குடியரசுத் தலைவரும் மரண தண்டனையும்

குடியரசுத் தலைவரும் மரண தண்டனையும்

எஸ்.வி. ராஜதுரை
http://www.dinamani.com/NewsItems.asp?ID=DNE20061103114116&Title=Editorial+Page&lTitle=R%FBXVeLm&Topic=0
Dinamani Dated 4th Nov 2006- Edit page article

எளிமைக்கும், இனிமைக்கும் பெயர்போன நமது குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாம், ஓர் அரசியல் வெகுளி என்றும், தன்னை அறியாமலேயே அரசியல்வாதிகள் உருவாக்கும் சிக்கல்களில் மாட்டிக்கொள்பவர் என்றும் சிலரால் கருதப்படுகிறார். இதற்கு எடுத்துக்காட்டாக சென்ற ஆண்டு ஐக்கிய தேசிய முன்னணி அரசாங்கத்தின் அறிவுரையின் பேரில் பிகார் சட்டமன்றத்தைக் கலைக்க ஒப்புதல் அளித்தது; ஆதாயம் தரும் பதவிகளில் இருக்கும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைப் பாதுகாப்பதற்கான மசோதாவில் கையெழுத்திடாமல் திருப்பி அனுப்பியது ஆகியவற்றை மட்டும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டவில்லை. மிக அண்மையில் அவர், மரண தண்டனை வழங்கப்பட்ட 50 கைதிகளுக்குக் கருணை வழங்கி அவர்களது மரண தண்டனையை ஆயுள் தண்டனையாகக் குறைப்பது குறித்துப் பரிசீலிக்குமாறு மத்திய அரசாங்கத்திற்குப் பரிந்துரை செய்ததும்கூட, ஒரு வெகுளித்தனமான அரசியல் நடவடிக்கை என வேறு சிலர் கூறி வருகின்றனர்.

முதலாவதாக, இந்தியாவின் குடியரசுத் தலைவர் ஓர் அரசியல்வாதியல்ல. முந்தைய குடியரசுத் தலைவர்கள் ஒரு சிலர் "அரசியல்வாதிகளாகாவே' செயல்பட்டு வந்தனர் என்பது வேறு விஷயம். ஆனால், இந்த நாட்டின் முதல் குடிமகன் என்னும் முறையில் இந்த நாட்டையும் அதிலுள்ள மக்களையும் பாதுகாப்பதற்கான வழிமுறைகள், சட்டப்பிரிவுகள் முதலியன பின்பற்றப்படுகின்றனவா என்பதை விழிப்புணர்வுடன் கண்காணிக்கும் பொறுப்பு மட்டுமன்றி, நமது பண்பாட்டு, நாகரிக மரபுகளில் சிறந்தவற்றை அளவுகோலாகக் கொண்டும் மக்களின் ஒட்டுமொத்தமான வளர்ச்சியைக் கருத்தில்கொண்டும் நமக்கு வழிகாட்டும் கருத்துகளைக் கூறும் ஓர் அறவியல் கடமையைச் செய்வதும் அவரது பொறுப்புகளில் ஒன்றாகும். அதனால்தான், "இந்தியா உலகில் வலுவாய்ந்த நாடாக உருவாக வேண்டும்' என அவர் கூறுகையில் அதனுடைய ஆயுத பலத்தை மட்டும் அவர் கருத்தில் கொள்வதில்லை. அவர் மிக முக்கியத்துவம் தரும் இளந்தலைமுறையினரின் முன்னேற்றம், கல்வி வளர்ச்சி ஆகியனவற்றையும் அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொருளுற்பத்தி ஆகியவற்றிலும் நமது நாடு மேற்கு நாடுகளுக்கு இணையாக வளர்ச்சி பெற வேண்டும் என்பதை மட்டும் அவர் கருத்தில் கொள்வதில்லை. மேற்கு நாடுகளின் நவீனத்துவத்தை மட்டும் அவர் முக்கியப்படுத்துவதில்லை. அவற்றின் ஜனநாயக மரபுகள், தண்டனை முறைகள் ஆகியனவும் அவருக்கு முக்கியமாகப்படுவதாலேயே மரண தண்டனை பெற்ற 50 கைதிகளின் கருணை மனுவை அவர் காருண்யத்துடன் பரிசீலித்திருக்கிறார்.

