்றியமைக்க முடியும் என்பதல்ல. மேலும் சிலர் நினைப்பது போல் கோயில் வழிப்பாட்டில் சம்ஸ்கிருத்ததினை துடைத்து எறிவதல்ல. அரசாணைக்கு ஆதாரமான உச்ச நீதி மன்ற தீர்ப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட கேள்வியைப் பற்றியதே,தீர்ப்பும் அதைப்பற்றியதே. அந்த தீர்ப்பு கூறாதவற்றை அதை ஆதாரமாகக் கொண்ட ஆணை மூலம்நிறைவேற்ற முடியாது. ஆனால் இந்த அடிப்படை உண்மையைக் கூடப் புரிந்து கொள்ளாமல் எழுதுபவர்கள் இருக்கிறார்கள், இயக்கங்கள் இருக்கின்றன.

ஆண்-பெண் சமத்துவம், சமத்துவம், வழிபாட்டுரிமை, மத நம்பிக்கை இவற்றிற்கிடையே முரண்பாடுஏற்படும் போது அரசு முரட்டுத்தனமாக சமத்துவத்தினை திணிக்க முடியாது.உதாரணமாக அனைத்துமத வழிப்பாட்டு இடங்களிலும் பெண்களை வழிப்பாட்டினை நடத்துபவர்களாக நியமிக்க வேண்டும்என்று அரசு ஆணையிட்டாலும் அதை நீதிமன்றங்கள் ஏற்பதற்கான வாய்ப்பு குறைவு. அப்படி நியமிப்பதுமதத்தின் அடிப்படைகளுக்கு விரோதமானது, மத வழிப்பாட்டு சுதந்திரத்தினையும், உரிமையையும்பாதிக்கிறது என்று வாதிட முடியும். ஒரு மதத்தில் ஒரு பிரிவினர் அரசின் தலையீடு இன்றி இதைச்செய்தால் அதை நீதிமன்றங்கள் நிராகரிக்கும் என்று சொல்ல முடியாது. அப்பிரிவினரிடையே கருத்தொற்றுமை ஏற்பட்டு இது போன்ற மாற்றங்களை அவர்கள் கொண்டு வரலாம். அவைசட்டவிரோதமாக இல்லாத வரை அரசு ஒன்றும் செய்ய முடியாது.

தொடரும்

பெண்கள், மொழி,வழிபாடு

பெண்கள், மொழி,வழிபாடு : சர்ச்சைகளும், புரிதல்களும் -1

சமீபத்தில் எழுந்துள்ள சில சர்ச்சைகள் குறித்து பரபரப்பான விவாதங்கள் நடைபெறுகின்றன.ஆனால்விவாதிக்கும்/எழுதும் பலர் அடிப்படைகளைக் கூடப் புரிந்துகொள்வதில்லை.

மேலும் பிரச்சினைகளைபெண்ணியம்,சமத்துவம் போன்றவற்றைக் கொண்டு அலசி ஆராயும் போது வேறு பரிமாணங்கள் இருப்பதைஅவர்கள் கருத்தில் கொள்வதில்லை.அவர்களது பெண்ணிய,சமத்துவ பார்வைகள் எந்த அளவு சரியானவைஎன்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். இதானல் உடனடி தீர்வுகள், தடலாடித் தீர்வுகள் முன் வைக்கப்படுகின்றன.அரசு இதைச் செய்ய வேண்டும், அதைச் செய்ய வேண்டும் என்று கோரிக்கைகள் வேறு.
உதாரணமாக பெண்கள் மாதவிலக்கு நாட்களில் கோயில்களுக்கு செல்லுதல்/செல்லாமல் இருத்தல்.இதை பெண்களுக்கு எதிரான பாகுபாடு என்று பார்க்கலாம்.

ஆனால் ஆண்களுக்கும் சில சந்தர்ப்பங்களில்கோயில்களுக்கு அல்லது வழிபாட்டுத்தலங்களுக்கு செல்லத் தடை இருப்பதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும்.பிராமண அர்ச்சகர்கள் சில சந்தர்ப்பங்களில் பூஜை செய்ய முடியாது, கோயில்களுக்குள் நுழையக் கூடாதுஎன்று விதிகள் இருக்கின்றன.பல்வேறு குழுக்களில்/ஜாதிகளில்/மதப்பிரிவுகளில் ஏற்பு/விலக்கு என்பதுஎதோ ஒரு வகையில் நடைமுறையில் இருக்கிறது.

சுத்தம்/அசுத்தம், ஏற்பு/விலக்கு, இவை குறித்தநம்பிக்கைகள், சடங்குகள் பல்வேறு சமூகங்களில், இனக்குழுக்களில் இருப்பதை மானுடவியலாளர்கள்,சமூகவியலாளர்கள் விரிவாக ஆராய்ந்திருக்கின்றனர். இவை மத நம்பிக்கை, சடங்குகள் ஆகியவற்றுடனும்,உறவு முறைகளுடனும் தொடர்புடையவை. மாமா செத்தால் இத்தனை நாள் தீட்டு, தாய் வழி உறவுகளில்எத்தனை தலைமுறை வரை எத்தனை நாள் தீட்டு/விலக்கு என்பது போன்ற நம்பிக்கைகள், விதிகள்உள்ளன. இவை எந்த அளவு கடைப்பிடிக்கப்படுகின்றன என்பது வேறு விஷயம். எனவே பெண்களின்மாதவிலக்கு குறித்த விலக்கு/தீட்டு என்பதை பெண்களுக்கு எதிரானது என்ற அளவில் புரிந்து கொள்வதைவிட அதை ஒரு ஒட்டுமொத்த ஏற்பு/விலக்கு, புனிதம்/அசுத்தம் அல்லது தீட்டு என்ற நம்பிக்கைக் தொகுப்பின் பகுதியாகப் புரிந்து கொள்ளவது பொருத்தம். பெண் மாதவிலக்கு இல்லாத போதும்கூட சில சமயங்களில் தீட்டு என்பதால் சிலவற்றைச் செய்யக்கூடாது என்ற தடைகள் இருப்பதையும்இங்கு கவனிக்க வேண்டும். இவையெல்லாம் பல்வேறு வேறுபாடுகளுடன் இருப்பதால் இந்த மதம்மட்டும் பெண்ணுக்கு விரோதி அல்லது இதை தீட்டு என்று பார்க்கிறது என்ற அரைகுறை/அரைவேக்காடுபகுத்தறிவு பார்வைக்கு அப்பாற் சென்று புரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியம்.

