இரண்டு குறிப்புகள்

1,FUTURES என்கிற ஜர்னலில் வெளிவர இருக்கும் ஒரு இதழுக்காக பேரா.இமிதாஸ் அகமது எழுதிய அறிமுகக் கட்டுரையைப் சமீபத்தில் படித்தேன்.தேசியவாதத்திற்கு அப்பாற்ப்பட்ட எதிர்காலங்கள் என்ற தலைப்பில் எழுதியிருக்கிறார்.இந்த இதழில் பார்த்தா சாட்டர்ஜி உட்பட இன்னும் சிலர் கட்டுரைகள் எழுதுகிறார்கள்.இன்று உலகமயமாதல், தேசியம், நவீனத்துவம் குறித்து விரிவான விவாதங்கள் நடைபெறுகின்றன.இதில் .0001%ம் கூட தமிழில் அறிமுகமாகவில்லை.அது மட்டுமல்ல இரட்டைக் குடியுரிமை, ஐரோப்பிய (பொது) அரசியல்சட்டம் போன்றவற்றுடன் குடியுரிமை, மக்கள் இடம் பெயர்தல், குடியேற்றக் கொள்கைகள் இவை குறித்து செய்திகள் கூட தமிழில் அதிகம் வருவதில்லை.வலைப்பதிவாளர்களாவது இவை குறித்து எழுத வேண்டும்.

2, ஜுன் மாத தென் செய்தியில் ஈரோட்டில் நடந்த ஒரு மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானங்கள் குறித்து ஒரு செய்திக் குறிப்பிருக்கிறது.தமிழ் தேசப் பொதுவுடமைக் கட்சி மற்றும் தமிழக இளைஞர் முண்ணனி சார்பில் நடத்தப்பட்ட மாநாடு அது. அந்தத் தீர்மானங்கள் குறித்து எனக்கு விமர்சனமுண்டு.அதில் இரண்டு தீர்மானங்கள், வெளிமாநிலத்தவர் என்ற பெயரில் பிறரது உரிமைகளைப் பறறிரிப்பவை.இந்த்துவம் போன்றே குறுகிய தேசியவாதமும் ஆபத்தானது. பிற இரண்டு தீர்மானங்கள் தமிழ்நாட்டு வேலைவாய்ப்பில் தமிழர்களுக்கே முன்னுரிமை, தனியார் துறையில் இட ஒதுக்கீடு சர்ச்சைக்குரியவை.இவை குறித்தும் எனக்கு விமர்சனம் உண்டு, ஆனால் முதல் இரண்டு தீர்மானங்களும் சாத்தியமற்றவை, தமிழர் நலனுக்கு எதிரானவை.
எஸ்.வி.ராஜதுரையின் கடிதம், சில குறிப்புகள்

மே 25,2003 இந்தியா டுடே இதழ் பக்கம் 3- 4

எனது கருத்துக்கள்

மே 11,2005 இதழ் 'விடுதலை கேட்கும் எழுத்து' கட்டுரையில் எனது கருத்துக்கள் என பீர் முகமது எழுதியுள்ளமை தொடர்பாக சில வார்த்தைகள்:அவற்றில் விவரப் பிழைகள் ஏதும் இல்லை என்னும் போதிலும் இயக்கங்களின் வன்முறை செயல்பாடுகளை, அரசியலை இராணுவத்திற்கு கீழ்ப்பட்டதாகச் செய்யும் ஒரு பொதுவான போக்கின் பிண்ணணியிலேயே பார்க்க வேண்டும் என்பதையே எனது கருத்தாகப் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்பதை தொலைபேசி 'நேர்காணலின்' போது வலியுறுத்தினேன். மேலும் புலிகள் எத்தகைய தவறுகளையும், குற்றங்களையும் செய்த போதிலும் சிறிலங்கா அரசும் சிங்கள அரசியல் கட்சிகளும் பேரினவாதத்தை கடைபிடித்துக் கொண்டிருக்கும் வரை தமிழ் மக்களிற் பெரும்பான்மையினர் விடுதலைப்புலிகளைத்தான் தமது பாதுகாப்பு கவசமாக கருதுவர் என்பதை 'தமிழர் பகுதிகளுக்கு' நான் மேற்கொண்ட பயணத்தின்போது பலதரப்பட்டவரிடமிருந்து கேட்டறிந்ததையும் குறிப்பிட்டேன். மாற்றுக் கருத்தினரை ஒடுக்குவது புலிகளுக்கு மட்டுமே உரிய முற்றுரிமை அல்ல என நான் கூறியதற்கு மற்றொரு சான்றாக இருப்பது, பிரபல பத்திரிகையாளர் டி.சிவராம் (தராக்கி) சிங்கள இனவெறியரால் படுகொலை செய்யப்பட்டதாகும்.(இவரது எழுத்துக்களின் தாக்குதல்களுக்கு நான் இருமுறை ஆளாகியிருக்கிறேன் என்பது வேறு விஷயம்). கட்டுரையாளரின் நோக்கம் சிறிலங்கா மக்களின் அவலதுக்கான காரணங்களை அலசுவதல்ல என்பது புரிகிறது.