சென்ற நூற்றாண்டின் கடைசிப் பத்தாண்டுகள் உலகில் மிகப் பெரும் மாற்றங்களைக் கண்டன. அவற்றிலொன்றுதான் பல நாடுகள் மரண தண்டனை முறையை 1. முற்றிலுமாக ஒழித்துக் கட்டுவதையோ, 2. ஏற்கெனவே விதிக்கப்பட்ட தண்டனைகளை நிறைவேற்றாமல் நிறுத்தி வைப்பதையோ, 3. மரண தண்டனையைப் போர்க் குற்றங்களுக்கு மட்டும் கொடுப்பதையோ நோக்கிச் சென்றதாகும். ஆனால் 2001 செப்டம்பர் 11இல் உலக வர்த்தக மையக் கட்டங்கள் தகர்க்கப்பட்ட பின், அமெரிக்கா "உலக பயங்கரவாத'த்துக்கு எதிராகப் போர் தொடங்கத் தொடங்கி, அதன் பொருட்டு பல்வேறு நாடுகளைத் துணைக்கழைத்த பிறகு, மரண தண்டனை ஒழிப்புச் சற்றுத் தொய்வடைந்தது. ஆனால் கடந்த மூன்று - நான்கு ஆண்டுகளில் மீண்டும் அதற்கு முக்கியத்துவம் தரப்பட்டு உலகில் நாகரிகமடைந்த நாடுகள் மரண தண்டனை விஷயத்தில் மேற்சொன்ன மூன்று நிலைப்பாடுகளில் ஒன்றைக் கடைப்பிடிக்கின்றன. இவற்றின் எண்ணிக்கை 129 ஆக உயர்ந்துள்ளது. மரண தண்டனை முறையை இன்னும் தனது சட்டப் புத்தகத்தில் வைத்திருக்கும் 76 நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்று. ""இந்தியாவிலுள்ள நிலைமை வேறு, உள்நாட்டுப் பயங்கரவாதம், தீவிரவாதம், எல்லை கடந்த பயங்கரவாதம் ஆகியனவற்றை நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது'' என மரண தண்டனை ஆதரவாளர்களில் ஒரு பிரிவினர் கூறுகின்றனர். இதேபோன்ற "பயங்கரவாத' பிரச்சினைகளையும் தாக்குதல்களையும் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும், தென் அமெரிக்க நாடுகள் பல, மரண தண்டனை முறையை ஒழித்துக் கட்டியுள்ளன. தென்னாப்பிரிக்காவின் காந்தி எனச் சொல்லப்படும் நெல்சன் மண்டேலாவின் ஆப்பிரிக்க தேசிய காங்கிரஸ் ஆட்சிக்கு வந்ததும் முதலில் செய்த வேலை, மரண தண்டனையைச் சட்டப் புத்தகத்திலிருந்து நீக்கியதாகும். அந்த நாட்டைவிட வேறு எந்த ஆசிய, ஆப்பிரிக்க நாட்டிலும் வன்முறைக் கலாசாரம் அத்தனை ஆழமாகச் சமுதாயத்தில் வேரூன்றியிருந்ததாகச் சொல்ல முடியாது. நாகரிகம் என்பதை வெறும் ஆயுதபலம், தொழில் வளர்ச்சி என்பனவற்றோடு மட்டும் தொடர்புபடுத்தாமல் ஒரு நாட்டின் ஆன்மிக வளர்ச்சியாகவும் நமது குடியரசுத் தலைவர் பார்த்ததாலேயே மரண தண்டனைகளின் மூலம் மட்டுமே எந்தவொரு குற்றச் செயலையும் - குறிப்பாகப் பயங்கரவாதச் செயலையும் - தடுத்து நிறுத்துவிட முடியாது என்னும் முடிவுக்கு வந்திருக்கிறார் எனக் கருத இடமிருக்கிறது. நீதி பரிபாலனமும் தண்டனைகளின் அளவும் வகுப்பவாதத்தன்மையாக்கப்பட வேண்டும் எனக் கருதுகிறவர்கள், சில குறிப்பிட்ட வகைக் குற்றங்களைச் செய்தவர்களைத் தூக்கில் போடுவது மட்டும் போதாது, சீனாவில் நடப்பது போல பொதுமக்களின் பார்வையில் படும்படி பகிரங்கமாகத் தூக்கில் போட வேண்டும் அல்லது அமெரிக்காவில் நடப்பதுபோல, குற்றம் செய்தவர்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் பார்க்கும்படி விடியோவில் காட்ட வேண்டும் எனக் கூறுமளவிற்குச் சென்றுள்ளனர். இதனால்தான் என்னவோ, மரண தண்டனை எவ்வாறு நிறைவேற்றப்படுகிறது என்பதைப் பற்றிய விவரங்களை நமது குடியரசுத் தலைவரும் படித்திருப்பார் எனக் கருத வாய்ப்புண்டு. சீன, அமெரிக்க முன்மாதிரிகளை நாமும் பின்பற்ற வேண்டும் என்பவர்கள், தூக்குத் தண்டனை எப்படி நிறைவேற்றப்படுகிறது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள உதவுவது நமது கடமை.