ஆனால் ஞாநிக்கு இந்தப் புரிதல் இல்லாததால் அவர் ஆதிகாலத்து சமூகம் என்று ஆரம்பித்து மானுடவியலாளர்கள் கேள்விக்குட்படுத்தி தேறாது என்று கைவிட்ட கோட்பாட்டினை முன்னிறுத்துகிறார்.அத்துடன் நிற்கவில்லை. அரசு தலையிட வேண்டும் என்கிறார். மதசார்பற்ற அரசு மத விவாகாரங்களில்எந்த அளவு தலையிட முடியும் என்பதை அவர் யோசிக்கவில்லை. மேலும் கோயில் நிர்வாகம் என்பதுவேறு, தனிப்பட்ட நபர்களின் நம்பிக்கை/பக்தி என்பது வேறு. அரசு ஆணை போட்டாலும் நாங்கள் வரமாட்டோம் என்று பெண்கள் சொன்னால் இல்லை, மாதவிலக்கு காலத்தில் கட்டாயம் வர வேண்டும்என்று அரசு சொல்ல முடியுமா. இல்லை இதை அனைத்து மதங்களுக்கும் பொருந்தும் என்றுஆணைதான் இட முடியுமா. கோயில்களைப் பொறுத்தவரையிலும் கூட அரசுக்கு உள்ள அதிகாரம்குறைவுதான். எனக்கு தீட்டு, காரணம் குடும்பத்தில் சாவு/குழந்தைப் பிறப்பு என்று சொல்லும் அர்ச்சகரைஅதற்காக விடுப்பு தரமுடியாது, பூஜை செய்துவிட வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்த முடியாது. மேலும்அப்படிச் செய்வது அரசியல் சட்டம் தந்துள்ள மத வழிப்பாட்டு உரிமை, மத நம்பிக்கை உரிமைகளில்தலையிடுவதாகும்.

அதிகபட்சம் பெண்களிடம் மாதவிலக்கு என்பதை தீட்டு என்று கருத வேண்டாம், அது ஒரு உடல்சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வு என்று பிரச்சாரம் செய்யலாம்.ஆனால் அதை மறுக்கும் உரிமை பெண்களுக்குஉண்டு. அது ஒரு உடல் நிகழ்வு என்று தெரிந்தாலும் அப்போது கோயிலுக்கு/வழிபாட்டுத்தலத்திற்குநான் செல்ல விரும்பவில்லை, அதன் மூலம் பிறர் நம்பிக்கையை புண்படுத்த விரும்பவில்லை என்று கூடபெண்(கள்) நிலைப்பாடு எடுக்கலாம். விதியை மீறிச் சென்றுதான் என் பெண்ணுரிமையை நிலைநாட்டவிரும்பவில்லை என்றும் கூறலாம். மாத விலக்கான பெண் கோயிலுக்கு வரமாட்டாள் என்று ஒரு நம்பிக்கையில்தான் பெண்(களை) அனுமதிக்கும் போது மாதவிலக்கின் போதும் போய் அவர்கள் முகத்தில் கரியைப் பூச விரும்பவில்லை, எந்தக் கோயிலில் அதற்கு அனுமதி இருக்கிறதோ அங்கு போகிறேன் என்றும் நிலைப்பாடு எடுக்க முடியும்.இப்படி ஒரு விஷயத்தில் பல நிலைப்பாடுகள் எடுக்க முடியும். ஏன் பெண்கள் சேர்ந்து ஒரு கோயிலை எழுப்பி இங்கு அந்த விதி இல்லை, பெண்கள் எந்த நிலையிலும் வரலாம் என்று அறிவித்தால் அவர்களை இந்து மதத்தினை விட்டு யாரும் நீக்க முடியாது.

இந்து மதத்தில் பல்வேறு வழிப்பாட்டு முறைகள், வழிபாடு குறித்த நம்பிக்கைகள் இருக்கின்றன. உனதுசிவன் என்னை அனுமதிக்காவிட்டால் எனக்கான சிவன் கோயிலை நான் கட்டிக்கொள்கிறேன் என்றுகோயில் கட்டினால் அங்கு இருப்பது சிவன் இல்லை என்று யாரும் உத்தரவு போட முடியாது.கர்நாடகாவில் ஒரு தலித் பெண் அதிகாரி தன் கணவருடன் ஒரு ஐயப்பன் கோயிலைக் கட்டியுள்ளார். இது அவரதுச்சொந்தக் கோயில், அவர் அங்கு பூஜைகளும் செய்கிறார். ஐயப்பனை தன் குழந்தைகளில் ஒருவன் என்கிறார். நாளடைவில் அவர் காலத்திற்குப் பின்னும் அங்கு பெண்கள் பூஜை செய்வது சாத்தியமாகலாம். இது போல் வேறு பல கோயில்கள் உருவாகலாம். ராமகிருஷ்ண மடங்களில் பெண் துறவிகள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் பல மடங்களில் பெண்கள் அதிகபட்சம் சிஷ்யைகளாகத்தான் இருக்க முடியும், துறவியாக முடியாது, மடாதியாக முடியாது. கிறித்துவத்திலும் பெண்கள் கன்னியா ஸ்தீரிகளாக இருந்து, மதர் சுப்பீரியர் போன்ற நிலைகளை எட்ட முடியும். பிஷப்பாகவோ அல்லது போப்பகவோ ஆக முடியாது. பெண்கள் காயத்ரி மந்திரம் சொல்லலாம் என்றார் சுவாமி சித்பவானந்தர். இதை எல்லாத் துறவிகளும், மடாதிபதிகளும் ஏற்காவிட்டாலும் அதை தடுக்க முடியாது. அமெரிக்காவில் உள்ள ஒரு பள்ளி மாணவி முற்காலங்களில் பெண்களும் முப்புரி நூல் அணிந்திருந்தனர், காயத்ரி மந்திரம் சொல்லி மூன்று வேளையும் ஜெபித்தனர். அதை மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்று எழுதியிருந்தார். இது சாத்தியமாகது என்று சொல்ல முடியாது.

இந்து மதத்தில் உள்ள பன்வகைத்தன்மை சிலவற்றை சாத்தியமாக்குகிறது. . இந்தப் பன்வகைத்தன்மை வளர்த்தெடுக்கப்பட வேண்டுமே தவிர, மதம் ஒற்றைப்படுத்தப்படக் கூடாது. பன்வகைத்தன்மை இருப்பதால் பிரச்சினைகள் இல்லை என்று சொல்லவரவில்லை. மாறாக இந்தப் பன்வகைத்தன்மையை எப்படி சாதமாக, சமூக,மத சீர்த்திருத்ததிற்கு பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும், படைப்பாற்றலுடம் செயல்பட வெளிகளை, களங்களை ஏற்படுத்திக் கொள்ள முடியும் என்று யோசிக்க வேண்டும்.

பெரியாருக்கு இந்தப் புரிதல் சுத்தமாக இல்லை, அவர்களது சீடர்களைப் பற்றி கேட்கவே வேண்டாம். அவர்களுக்கு பல சமயங்களில் இந்த்துவா வேறு, இந்து மதம் வேறு என்பது கூட புரிவதில்லை. அல்லது புரியாதது போல் இந்து மதத்தினை அழிக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் பேசுகிறார்கள். அரசு இதைச் செய்ய வேண்டும், இந்து மதத்தில் தலையிட வேண்டும், சமத்துவத்தினை நிலை நாட்ட வேண்டும் என்று சொல்பவர்கள் அனைத்து மதத்திலும் அரசு தலையிடாது, இந்து மதத்தில் மட்டும் தலையிடும் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டே சொல்வதால் அவர்களின் நோக்கம் கேள்விக்குறியாகிறது.

பிற மதங்களில் அரசு தலையிடும் போது அது வழிபாட்டு உரிமை, மத நம்பிக்கை உரிமை ஆகியவற்றில்அரசு அத்துமீறுவது என்பது மட்டுமின்றி சிறுபான்மையினர் உரிமைகளிலும் அத்துமீறுவதாக ஆகி விடுவதால்அரசு தலையிட வாய்ப்புகள் மிகமிகக் குறைவு, கிட்டதட்ட இல்லை என்றே சொல்லலாம். ஆனால் இந்துமதத்தில் பல கோயில்கள் அரசின் நிர்வாகத்தில் இருப்பது அரசுக்கு தலையிட அதிக இடமளிக்கிறது.ஆட்சியாளர்களுக்கு உதவும் மடாதிபதிகளும் இருப்பது நம்பகத்தன்மை உருவாக உதவுகிறது.