எஸ்.வி.ராஜதுரை கோத்தகிரி
-----------------------------------------------------------------------------------
1, மே 11 இதழில் வெளியான கட்டுரையை யாராவது வலையேற்றினால் அதில் என்ன வெளியாகியிருக்கிறத்ழ் என்பது தெரியும்.

2, ஜே.வி.பி என்ற சிங்களப் பேரினவாதக் கட்சியை தோழமை இடதுசாரிக் கட்சியென்று கருதும் இந்திய கம்யுனிஸ்ட் கட்சி அதாவது சி.பி.ஐ, சிங்கள பேரினவாதம் எப்படி இடதுசாரி அல்லது மார்க்ஸியகோட்பாடாக இருக்க முடியும் என்பதை விளக்கினால் நல்லது. நாங்கள் ஈழ்த்தமிழரின் நலனிலும் அக்கறை கொண்டவர்கள், ஜே.வி.பி யையும் இடதுசாரி என்று ஏற்போம் என்பது யாரை ஏமாற்ற.

3, மார்க்ஸ் காலத்திலிருந்து விவாதிக்கப்படும் தேசிய இனம், தேசிய இனப்பிரச்சினை குறித்து இடதுசாரிகளும், பிறரும் ஏராளமாக எழுதியுள்ளனர். இது குறித்து ஒரு கட்டுரை தொகுப்பினைக்கொண்டு வர அ,மார்க்ஸ் முயன்றார். அது வெற்றியடையவில்லை. அத்தொகுப்பில் பெண்ணிய நோக்கில் தேசியம், குடியுரிமை போன்றவற்றை விமர்சிக்கும் கட்டுரைகளும் இடம் பெற வேண்டும் என்பதற்காக சில கட்டுரைகளை நான் பரிந்துரைத்தேன். பின் நவீனத்துவக் கண்ணோட்டமும், மார்க்ஸிய கண்ணோட்டமும் வேறுபடும் புள்ளிகளை மட்டுமல்லாது, இதில் பல் வேறு நிலைப்பாடுகளை, கோட்பாடு, நடைமுறை, செயல்திட்ட வேறுபாடுகளை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இது போன்ற முயற்சிகளை இரண்டு கம்யுனிஸ்ட் கட்சிகளும் எடுப்பதில்லை. ஏனென்றால் இதைச் செய்தால் அவர்களது வறட்டு சித்தாந்தக் கண்ணோட்டம் அப்போது எவ்வளவு பிற்போக்கானது என்பது தெரிந்துவிடும்.

சிலர் அரசனை விட அரச விசுவாசம் அதிகம் உடையவர்கள். இப்போது கட்சியில் இல்லை என்ற போது ஜெயகாந்தன் அப்படிப்பட்டவர்தான்.
எஸ்.வி.ராஜதுரை-அ.மார்க்ஸ்-பெரியார்

