அரசியல் சட்டமும்,அதன் அடிப்படை அமைப்பும்

இன்றைய எகனாமிக் டைம்ஸில் 93வது சட்டத்திருத்தம் குறித்து மூன்று கட்டுரைகள்வெளியாகியுள்ளன. பிரசாந்த் பூஷணின் கட்டுரை முன் வைக்கும் நிலைப்பாட்டினைநான் ஏற்கவில்லை. பானு பிராதாப் மேத்தா, ஜெய்வீர் சிங் முன் வைக்கும் கருத்துக்களுடன்பெருமளவு ஒத்துப்போகிறேன்.

இந்த வார EPW வில் ராமசாமி ஐயர் எழுதிய கட்டுரையும் அரசியல் சட்டம் குறித்ததே.ஐயர் உச்சநீதி மன்றத்தின் வரம்பு, அரசியல் சட்டத்தின் அடிப்படை அமைப்பினைமாற்றுவது குறித்தும் அலசுகிறார்.

93வது சட்டத்திருத்தம் குறித்து சுதிர் கிருஷ்ணஸ்வாமியின் கட்டுரை இது. சுதிர் இச்சட்டத்திருத்த்தினை உச்ச நீதிமன்றம் ஏற்றுக் கொள்ளும் என்று கருதுகிறார்.

இட ஒதுக்கீடு குறித்த பிரச்சினையாக மட்டும் இதை கருதத் தேவையில்லை. கல்வி நிறுவனங்களில் அரசு இட ஒதுக்கீடு கோருவது தொழில் செய்யும் அடிப்படை உரிமையில் தலையிடுவதாகும். இனாம்தார் வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் கொடுத்த தீர்ப்பு அரசுக்கு அந்த உரிமை இல்லைஎன்கிறது.
இது பொது நன்மைக்கு என்று வாதிடப்பட்டாலும், பொது நன்மை என்ற பெயரில் அரசு தனி நபர்உரிமைகளில் எந்த அளவு தலையிட முடியும் என்ற கேள்வி எழுகிறது. படிப்போ அல்லது வேலையோ- இட ஒதுக்கீடு என்ற பெயரில் அரசு எந்த அளவு தலையிட முடியும் என்ற கேள்விஎழுகிறது. சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு, தொழிலாளர் பணிபுரியும் போது ஆபத்துக்களிலிருந்துபாதுகாக்கப்பட வேண்டியது போன்றவை அனைவருக்கும் பொதுவானவை. ஆகவே அவற்றைசட்ட ரீதியாக கடைப்பிடிக்குமாறு கோருவதற்கும், இட ஒதுக்கீட்டிற்கும் வேறுபாடுகள் உண்டு.பின்னது ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினரின் நலனை பாதுகாக்க அரசு நடைமுறைப்படுத்தும் கொள்கை.இதால் பிறரின் உரிமைகள் பாதிப்படையும் போது இட ஒதுக்கீடு எந்த அளவு இருக்கலாம்என்பதை தீர்மானிக்கும் உரிமையும், கடமையும் உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு உண்டு. மேலும் இடஒதுக்கீடு 50%த் திற்கு மேலாக இருக்கும் போது அது சம வாய்ப்பு, சமத்துவம் போன்றவற்றைகேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. இட ஒதுக்கீடு ஒரு விதிவிலக்காக இருக்க முடியும், அதுவேவிதியாக மாற முடியாது.

எது எப்படியாயினும் இது குறித்த புரிதல் தேவை. அதை இப்பதிவில் சுட்டப்பட்டுள்ள கட்டுரைகள்தரும் என்று நம்புகிறேன்.

0 மறுமொழிகள்:

Post a Comment

<< முகப்பு