அதே சமயம் அரசு கோயில்களின் மீது முழு பாத்தியதையையும், சடங்குகளை நினைத்தபடி மாற்றும்உரிமையும் கொண்டதல்ல. அது நிர்வாகி, அறங்காவலர் என்ற முறையிலும், அரசியல் சட்டம் தரும்உரிமைகளின் அடிப்படையிலும் சிலவற்றைச் செய்ய முடியும். உதாரணமாக கோயில்களில் இந்துக்கள்யார் வேண்டுமானாலும் நுழையலாம் , திருவிழாக்களில் எந்த இந்துவும் பங்கேற்கலாம், கோயில்களில்வழிபாட்டில் ஜாதி ரீதியான பாகுபாடு கிடையாது என்பதை உறுதி செய்யலாம். (இதை முழுமையாகஅரசு செய்திருக்கிறதா, கண்டதேவி பிரச்சினை போன்றவற்றை இங்கு அலசவில்லை). ஆனால் இதைப்பயன்படுத்திக் கொண்டு மதமரபுகளை முற்றாக மாற்ற அரசுக்கு அதிகாரம் இல்லை. உதாரணமாகதிருப்பதியில் சில மரபுகளை அரசு மாற்ற முயன்ற போது, அவை காலங்காலமாக நடைபெறுவதையும்,கோயில் வழிப்பாட்டுமுறைகளை வகுத்த சான்றோர்கள்தான் இவற்றை ஏற்படுத்தினர் என்பதையும் முன்வைத்து அரசின் முயற்சி முறியடிக்கப்பட்டது. எனவே அரசின் நடவடிக்கைகள் அரசியல் சட்டம்25ம் விதியின் கீழ் வழங்கும் மத வழிப்பாட்டு உரிமைக்கு இயைவாக இருக்காத போது, அவ்வுரிமைக்குஎதிராகவோ அல்லது அதை முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ளத் தடையாக இருக்கும் போது அதைஎதிர்த்து நீதிமன்றம் செல்ல முடியும். நீதிமன்றம் தரும் தீர்ப்பு அரசினைக் கட்டுப்படுத்தும்.அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகர் ஆகலாம் என்பதன் பொருள் அரசு கோயில் விதிகளை நினைத்தபடி மாற்றியமைக்க முடியும் என்பதல்ல. மேலும் சிலர் நினைப்பது போல் கோயில் வழிப்பாட்டில் சம்ஸ்கிருத்ததினை துடைத்து எறிவதல்ல. அரசாணைக்கு ஆதாரமான உச்ச நீதி மன்ற தீர்ப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட கேள்வியைப் பற்றியதே,தீர்ப்பும் அதைப்பற்றியதே. அந்த தீர்ப்பு கூறாதவற்றை அதை ஆதாரமாகக் கொண்ட ஆணை மூலம்நிறைவேற்ற முடியாது. ஆனால் இந்த அடிப்படை உண்மையைக் கூடப் புரிந்து கொள்ளாமல் எழுதுபவர்கள் இருக்கிறார்கள், இயக்கங்கள் இருக்கின்றன.

ஆண்-பெண் சமத்துவம், சமத்துவம், வழிபாட்டுரிமை, மத நம்பிக்கை இவற்றிற்கிடையே முரண்பாடுஏற்படும் போது அரசு முரட்டுத்தனமாக சமத்துவத்தினை திணிக்க முடியாது.உதாரணமாக அனைத்துமத வழிப்பாட்டு இடங்களிலும் பெண்களை வழிப்பாட்டினை நடத்துபவர்களாக நியமிக்க வேண்டும்என்று அரசு ஆணையிட்டாலும் அதை நீதிமன்றங்கள் ஏற்பதற்கான வாய்ப்பு குறைவு. அப்படி நியமிப்பதுமதத்தின் அடிப்படைகளுக்கு விரோதமானது, மத வழிப்பாட்டு சுதந்திரத்தினையும், உரிமையையும்பாதிக்கிறது என்று வாதிட முடியும். ஒரு மதத்தில் ஒரு பிரிவினர் அரசின் தலையீடு இன்றி இதைச்செய்தால் அதை நீதிமன்றங்கள் நிராகரிக்கும் என்று சொல்ல முடியாது. அப்பிரிவினரிடையே கருத்தொற்றுமை ஏற்பட்டு இது போன்ற மாற்றங்களை அவர்கள் கொண்டு வரலாம். அவைசட்டவிரோதமாக இல்லாத வரை அரசு ஒன்றும் செய்ய முடியாது.

தொடரும்

அன்றும், இன்றும்

அன்றும், இன்றும்

கடந்த டிசம்பர் மாதம் எழுதிய பதிவு இது.இன்றும் பெருமளவிற்கு இதுபொருந்துவதால் இதை சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன். இந்திய அரசு செயலில் பதிலடி கொடுக்காதவரை குண்டு வெடிப்புகள் தொடரும்.இந்தியாவின் சாபக்கேடு முலாய்சிங் யாதவ் போன்ற 'மதசார்ப்பற்ற'வாதிகள். இவர்கள் இஸ்லாமிய தீவீரவாதம் இல்லை, சிமி மீது சந்தேகம்இல்லை என்று கூறிக் கொண்டிருப்பார்கள். மன்மோகன் சிங் வாய்சொல்வீரர் கூட இல்லை.அறிக்கைகள், உரைகள், அனுதாப விஜயங்கள் போதும்.காரியத்தில் காட்டுங்கள், நாங்கள் நம்புகிறோம் என்று இந்தியாவின் குடிமக்கள்குரல் கொடுத்தாலும் கூட இவர்கள் ஒன்றும் செய்ய மாட்டார்களா.

மீண்டும் சொல்கிறேன், தீவிரவாதத்தினை ஒழிப்பதில் இந்தியா இஸ்ரேல், அமெரிக்காவிடமிருந்து சிலவற்றை கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.இஸ்ரேல் கொடுப்பது போல் பதிலடி கொடுக்க தயங்கக்கூடாது.

இஸ்ரேலின் கொள்கைகளை,செயல்களை நாம் ஆதரிக்க வேண்டியதில்லை.தீவிரவாதத்தினை எதிர்கொள்வதில் அவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளவேண்டும். இதுஅமெரிக்காவிற்கும் பொருந்தும்

பின்னூட்டங்கள்

பின்னூட்டங்கள்

பின்னூட்டங்கள் மட்டுறுத்தப்படுகின்றன.குறிப்பிட்ட நபர்களை அல்லது பிரிவினை அல்லது ஜாதிகளை கீழ்த்தரமாக குறிப்பிடும் பின்னூட்டங்களை ஏற்பதற்கில்லை. விடாது இட்டு வந்தால் தப்பித்தவறி ஒரு முறையாவது அப்பின்னூட்டம் இடம் பெற்று விடும் என்று நினைக்க வேண்டாம்.