எஸ்.வி.ராஜதுரை மே 15 இந்தியா டுடே தமிழ்ப்பதிப்பில் கூறியிருப்பதை நான் படிக்கவில்லை.ஆனாéல் மே 29 இதழில் ஒரு கடிதம் எழுதியுள்ளார்.மே 15 இதழில் என்ன வெளியாகியுள்ளது என்பதை அறியாமல் நான் அது குறித்து என்ன கூற முடியும்.ராஜதுரை இந்திய அமைதிப்படை அனுப்பப்படுவதை எதிர்த்தார், ஈழத்தமிழர் பிரச்சினையில் இந்திய,தமிழக அரசுகளின் நிலைப்பாடுகளை விமர்சித்திருக்கிறார். இடதுசாரி இயக்கங்கள் மீதும் விமர்சனம் வைத்துள்ளார். இந்த்துவாவிற்கு எதிராக தொடர்ந்து எழுதிவந்திருக்கிறார்.பெரியார்,அயோத்திதாசர், சுயமரியாதை இயக்கம்,திராவிட இயக்கங்கள் குறித்து தனியாகவு, வ..கீதாவுடன் சேர்ந்தும் மிக விரிவாக எழுதியிருக்கிறார், தமிழிலும், ஆங்கிலத்திலும். தேசியம், தேசிய இனப்பிரச்சினைகள் குறித்தும் அவர் எழுதியிருக்கிறார். அவர் எழுதியவற்றின் பிண்ணணியில் அவர் இந்தியா டுடேக்கு கூறியிருப்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆனால் இதைச் செய்யும் போது அவர் ஈழப்பிரச்சினையை கொச்சைப்படுத்தியதில்லை, பேரின வாதத்தினை ஆதரித்து எழுதவில்லை, இயக்கங்கள் மீது விமர்சனம் என்ற பெயரில் ஈழத்தமிழர் மீது அவதூறு கூரவில்லை என்பதையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். மேலும் மனித உரிமைப் போராளியுமாவார். அரசுக்கு ஜால்ரா போட்டுக் கொண்டிருக்கும் அறிவு ஜீவியல்ல அவர்.நிலைமை இப்படி இருக்க யானையைப் 'பார்த்த' குருடர் போல் ராஜதுரை புலிகளை விமர்சித்துவிட்டார் என்று குதூகலிப்பது சிரிப்பினையே வரவழைக்கிறது.

அ.மார்க்ஸ் தேசியம் குறித்து பல ஆண்டுகளாக எழுதியும், பேசியும் வருபவர். நிறப்பிரிகையில் தேசியம், தேசியவாதம் குறித்து கட்டுரைகள் வர வேண்டும் என்பதில் அக்கறை காட்டியவர். இன்று அவர் எழுதியுள்ள ஒரு கட்டுரையினை வைத்துக் கொண்டு வானாத்திற்கும் பூமிக்கும் குதிப்பதற்கு முன் அவர் இந்த்துவாவினை விமர்சிப்பவர் என்பதுடன், பெரியாரை முன்னிறுத்துபவர் என்பதையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அவர் ஒரு சில தமிழ் தேசிய இயக்கங்கள் அல்லது வாதிகள் மீது விமர்சனம வைப்பதில் வியப்படைய ஒன்றுமில்லை. ஏனெனில் பெருங்கதையாடலுக்கு மாற்று என்றுஎதை முன்னிறுத்துகிறோம் என்பதில் அவருக்கு தெளிவு உண்டு. கண் மூடித்ததனமாக இந்திய தேசிய வாததினை விமர்சனமின்றி ஏற்பது அவருக்கு எப்படி ஏற்கக் கூடியதாக இருக்கும்.

தமிழ்த் தேசியவாதிகள் கூட்டாட்சி தத்துவம் நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதில் உள்ள பிரச்சினைகளையும் பேசுகிறார்கள். காவிரிப் பிரச்சினை இல்லவே இல்லை என்று கண்ணை மூடிக் கொள்ளவேண்டுமா. இல்லை இந்தியாவில் எந்தப்பிரச்சினையும் இல்லை, இந்திய தேசியவாதிகள் எல்லாவற்றையும் தீர்வு கண்டு இல்லாமல் ஆக்கிவிட்டார்கள் என்று நினைத்துக் கொள்ள வேண்டுமா.

குறுகிய தமிழ் தேசியம் ஆபத்தானது எனறால் இவர்கள் மறைமுகமாக ஆதரிக்கும் இந்த்துவம், ஜெயகாந்தன் தூக்கி பிடிக்கும் காஞ்சி மடம் இவையெல்லாம் மிகவும் நல்லவையா. இவற்றில் சம்த்துவக் கண்ணொட்டமாக நிலவுகிறது.மார்க்ஸ் கட்டுரையின் சில பகுதிகளை சிறுபத்திரிகை, தலித் அரசியல் பிண்ணனியில் பார்க்க வேண்டும்.

எஸ்.வி.ராஜதுரையும், அ.மார்க்ஸும் ஒரே கண்ணோட்டத்தினைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. இருவருக்கும் புலிகள், குறுகிய தமிழ்த் தேசியம் மீது 100% விமர்சனம் உண்டென்றால், ஈழப்பிரச்சினையில் மத்திய,மாநில அரசுகளின் நிலைப்பாடுகள் மீது 300% விமர்சனமிருக்கும்.