""தூக்கிலிடப்படுவதற்கு முதல் நாள் மரண தண்டனை பெற்ற கைதியின் எடை எவ்வளவு என்பது சோதித்துப் பார்க்கப்படுகிறது. கழுத்து முறிவதற்கு, அவர் எத்தனையடி நீளத்துக்குத் தூக்கில் தொங்க வேண்டும் என்பது அளந்து பார்க்கப்படுகிறது. கழுத்தின் அளவு, உடலின் பல்வேறு பாகங்களின் அளவுகள் முதலியனவெல்லாம் அளந்து பார்க்கப்படுகின்றன. தூக்கு மேடையிலுள்ள அடிப்பலகை திடீரென்று விலகியதும் கயிற்றின் மற்றொரு முனையில் அவர் தொங்குவார். சில சமயம் கழுத்து முறிக்கப்படாமலிருந்து விடுமேயானால், அக் கைதி கழுத்து நெறிக்கப்பட்டு இறப்பார். அவரது கண்கள், தலையிலிருந்து கிட்டத்தட்ட வெளியே வந்துவிடுமளவுக்குப் பிதுங்கும். அவரது நாக்கு தடித்து வீங்கி அவரது வாயிலிருந்து வெளியே தொங்கும். கழுத்தில் சுற்றப்பட்டிருக்கும் தூக்குக் கயிறும் பல சமயங்களில் முகத்திலிருந்தும் கழுத்திலிருந்தும் பெருமளவுக்குத் தோலை உரித்து எடுத்துவிடும். தூக்கிலிடப்பட்டவர் சிறுநீரும் மலமும் கழிப்பார். தூக்கிலிடப்படுவதை சாட்சிகள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது, மலம் கீழே விழுந்து கொண்டிருக்கும். ஒரு மருத்துவர் தூக்குமேடையிலுள்ள சிறிய ஏணியில் ஏறி, அவருக்கு இதயத் துடிப்பு இன்னும் இருக்கிறதா என்பதை ஸ்டெதோஸ்கோப் மூலம் பரிசோதித்துவிட்டு, அவர் இறந்துபோய் விட்டார் என்று அறிவிக்கும்வரை கைதி கயிற்றின் முனையில் 8 முதல் 14 நிமிடங்கள் வரை தொங்கிக் கொண்டிருப்பார். சிறைக் காவலொருவர் தூக்கில் தொங்கிக் கொண்டிருப்பவரின் பாதங்களருகில் நின்றுகொண்டு உடல் ஆடாமல், அசையாமல் இருக்கும்படி பார்த்துக் கொள்வார். ஏனெனில் முதல் சில நிமிடங்களில், வழக்கமாக மூச்சுவிடுவதற்கான முயற்சியில் உடல் போராடிக் கொண்டிருக்கும்.''

நமது அன்புக்குரிய குடியரசுத் தலைவர், அரசியல் வெகுளியோ என்னவோ, ஓர் அறவியல் பிரச்சினை குறித்த விவாதமொன்றை மீண்டும் நடத்துவதற்கு வழி கோலியுள்ளார்.

1 மறுமொழிகள்:

Blogger ROSAVASANTH மொழிந்தது...

முதலில் பதிவை படிக்கத் துவங்கும்போது எஸ்.வி.ராஜதுரையின் கட்டுரைக்கு ரவி பதில் தருகிறார் என்று நினைத்து விட்டேன். ஆனால் கட்டுரையில் உள்ள கருத்துக்கள் மட்டுமின்றி, எழுத்து நடை, தெளிவான வாக்கியங்கள், ஆழமான விவரங்கள், அழுத்தமாக சொல்லும் முறை, இதை எல்லாம் பார்த்தால் ரவியிடம் இப்படி எதுவும் சாத்தியமில்லையே என்று குழப்பம் வந்து விட்டது. கடைசில் எஸ்,வி.ஆர் எழுதியதுதான், ரவி வெட்டி ஒட்டியிருக்கிறார் என்று புரிந்தது.

எதற்காக ஒட்டியுள்ளார் என்று சரியாக புரியாவிட்டாலும் - நன்றி!

1:07 AM  

Post a Comment

<< முகப்பு