பின்னூடங்கள் மட்டுறுத்தி அனுமதிக்கப்படுவதில் கால தாமதம் இருக்கலாம்.அதிகபட்சம் ஒரிரு நாட்கள் ஆகலாம்.ஆகவே இடப்பட்ட பின்னூட்டம் இடம் பெறவில்லை என்று நினைத்துக் கொண்டு மறுபடியும் அதை இட வேண்டாம் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன். இடப்பட்டு இரண்டு நாட்கள் கழிந்த பின்னும் இடம் பெறவில்லை என்றால் மட்டும் மீண்டும் இடுங்கள்.

என்னைத் திட்டுவது, ஒரு ஜாதியை திட்டுவது, சில வலைப்பதிவர்களை திட்டுவது - இத்தகைய பின்னூட்டங்கள் இடப்படுகின்றன. இவற்றை எப்படி கையாள வேண்டும் என்பதை நானறிவேன். மீண்டும் மீண்டும் இத்தகைய பின்னூட்டங்களை இட்டால் அப்படி இடுபவர்களை கண்டறியும் முயற்சியில் இறங்க வேண்டி வரும், அவற்றை தவிர்க்க தேவையான நடவடிக்கைகளையும் எடுக்க வேண்டி வரும்.

உங்கள் மன அரிப்புகளை, வக்கிரக எண்ணங்களை வெளிப்படுத்த பின்னூட்ட வசதியை பயன்படுத்திக் கொள்ளாதீர்கள்.

இட ஒதுக்கீடு ஒரு புதிய பார்வை

இட ஒதுக்கீடு ஒரு புதிய பார்வை

அன்பரசன் (எ) மு.நாராயணசாமி

(இக்கட்டுரை உண்மை இதழில் வெளியானது).

இட ஒதுக்கீடு ஏன் வேண்டும் என்பதை அறிவதற்கு, மனித செல்களின் செயல் பாடுகள் எவ்வாறு அமைந்து இருக்கிறது என்பதை அறிவது அவசியமாகும். செல்களின் செயல்பாடுகளை ஒருவன் அறிந்து கொண்டால் இட ஒதுக்கீடு என்பது எவ்வளவு அவசியமானது என்பதை அவன் அறிந்து கொள்ள முடியும்.

ஒருவன் அறிவு மிகுந்தவனா கவும், வலிமை உள்ளவனாகவும் இருப்பதற்கு அடிப்படையான காரணம் அவர்களுடைய மூதா தையர்களின் கல்வி, தொழில், பண்பாடு ஆகியவைகள் அவர் களின் செல்களில் பதிவாகி உள்ளதே காரணமாகும்.இந்திய நாட்டில் கி.பி. 1500ஆம் ஆண்டு முதல் கி.பி. 1900ஆம் ஆண்டு வரை வாழ்ந்த மக்கள் தொகை சுமார் 20 கோடியை விட குறைவாகவே இருந்து வந்துள்ளது. கிராமங் களிலோ, பெரிய ஊர்களிலோ போதிய கல்விக் கூடங்கள் இல்லை. ஆங்காங்கே திண் ணைப் பள்ளிக் கூடங்களில் ஒரு சிலரே கல்வி கற்றனர். தொழில் கல்வி என்பது எங்கோ அரிதாகக் காணப்பட்டன. அந்தக் காலத் தில் தந்தை தொழிலை மகன் கற்றான். தொழிலின் பெயரே சாதியின் பெயராக அமைந் திருந்தன. ஒவ்வொரு சாதியி னரும் ஏதோ ஒரு குறிப்பிட்ட தொழிலை செய்து வந்தனர். ஆகவே, சில குறிப்பிட்ட சாதி யினர், தொடர்ந்து பொருளா தாரத்திலும் சத்துக் குறைவு நோய்களாலும் பாதிக்கப்பட்டு, அந்த சாதியினரின் செல்களில் விஞ்ஞானப்பூர்வமான பதிவுகள் ஏற்பட்டு அந்த சாதியினர் தாழ்த்தப்பட்டவர்களாகவும், பிற்படுத்தப்பட்டவர்களாகவும் ஆக்கப்பட்டு உள்ளதை எந்த மருத்துவர்களும் மறுக்க முடியாது. மனித செல்களில் ஏற்பட்ட பழங்கால பதிவுகளை அகற்றாவிட்டால் சமத்துவ சமுதாயத்தை ஏற்படுத்துவது எந்தக் காலத்திலும் இயலாத ஒன்றாகவே அமைந்துவிடும்.

செல்களின் செயல்பாடு அல்லது கருவமைப்பு என்றால் என்ன?நமது உடலானது எலும்பு, சதை, ரத்தம், தோல் ஆகிய வற்றால் உருவானது போல தோன்றினாலும் கோடிக்கணக் கான செல்களின் தொகுப்பே நமது தோற்றத்திற்குக் கார ணமாகும். “மைக்ரோ°கோப்” கருவி மூலமாக மட்டுமே பார்க்கக் கூடிய ஒவ்வொரு செல்லிலும் “உட்கரு” உள்ளது.

உட்கருவில் 23 ஜோடி “குரோமோசோம்” எனப்படு பவை இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு குரோமோசோமிலும் மிகவும் நுட்பமான 5 அடி நீளம் கொண்ட ரிப்பன் போன்ற அமைப்பு உள்ளது. அதுவே “டிஎன்ஏ” (னுசூஹ) என்று கூறப் படுகிறது.இந்த “டிஎன்ஏ” என்பதில் தான் நமது உடலின் ரகசியங்கள் அடங்கிய ஜீன் என்பது உள்ளது. ஒவ்வொரு டிஎன்ஏ சுருளிலும் 320 கோடி ரகசிய குறியீடுகள் இருப்பதாகவும் விஞ்ஞானிகள் தெரிவிக்கிறார்கள். டிஎன்ஏ-ல் உள்ள ஜீன் என்ற படி போன்ற அமைப்பில் “ஏ-டி” மற்றும் “சி-ஜி” என்று ஜோடி சேர்ந்துள்ள 4 வித ரசாயன குறியீடுகள் மாறி, மாறி இடம் பெறுவதால் அதற்குத் தக்கபடி ஒருவரது உடல் அமைப்பு, குணநலன், செயல் பாடுகள் மற்றும் அனைத்தும் நிர்ணயிக்கப்படுவதாக விஞ் ஞானிகள் தெரிவிக்கிறார்கள்.

சிலர் குண்டாகவும், சிலர் ஒல் லியாகவும், சிலர் சாந்தமாகவும், சிலர் சிடுமூஞ்சிகளாகவும், சிலர் மேதைகளாகவும், சிலர் முட் டாள்களாகவும் இருப்பதற்குக் காரணம் டிஎன்ஏ-ல் உள்ள பதிவுகளே என்று விஞ்ஞானம் தெரிவிக்கிறது.ஜீன்களில் உள்ள ரகசிய குறியீடுகளில் 85 சதவீதம் துல்லியமாக கண்டுபிடிக்கப் பட்டுவிட்டதாகவும் மீதி குறியீடுகளையும் விரைவில் கண்டுபிடித்து விடுவதாகவும் விஞ்ஞானிகள் நம்பிக்கையுடன் கூறியிருக்கிறார்கள். இந்தக் கண்டுபிடிப்பை அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, பிரான்°, ஜப்பான், சீனா ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள் “ஹியூமன் ஜினோம் புராஜக்ட்” என்ற திட்டத்தின் கீழ் 10 ஆண்டுகள் திறமையாக செயல்பட்டு இந்த அரிய கண்டுபிடிப்பை கி.பி. 2000ஆம் ஆண்டில் வெளியிட் டுள்ளார்கள்.