இதை உணராது மார்க்ஸே இப்படிச் சொல்லிவிட்டார், எஸ்,வி,ராஜதுரையே அப்படிச் சொல்லிவிட்டார், அப்படிச் சொல்லாதவர்கள் அப்பிடியாக்கும், இப்பிடியாக்கும் என்று எழுதுவது மடத்தனம். ஏனெனில்மாறுப்ட்ட கருத்துக்கள் கொண்டவர்கள் ஒரு இயக்கத்தின் மீது வெவ்வேறு கோணங்களில் விமர்சனம் வைக்க அனைத்து சாத்தியக் கூறுகளும் உண்டு. அதை அவர்களின் கருத்துக்களின் பிண்ணனியில்தான் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

அவர்கள் உடன்படும் புள்ளிகள் எவை, விலகும் அல்லது மாறுபடும் புள்ளிகள் எவை என்பதையும் புரிந்து கொள்ள முயல வேண்டும். ஆனால் இப்படி எதையுமே செய்யாமல் அவர் இதை எதிர்க்கிறார், இவர் அதை எதிர்க்கிறார் என்று வியந்து பாராட்டி எழுதுவது வீண் வேலை.

கடந்த 15 ஆண்டுகளில் பெரியார், சுயமரியாதை இயக்கம், திராவிட இயக்கங்கள் குறித்து தமிழிலும், ஆன்fகிலத்தும் பல கட்டுரைகள், நூல்கள் வெளியாகியுள்ளன முனைவர் பட்டய ஆய்வேடுகளும் மாற்றம் பெற்று நூல் வடிவில் வந்துள்ளன்.

ராஜதுரை, கீதா, ச்ரிலதா, பாண்டியன்,வெங்கடாசலபதி, பாலா ரைச்மேன் , அ.மார்க்ஸ் உட்பட பலர் எழுதியுள்ளனர்.பாண்டியன் பெரியார் தேசியம் குறித்து சொன்ன கருத்துகளின் அடிப்படையில் தேசியம் குறித்து ஒரு கட்டுரை எழுதியிருக்கிறார். பெரியாரின் கருத்துக்கள்,பணிகள் குறித்து தலித் அறிவுஜீவிகளும் எழுதியிருக்கிறார்கள்.

பெரியாரை விமர்சிகின்ற கும்பல (உ-ம்.ஜெயகாந்தன், ஜெயமோகன், அரவிந்தன் நீலகண்டன், பி.கே.சிவகுமார், விஸ்வாமிதரா) இவற்றையெல்லாம் படித்து விமர்சிக்கிறதா. இதையெல்லாம் படித்து ஒரு அறிவு பூர்வமான விவாதத்தில் ஈடுபட இவர்கள் தயாரா. இந்தக் கேள்விக்குப் பதில் வராது ஆனால் வசைதான் எதிர்வினையாக வருவதற்கு அதிகபட்ச சாத்தியக் கூறு இருக்கிறது.

இந்த கும்பலுக்கு ஒன்று கூறுகிறேன்: திண்ணையிலும், மேடைகளிலும் நீங்கள் 'குத்தாட்டம்' போடலாம். ஆனால் இன்று பெரியார் சர்வதேச கவனிப்பினையும், அங்கீகாரத்தினையும் பெற்றவர். இந்தியாவின் நவீனத்துவம், சமூக மாற்றம், பெண்ணியம் குறித்துப் பேசும் போது பெரியார் என்று ஒருவர் அத்துடன் ஏதோ ஒரு விததில் தொடர்புடையவராகிறார்.ஜோதிபா புலே,அயோத்திதாசர், அம்பேத்கர் போன்றவர்களுக்கு தரப்படுகிற கவனம் பெரியாருக்கும் தரப்படுகிறது.

உங்களால் முடியுமானால் இதை அறிவுபூர்வமாக எதிர்கொண்டு அவர் அதற்கு தகுதியற்றவர் என்று நிரூபித்துக்காட்டுங்கள்.
நுழைவுத்தேர்வு பட்டியலும், கல்வி அரசியலும்

நுழைவுத்தேர்வு வரிசைப் பட்டியலை வெளியிட ராமதாஸ் எதிர்ப்புத் தெரிவித்துள்ளார். நுழைவுத்தேர்வு தேவையில்லை. 12ம்வகுப்பில் பெற்ற மதிப்பெண்கள் அடிப்படையில் மாணவர் சேர்க்கை நடைபெற வேண்டும் என்றும் கூறியுள்ளார்.