சாதி செல்களின் செயல்பாடு களை மாற்றி விட்டன!

மனித செல்களின் செயல் பாடுகளிலிருந்து மனிதனின் உருவம், குணங்கள், செயல் பாடுகள் தோன்றுகின்றன என்ப தும், குணம், செயல், தொழில் காரணமாக செல்கள் மாற்றம் பெறுகிறது என்பதும் உண்மை யாகும்.பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியினர் ஒரு குறிப்பிட்ட தொழிலை செய்த காரணத்தா லும், அந்த தொழிலின் அடிப் படையில் சில தனிப்பட்ட பழக்க வழக்கங்களை கடைப்பிடித் ததாலும் அவர்களின் குறைந்த பொருளாதாரத்தில் அவர்களின் உணவும், சுகாதா ரமும் முறையாக இல்லாததாலும் அவர்களின் செல்களில் சிறிது சிறிதாக குறைவு பெற்று அவர் களின் உருவம், குணம், நிறம், செயல்பாடுகள் அனைத்தும் மாற்றம் பெற்றிருப்பதை அல்லது குறைவுபட்டிருப்பதை நாம் உணர முடியும்.

ஆகவே, தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட சாதியினருக்கு இன்னமும் இட ஒதுக்கீடு என்பது மிகவும் அவசியமானதாகும். அதன் மூலமாகவே ஒரு சமத்துவ சமுதாயத்தை நாம் உருவாக்க முடியும். இது ஒரு சமூக நீதியும் தர்மமுமாகும்.

இட ஒதுக்கீடும், சமூக நீதியும்

இட ஒதுக்கீடும், சமூக நீதியும்

திசைகள் ஜூலை 2006

ஐஐடிகள், ஐஐஎம் களில் பிற்பட்ட வகுப்பினருக்கான இட ஒதுக்கீட்டினை அரசு அறிவித்தது இடஒதுக்கீடு குறித்த விவாதத்தினையும், இந்த அறிவிப்பிற்கு எதிர்ப்பினையும் ,ஆதரவினையும் கிளப்பியிருக்கிறது. இதில் பல்வேறு கருத்துக்கள், தீர்வுகள் முன் வைக்கப்படுள்ளன.இந்த இட ஒதுக்கீட்டினை கிட்டதட்ட அனைத்து கட்சிகளும் ஆதரிக்கின்றன. பிற்பட்டோரில் முன்னேறியவருக்கு இதிலிருந்து விலக்கு வேண்டும் என்று இந்திய கம்யுனிஸ்ட் கட்சி (மா) கோரினாலும் அரசுஅது குறித்து எந்த முடிவும் எடுக்க வில்லை.முற்பட்டோரில் ஏழைகள்/பொருளாதார ரீதியாக பின் தங்கியுள்ளோர் இட ஒதுக்கீடு குறித்து சிலர் பேசியுள்ளனர்.ஆனால் இது குறித்து எந்தக் கட்சியும் உறுதியான நிலைப்பாடு எடுக்கவில்லை.இந்த இட ஒதுக்கீடு நீட்டிப்பினை மாணவர்கள் இயக்கம் எதிர்க்கிறது, அத்துடன் இருக்கின்ற இட ஒதுக்கீட்டினை மறு பரீசலனைச் செய்யக் கோருகிறது. சமூக நீதி தேவை, ஆனால் அதற்கு இந்த இட ஒதுக்கீடு நீட்டிப்பு சரியான முடிவல்ல என்ற நிலைப்பாட்டினை சிலர் முன் வைத்துள்ளனர். இதில் தேசிய அறிவுக் கமிஷனின் தலைவர் சாம் பித்ரோதா, (முன்னாள் உறுப்பினர்கள்) பானு பிரதாப் மேத்தா, அன்ட்ரே பெத்த்யில் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கைகள்,கடிதங்கள் குறிப்பிடதக்கவை. பிற்பட்டோரில் முற்பட்டோருக்கு இட ஒதுக்கீடு கூடாது என்று சோயா ஹசன் போன்றவர்கள் வலியுறுத்தியுள்ளனர்.

ஒவ்வொரு மாணவர்/மாணவியையும் அவர்கள் குடும்ப நிலை, படித்த பள்ளி போன்றவற்றின் அடிப்படையில் சில அளவுகோல்கள் கொண்டு வகைப்படுத்தி, அதன் அடிப்படையில் அவர்கள் எந்த அளவுபிற்பட்டோர் என்பது தீர்மானித்து, அதைக் கொண்டு அவர்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு தரலாம் என்ற திட்டத்தினை யோகேந்திர யாதவ், சதிஷ் தேஷ்பாண்டே முன் வைத்துள்ளனர். இது போன்ற ஒரு முறையை புருஷோத்தம் அகர்வால் முன் வைத்துள்ளார். இது தவிர அமெரிக்க மாதிரியான affirmative action போன்ற ஒன்றும் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. மாற்றுகளை முன் வைத்துள்ள யாதவ்,தேஷ்பாண்டே போன்றவர்கள்இட ஒதுக்கீட்டின் விரிவுபடுத்துதலை ஏற்கிறார்கள். தேசிய அறிவுக் கமிஷன் உறுப்பினர் புஷ்பா பார்கவாசில நிபந்தனைகள், திட்டங்களுடன் இதை ஏற்கிறார். இன்னொரு உறுப்பினர் ஜயாதி கோஷ் விரிவுபடுத்தலை ஆதரிக்கிறார்.மத்திய அரசின் வேலைகளில் (சில விதிவிலக்குகள் தவிர) 27% இட ஒதுக்கீடு பிற்பட்டோருக்கு1990களின் துவக்கத்திலிருந்தே நடைமுறையில் உள்ளது. இந்தியாவின் பெரும்பான்மையானமாநிலங்களில் பிற்பட்டோருக்கான இட ஒதுக்கீடு அமுலில் உள்ளது, இது மாநிலத்திற்கு மாநிலம்மாறுபடுகிறது. இட ஒதுக்கீட்டிற்கு பிற்பட்டோர் ஜாதி பட்டியல்களை மாநில அரசுகள் பின்பற்றுகின்றன.மத்திய அரசு தேசிய பிற்பட்டோர் நலக் கமிஷன் தயாரித்த பட்டியலை பின்பற்றுகிறது. இந்தப்பட்டியல்களில் வேறுபாடுகள் உள்ளன. ஒரு மாநிலத்தில் பிற்பட்ட ஜாதியாக கருதப்படும் ஜாதி1, இன்னொரு மாநிலத்தில் உள்ள பட்டியலில் இருக்க வேண்டும் என்று கட்டாயம் இல்லை,2, அதே மாநிலத்தின் உள்ள பிற்பட்ட ஜாதிகள் என்று மத்திய அரசு பின்பற்றும் பட்டியலில்இடம் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. மத்திய அரசு வேலைகளுக்கு பிற்பட்டோரில்முற்பட்டோர் (creamy layer) என்ற அடிப்படை பயன்படுத்தப்படுகிறது. சில மாநிலங்கள் தாங்கள்வகுத்துள்ள அளவுகோல்களின்படி யார் பிற்பட்டோரில் முற்பட்டோர் என்று கருதப்படுவர் என்பதைவரையறை செய்கின்றன. இங்கும் கருத்து ஒன்று அளவுகோல்கள் வேறு. வேறு வார்த்தைகளில்சொன்னால் ஒரு மாநிலத்தில் ஆண்டு தோறும் 4 லட்சம் வருமானம் பெறுபவர் பிற்பட்டோர்பட்டியலில் இடம் பெற முடியும், ஆனால் மத்திய அரசின் அளவுகோலின்படி அவர் பிற்பட்டோர்என்று கருதப்பட மாட்டார். தமிழ் நாட்டில் இந்த அளவுகோல் இல்லை. ஒருவர் ஆயிரம் கோடிவருமானம் பெற்றாலும் அவர் பிறந்த ஜாதி, பிற்பட்ட ஜாதி என்று பட்டியலிடப்பட்டிருந்தால் அவர்மற்றும் அவர் குழந்தைகள், பிற்பட்டோர் பிரிவில் கிடைக்கும் சலுகைகளை பெற முடியும்.இதில் இன்னொரு குறிப்பிடதக்க அம்சம் என்னவென்றால் கடந்த 50 ஆண்டுகளில் பிற்பட்டஜாதிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக் கொண்டே போயிருக்கிறது. ராஜஸ்தானில் 2002ல்ஜாட்கள் பிற்பட்டோர் என (இரு மாவட்டங்களில் தவிர) அறிவிக்கப்பட்டது. அப்போதுராஜஸ்தானில் சுமார் 15 ஜாதிகள் தவிர பிற அனைத்தும் பிற்பட்ட ஜாதிகள் பட்டியலில்இடம் பெற்றுவிட்டன. இது போல் பல் வேறு மாநிலங்களில் 1980களிலும், பின்னரும்மாநில அரசுகள் பல ஜாதிகளை பிற்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்த்து விட்டன. தமிழ் நாட்டில் கிட்டதட்ட 290 ஜாதிகள் பிற்பட்டோர் பட்டியலில் இருக்கின்றன. தமிழக அரசு தந்துள்ள புள்ளி விபரங்களின் அடிப்படையில் கணக்கீட்டால்தமிழக மக்கள் தொகையில் 88% இட ஒதுக்கீட்டின் கீழ் வருகிறது. இதில் தலித்கள்,பழங்குடியினரை (22.5) தவிர்த்து விட்டுப் பார்த்தால் கிட்ட 66% பிற்பட்ட ஜாதிகள்என்ற பிரிவில் வருகின்றனர். இதிலும் உள் ஒதுக்கீடு உள்ளது. அதன்படி பார்த்தால்மிகவும் பிற்பட்டோர் 20% இட ஒதுக்கீடும், பிற்பட்டோர் 30% இட ஒதுக்கீடும் பெறுகின்றனர்.இதில் இன்னொற்றையும் குறிப்பிட வேண்டும். தமிழ் நாட்டில் கிறித்துவர்களில் உள்ள பலபிரிவினர், முஸ்லீம்களில் உள்ள பல பிரிவினர் பிற்பட்டோர் பட்டியலில் இடம் பெறுகினறனர்.தமிழ் நாட்டில் இட ஒதுக்கீடு நீதி கட்சியின் ஆட்சி காலத்திலிருந்தே (1920களிலிருந்தே)அமுலில் உள்ளது. மேலும் இட ஒதுக்கீட்டின் விகிதமும் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.கடைசியாக 1980ல் எம்.ஜி.ஆர் அரசு பிற்பட்டோர் இட ஒதுக்கீட்டினை 50% ஆக உயர்த்தியது.1980களில் வன்னியர் போராட்டம் காரணமாக மிகவும் பிற்பட்டோர் என்ற உள் ஒதுக்கீடுசெய்யப்பட்டது. 1970ல் சட்டநாதன் கமிஷன் இட ஒதுக்கீட்டின் பயன் ஒரு சில ஜாதிகளுக்குமுழுதுமாக கிட்டியுள்ளது, அவை பெரிதும் முன்னேறியுள்ளன, பல ஜாதிகள் இன்னும் பின் தங்கியேஉள்ளன என்று கூறியது. மேலும் பிற்பட்டோரில் முற்பட்டோருக்கு இட ஒதுக்கீடு தேவையில்லைஎன்றதுடன் அதை நிர்யணிக்க ஒரு அளவுகோலினை முன் வைத்தது. அதன்படி (1970ல்),ஆண்டு வருமானம் 9000க்கு அதிமாக சம்பளம் பெறுவோர், 10 ஏக்கருக்கு மேல் நிலம்வைத்திருப்பவர்கள், வரி கட்ட வேண்டிய ஆண்டு வருமானம் 9000க்கு மேல் உள்ளவர்களுக்குஇட ஒதுக்கீடு தேவையில்லை என்றது. கருணாநிதி அரசு இதை ஏற்கவில்லை. மேலும் அதுபிற்பட்டோர் இட ஒதுக்கீட்டினை 31% ஆக அதிகரித்தது. சட்டநாதன் கமிஷன் பிற்பட்டோருக்கு17%, மிகவும் பிற்பட்டோருக்கு 16% என்று பரிந்துரைத்தது.1982ல் அமைக்கப்பட்ட அம்பாசங்கர் கமிஷன் தொழில் நுட்ப படிப்புகளில் பிற்பட்ட ஜாதிகளில் சில ஜாதிகள் மிகப்பெரும்பான்மையான இடங்களை பெறுவதை சுட்டிக்காட்டியது. பட்டியலில் உள்ள 222 ஜாதிகளில் 34 ஜாதிகள் தொழில் நுட்ப படிப்புகளில் 75%த்திற்கு அதிகமான இடங்களைப் பிடித்தன.இவை பிற்பட்ட ஜாதிகளின் மக்கள் தொகையில் 40% ஆகும். அதாவது 60% உள்ள 188 ஜாதிகள் 25%இடங்களைக் கூடப் பெறவில்லை. இப்போது இதே நிலை உள்ளதா என்று தெரியவில்லை. மேலும்பிற்பட்டோர், மிகப் பிற்பட்டோர் என்ற பிரிவினை எந்தெந்த ஜாதிகளுக்கு சாதகமாக இருந்திருக்கிறது/இருக்கிறது என்பதையும் ஆராய வேண்டும். டாக்டர். கிருஷ்ணசாமி சில குறிப்பிட்ட தொழில்களை பரம்பரையாக செய்து வரும் ஜாதிகள் இட ஒதுக்கீட்டின் பயனை மிகக் குறைவாகவே பெறுவதாகவே அவர் கூறுகிறார். இங்கு இன்னொன்றையும் குறிப்பிட வேண்டும்.