நுழைவுத்தேர்வு என்பது தமிழ் நாட்டில் மட்டும் இல்லை.இன்னும் பல மாநிலங்களில் உள்ளது. 12ம் வகுப்பில் பெற்ற மதிப்பெண் அடிப்படையில் பட்டியல் தயாரிக்கும் போது யார் யார் எதை விரும்புவர் என்பதை எப்படி அறிய முடியும்.12ம் வகுப்புத் தேர்வு எழுதும் மாணவர்கள் ஐ.ஐ.டி, பிர்லா இன்ஸ்டியுட் ஆப் டெக்னாலஜி உட்பட வேறுபல கல்வி நிறுவனங்களில் இடம் கிடைக்க முயலும் போது பல தேர்வுகளை சந்திக்க வேண்டியுள்ளது.

பொறியியலில் முதுகலை மட்டும் மேற்படிப்பிற்கு உள்ள ஒரு தேர்வினை எழுதினால் போதும், அகில இந்திய அளவில் அது அங்கீகரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் 12ம் வகுப்பு மாணவர்கள் நிலை அப்படியில்லை. அரசு அல்லது ஒரு பல்கலைகழகம் நடத்தும் நுழைவுத்தேர்வினைத் தவிர தனியார் பொறியியல் கல்லூரிகள் நடத்தும் தேர்வினையும் எழுத வேண்டியுள்ளது.

முன்பு தமிழ் நாட்டில் ஒரே நுழைவுத் தேர்வு எழுதினால் போதும் என்றிருந்தது.உச்ச நீதிமன்றம்இரண்டு வழக்குகளில் கொடுத்த தீர்ப்புகளின் விளைவாக இப்போது ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட நுழைவுத்தேர்வுகள் எழுத வேண்டியுள்ள நிலை தற்போது. தனியார் துறையிலுள்ள பொறியியல், மருத்துவம் மற்றும் தொழிற்துறைப் படிப்புகளில் அரசு எந்த அளவு ஒதுக்கீடு கோரலாம் என்பது குறித்த ஒரு தீர்ப்பினை உச்ச நீதிமன்றம் வழங்க உள்ளது. அது வெளியானால் இந்தக் குழப்பங்கள் ஒரளவு தீரலாம். இது அகில இந்திய அளவில் கையாளப்பட வேண்டிய விஷயம். இது குறித்த கொள்கை முடிவினை மத்திய அரசு மாநிலங்களுடன் கலந்து எடுக்க வேண்டும்.

உயர்கல்வியில் தனியார் முதலீடும், பங்கேற்ப்பும் அதிகரித்து வரும் போது ஏழை மாணவர்கள் எப்படி கல்வி பெறமுடியும், அரசு எந்த அளவு இட ஒதுக்கீட்டினைக் கோரலாம் என்பதை விவாதிக்காமல் வெறும் நுழைவுத் தேர்வினை மட்டும் எதிர்த்து ஒன்றும் ஆகப் போவதில்லை. ஆனால் 1998லிருந்து மத்தியில் உள்ள அரசுகளில் தொடர்ந்து இடம் பெற்றிருக்கும் பா.ம.க இப்பிரச்சினையினை முழுமையாக ஆய்ந்து எந்தத் தீர்வினையும் வைத்ததாகத் தெரியவில்லை.

உச்ச நீதி மன்றம் உன்னிக்கிருஷ்ணன் வழக்கில் அரசுகு இட ஒதுக்கீடு 50%, இதற்கான கட்டணைத்தினை அரசு நிர்ண்யிக்கும், பிற 50% நிர்வாகத்திற்கு ஆனால் நிர்வாகம் இஷ்டப்படி கட்டணம் நிர்யண்யிக்க முடியாது என்று தீர்ப்பளித்தது. இது அமுலில் இருந்த போது பல ஏழை மாணவர்கள், ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த கட்டணத்தில் பொறியியல்,மருத்துவ கல்வி பெற முடிந்தது. இதை இன்னொரு தீர்ப்பில் உச்ச நீதி மன்றம் ரத்து செய்துவிட்டு கல்விக்கட்டணம் எவ்வளவு என்பதை நிர்ணயிக்க ஒரு குழு அமைத்து முடிவு செய்ய வேண்டும் என்று கூறியது.