இட ஒதுக்கீடு என்பது கல்வியில், வேலைவாய்ப்பில், (ஒரு காலம் வரை) பதவி உயர்வில் என்று பல தளங்களில் இருக்கும் போது ஏற்கனவே பயன் பெற்றவர்களின் குடும்பங்கள் அதிக அளவில் பயன் பெறுவது எளிதாகிறது. உதாரணமாக 1920 லிருந்தே இட ஒதுக்கீடு இருப்பதால் அப்போதிலிருந்தே 4 தலை முறையாக பயன் பெறும் குடும்பங்கள், ஜாதிகள் இங்கு உள்ளன. மேலும் ஒரே குடும்பத்தில் ஒரே தலைமுறையில் பலர் பலன் பெறுவதாலும் இட ஒதுக்கீட்டின் முழுப் பலனும் தொடர்ந்து சிலருக்கு கிடைப்பதும், பலருக்கு ஒரளவு பலன் அல்லது பலன் கிடைக்காமல் போகிறது. ஒரு மருத்துவரின் வாரிசுகள் இட ஒதுக்கீடில் பலன் பெறுவது சாத்தியமாகிறது, ஒரு விவசாயக் கூலிஅல்லது கூலி வேலை செய்பவர்/ளின் மகன்(கள்)/மகள்(கள்) படிப்படை தொடர்வதேசாத்தியமற்றுப் போகையில் அவர்கள் உயர்கல்வியில், வேலையில் இட ஒதுக்கீட்டின்பலனை பெற முடியாமலே போகிறது. இந்த ஏற்றத்தாழ்வுகளை நாம் கருத்தில் கொண்டால்இப்போதுள்ள இட ஒதுக்கீட்டின் மூலம் பலன் பெறுவோர் அனைவரும் உண்மையில்சமுக ரீதியாகவும், கல்வி ரீதியாகவும் பிற்பட்டோர்தானா என்ற கேள்வியை எழுப்புவதுஅவசியமாகிறது. ஒருபுறம் தமிழ் நாடு மிகவும் முன்னேறிய மாநிலம் என்கிறார்கள்.அப்படியானல் அதில்மக்கள் தொகையில் 88% இன்னும் சமூகரீதியாகவும்,கல்வி ரீதியாகவும் பின் தங்கிஇட ஒதுக்கீடு தேவைப்படும் நிலையிலா இருக்கிறார்கள். பொறியியல், மருத்துவநுழைவுத் தேர்வில் பொது இடங்களுக்கான cut-off மதிப்பெண்களும், பிற்பட்டோர்பெறும் இடங்களுக்கான cut-off மதிப்பெண்களுக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளிமிகக் குறைவு. பொது இடங்களிலும் கணிசமானவற்றை பிற்பட்டோர் பெறுகின்றனர்.1947க்குப் பின் கல்வி பரவாலாக்கப்பட்டது, பொருளாதார, சமூக முன்னேற்றம், நவீனமயமாக்கம்,பசுமைப் புரட்சி, நகர்மயமாதல்,இட ஒதுக்கீடு போன்ற பல காரணங்களில் இன்று சமூகத்தில் பெரும் மாறுதல் ஏற்பட்டுள்ளது. 1920 களில், 1950 களில் இட ஒதுக்கீட்டிற்கு தேவைஇருந்தது. ஆனால் இன்று அன்று கூறப்பட்ட காரணங்களைக் கூறி அதை நியாயப்படுத்தமுடியாது.இன்று அதை உண்மையிலே பிற்பட்டோர் மட்டும் பயன் பெறும் வகையில் அதை மாற்ற வேண்டும். முதலில் இப்போது உள்ள ஜாதிகள் எல்லாம் ஒரே மாதிரியாக பின் தங்கியுள்ளனவா என்பதை கண்டறிய வேண்டும். இருப்பதில் எந்தெந்த ஜாதிகள் இட ஒதுக்கீட்டினால் அதிகமாக பயன் பெற்றுள்ளன, எவை மிகக் குறைவாக பயன் பெற்றுள்ளன, எவை பயன் அடையவில்லை என்பதை ஆராய வேண்டும். ஒரு விரிவானகணக்கெடுப்பு, தகவல் சேர்க்கை, அதை அலசி ஆராய்ந்து இப்போதுள்ள பட்டியலுக்குப் பதிலாக உண்மையாக கல்வியிலும், சமூக ரீதியிலும் பின் தங்கியுள்ள ஜாதிகளின் பட்டியல் தயாரிக்கப்பட வேண்டும். பிற்பட்டோரில் முற்பட்டோர் என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டுவிலக்கு அளிக்கப் பட வேண்டும். ஒட்டு மொத்த இட ஒதுக்கீடு 50% த்திற்கு மிகாதபடிஇருக்க வேண்டும். இட ஒதுக்கீட்டுப் பட்டியலில் இடம் பெறாத பிரிவுகளில் பொருளாதார ரீதியாக பின் தங்கியுள்ளோர், பெண்கள் இவர்களுக்கும் இட ஒதுக்கீடுவழங்கப்பட வேண்டும். இட ஒதுக்கீடு என்பது ஒரு மட்டத்தில் நிறுத்தப்பட வேண்டும். பட்ட மேற்படிப்பில் இட ஒதுக்கீடு கூடாது. பதவி உயர்வுகளிலும் கூடாது. மேலும் ஒருவர் இட ஒதுக்கீட்டின் பயனை அதிகபட்சம் இரண்டு முறைதான் அனுபவிக்கலாம் என்று வரம்பு கொண்டு வரப்பட வேண்டும். இவற்றை எந்த அரசியல் கட்சியும் ஆதரிக்காது. இப்போதுள்ள இட ஒதுக்கீட்டினை குறித்து ஒருமுழு ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும் என்பதைக் கூட அவை ஏற்கா. தமிழ் நாட்டினைப் பொறுத்தவரை இட ஒதுக்கீடு ஒரு புனிதப் பசுவாக இருக்கிறது. திராவிட இயக்கம் இட ஒதுக்கீடு குறித்துமூளைச் சலவை செய்வதில் வெற்றிப் பெற்றுள்ளது. இடதுசாரிகளும் இதை ஆதரிப்பதால் ஆதரவுப்பிரச்சாரம் மிகப் பலமாக உள்ளது. மேலும் இங்கு 12% இட ஒதுக்கீட்டிற்கு வெளியே இருப்பதாலும்,ஒட்டு வங்கி அரசியலில் அவர்களுக்கு செல்வாக்கு குறைவு என்பதாலும் அரசியல் கட்சிகள் அவர்களைபுறக்கணிக்கின்றன. இங்குள்ள பல 'அறிவு ஜீவிகள்', 'கல்வியாளர்கள்', பல பத்திரிகையாளர்களும், இட ஒதுக்கீட்டினை வெறித்தனமாக ஆதரிக்கின்றனர். இதன் விளைவாக இட ஒதுக்கீடு குறித்து ஒருஅறிவார்ந்த விவாதம் நடைபெறுவது சாத்தியமற்று உள்ளது.

ஐஐடி, ஐஐஎம் களில் ஏன் இட ஒதுக்கீடு கூடாது என்பதில் பானு மேத்தா, சாம் பித்ரோதா,அண்டேரே பெய்த்லி கூறியுள்ள காரணங்களை நான் ஆதரிக்கிறேன். எனவே அவற்றை இங்குவிளக்கப் போவதில்லை. இட ஒதுக்கீடு குறித்து பேரா. நீரா சண்டோகே அண்மையில் ஒருகட்டுரை எழுதியுள்ளார். அதில் உள்ள கருத்துக்களுடன் நான் மிகப் பெருமளவிற்குப் ஒத்துப்போவதால் அதை நீங்கள் படிக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.இட ஒதுக்கீட்டினை விமர்சிப்பவர்கள், எதிர்ப்பவர்கள் சமூக நீதியை மறுப்பவர்கள் என்று சொல்லிவிட முடியாது. சமத்துவம், பாரபட்சமின்மை ஆகியவற்றில் நம்பிக்கையுள்ளவர்கள் இட ஒதுக்கீடுஇந்த இரண்டையும் பெருமளவிற்கு நிராகரிக்கும் வகையில் அளவிற்கதிகமாக இருப்பதைசுட்டிக் காட்டுகிறார்கள். மேலும் டாக்டர்.அம்பேத்கர் இட ஒதுக்கீடு இப்படி பெரும்பான்மையாகஇருப்பதை எற்கவில்லை என்பதையும், ஜவகர்லால் நேரு இட ஒதுக்கீடு குறித்து அவநம்பிக்கைகொண்டிருந்தார் என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள். அண்ட்ரே பெய்த்த்ல், திபங்கர் குப்தா, ராதாகிருஷ்ணன், ஷிவ் விஸ்வநாதன் போன்ற சமூக அறிவியலாளர்கள் இப்போதுள்ள இட ஒதுக்கீடு குறித்து விமர்சனங்களை வைத்திருப்பதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். ராதாகிருஷ்ணன் தமிழ் நாட்டில் இடஒதுக்கீடு குறித்து விரிவாக எழுதியிருக்கிறார். அவரும் இந்த இட ஒதுக்கீட்டினால் சில ஜாதிகள்தான் பெரும் பயன் பெற்றன என்று கருதுகிறார். எனவே சமூக நீதியில் அக்கறை கொண்டவர்கள்முன் வைக்கும் விமர்சனங்கள், மாற்றுக் கருத்துக்கள், ஆலோசனைகள் பரீசிலிக்கப்பட வேண்டும்.இப்போதுள்ள இட ஒதுக்கீட்டுக் கொள்கை ஆராயப்பட்டு, சீரமைக்கப்பட வேண்டும். அதை விரிவாக்குதல்தவிர்க்கப்பட வேண்டும். இன்னும் 20 ஆண்டுகளில் இட ஒதுக்கீடே தேவையில்லை என்று பிரிவுகள்,ஜாதிகள் கருதும் வகையில் அரசு திட்டமிட வேண்டும். அது சாத்தியமே. அரசு செய்ய வேண்டியவை1, அனைவருக்கும் தரமான, இலவசமாக கல்வி- உயர் பள்ளிக்கூடக் கல்வி வரை அதாவது +2 வரைகிடைக்க அரசு உறுதி செய்ய வேண்டும்.2, நகர்ப்புற,கிராமப்புற என்ற பாகுபாடு இன்றி தரமான கல்வி கிடைக்க வகை செய்யும் வண்ணம்பள்ளி வசதிகள், ஆசிரியர்கள், நூலகம், விளையாட்டு திடல்கள், சோதனைக் கூடங்கள் போன்றவற்றில்கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும்3, பெண் கல்விக்கு முக்கியத்துவம்4, உயர் கல்வியில் பெண்களின் விகிதம், எண்ணிக்கை அதிகரிக்க திட்டங்கள்5, பொருளாதாரம், குடும்பச் சூழல் காரணமாக படிப்பினை நிறுத்துவோருக்கு கல்வியை தொடர்ந்து தர திட்டங்கள், வசதிகள் செய்தல்6, கல்வியில் பின் தங்கியுள்ள மாநிலங்கள், மாவட்டங்களுக்கு கல்வி வளர்ச்சிக்கான சிறப்புத்திட்டங்கள்7, உயர்கல்வி கிடைக்க பொருளாதார வசதியின்மை தடையாக இல்லா வண்ணம் நிதிஉதவி, கடன்கள் கிடைக்க வழி செய்தல்இவ்வாறு செய்வது இட ஒதுக்கீடு என்பதையும் தாண்டி உண்மையான சமூக நீதி கிடைக்கவழி செய்யும். வெறும் இட ஒதுக்கீடு என்பது ஒரளவே உதவும். இட ஒதுக்கீடு ஒரு நிரந்தரத்தீர்வல்ல, அதுவே சமூக நீதியாகி விடாது.

வேணுகோபாலும், அன்புமணியின் அடாவடித்தனமும்

வேணுகோபாலும், அன்புமணியின் அடாவடித்தனமும்

அகில இந்திய மருத்துவ அறிவியல் கழகத்தின் இயக்குனர் வேணுகோபல் பதவிநீக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளார்.மத்திய அமைச்சரவை இதற்கு ஒப்புதல் அளித்தால்இது நிறைவேற்றப்படும் என்று தெரிகிறது.அவருக்கு உங்களை ஏன் பதவி நீக்கம்செய்யக்ககூடாது என்று விளக்க கடிதம் அனுப்பபடவில்லை.அவர் இடை நீக்கமும்செய்யப்படவில்லை.அக்கழகத்தின் பிரச்சினைகள் குறித்து அமைக்ககப்பட்ட குழுவும்தன் பணியைத் தொடரவில்லை.இந்நிலையில் அவர் இப்படி பணியிலிருந்து நீக்கப்படுவதுஅடாவடித்தனம். இதை எதிர்த்து மாணவர்கள்,மருத்துவர்கள்,ஆசிரியர்கள் வேலை நிறுத்தப்போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். குடியரசுத் தலைவர் தலையிடக் கோரி இந்திய மருத்துவசங்கம் கோரியுள்ளது. கிட்டதட்ட 48 ஆண்டுகள் அகில இந்திய மருத்துவ அறிவியல் கழகத்துடன்தொடர்பு உடையவர் வேணுகோபல்.மருத்துவர் என்ற ரீதியில் சாதனைகள் புரிந்தவர்.அறிவியல்ஆய்வுகளிலும் ஈடுபட்டிருப்பவர்.இப்படிப்பட்ட ஒரு மூத்த மருத்துவர்,ஆராய்ச்சியாளரை இந்தஅரசு இப்படி நடத்தும் என்றால் இந்த அரசு எத்தகைய அரசு.ஒரு அமைச்சரின் தனிப்பட்டவிருப்பு வெறுப்புகளுக்காக இப்படி செய்வது எந்த விதத்தில் நியாயம்.
வேணுகோபால் செய்தது தவறு என்றே வைத்துக்கொண்டாலும் கூட அவருக்கு என்ன தவறுசெய்தீர்கள் என்று அறியத்தந்து அவர் தரப்பு வாதத்தினை கேட்ட பிறகல்லவா மேல் நடவடிக்கைஎடுக்க வேண்டும். ஒட்டுமொத்தமாக அரசு ஊழியர்களை பணி நீக்கம் செய்த ஜெயலலிதாவின்நடவடிக்கைக்கும், அன்புமணி செய்திருப்பதற்கும் என்ன வேறுபாடு.இட ஒதுக்கீடு எதிர்ப்பாளர்களுக்கு ஆதரவாக செயல்பட்டார் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டால் அவர்தரப்பு நியாயத்தினை விளக்க அவருக்கு வாய்ப்பேதும் தராமல் இப்படி நீக்குவது சரியா.ஊழல்குற்றச்சாட்டிற்கு ஆளானவர்கள் அமைச்சரவையில் இருக்கிறார்கள். ஒரு மருத்துவ நிபுணர் ஒரு அமைச்சரின் தனிப்பட்ட வெறுப்பு காரணமாக பதவியிலிருந்து நீக்கப்படுகிறார்.

அவர் ஆந்திர பார்ப்பனர் என்று குறிப்பிட்டு எழுதிய விடுதலை, அவர் மீது நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என்றது.இதே விடுதலைதான் ஊழல் குற்றச்சாட்டிற்கு உள்ளான லாலுவிற்கு வக்காலத்துவாங்கியது.

இதுதான் இட ஒதுக்கீடு ஆதரவாளர்களின் சமூக நீதி,அதாவது சாதிக்கொரு நீதி.