இடதுசாரிக்கட்சிகள்தான் தனியார் கல்வியில் ஈடுபடும் போது அரசு என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைக் குறித்து பேசியவர்கள், மேலும் தாங்கள் ஆட்சி செய்யும் மாநிலங்கள் தனியார் கல்விநிறுவனங்கள் புற்றீசல் போல் பெருகுவதை கட்டுப்படுத்த முயன்றன.தமிழ் நாட்டில் 1980களில் மத்தியிலிருந்து தனியார் முதலீட்டில் பொறியியல் கல்லூரிகள் உட்பட கல்வித்துறையில் ஈடுபடுவது அதிகரித்துள்ளது. இதற்கு ஒரு காரணம் தனியார் துறையின் முதலீட்டினை அரசு தேவை என்று கருதியதுமாகும்.

பா,ம.க் உட்பட பல கட்சிகள், இடது சாரிகளைத் தவிர இது குறித்து அக்கறை காட்டவில்லை. பா.ம.க, தி.கக்கள் அவ்வப்போது இட ஒதுக்கீடு குறித்து அறிக்கை விடுவார்கள், ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துவார்கள்.அவ்வளவுதான். இப்போது பா.ம.க நடத்தவுள்ள ஆர்ப்பாட்டமும் அது போல்தான்.

தமிழ் நாட்டில் ஊடகங்களும் இதில் அக்கறை காட்டவில்லை. ஒரு பிரபல நாளிதழின் உரிமையாளர் அல்லது பங்குதாரர் குடும்பம் அறக்கட்டளை மூலம் பல கல்வி நிலையங்களை நடத்துகிறது. நேரடியாக பல அரசியல்வாதிகள், தொழிலதிபர்கள் அறக்கட்டளை மூலம் பொறியியல் கல்லூரிகள் உட்பட பலவற்றை நடத்தி வருகிறார்கள். இதில் சிறுபான்மை சமூகங்கள் பெயரில் நடத்தப்படும் கல்லூரிகளும் அடங்கும்.

திருவள்ளூரில் அல்லது திருத்தணியில் தெலுங்கு பேசும் மொழிச் சிறுபான்மையினர் நலனுக்காக என்று கல்லூரி ஆரம்பிக்க முடியும். சென்னையில் ஒரு மார்வாரி சிந்தி பேசும் மொழிச் சிறுபான்மையினர் என்ற பெயரில் ஒரு க்ல்லூரி ஆரம்பிக்க முடியும். அது போல் பெங்களூரில் தமிழ் பேசும் மொழிச் சிறுபானமையினர் நலனுக்காக என்று கல்லூரி ஆரம்பிக்க முடியும். இத்தகைய கல்லூரிகளில் நிர்வாக இட ஒதுக்கீடின் சதவீதம் அதிகம். இது எந்த அளவு இருக்க வேண்டும் என்பது குறித்தும் உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பில் கூறும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

ஒட்டு மொத்தமாகப் பார்த்தால் ஒரு மிகவும் குழப்பமான நிலைமைதான் இருக்கிறது. இது ஏன் ஏற்ப்பட்டது, இதற்கு என்னென்ன தீர்வுகள் என்பது குறித்து எந்த அக்கறையும் இங்கு அரசியல் கட்சிகளுக்கும் இல்லை, அவர்களை விமர்சிப்பதையே தொழிலாகக் கொண்டுள்ள ஊடகங்களுக்கும், பிறருக்கும் இல்லை.இது குறித்து செய்தி வெளியிடுவது, அவ்வப்போது நிபுணர்கள் கருத்து என்று சிலவற்றை வெளியிடுவது தவிர பெருவாரியான ஊடகங்கள், குறிப்பாக தமிழ் நாட்டில் உள்ள ஊடகங்கள் வேறதையும் செய்யவில்லை. ஒரு விவாதம் ஏற்படுவதற்கான புரிதலை மக்கள் பெறக் கூட இவை உதவவில்லை. சிறுபத்திரிகைகளைப் பற்றி கேடக்வே வேண்டாம்.

இதுதான் கசப்பான உண்மை.
கேட்டேன் - ௨

இன்று காலை நான் ஆய்வு செய்யும் ஆய்வுமையத்தில் பேராசிரியர் அட்ரீன் காதரீன் விங் சுமார் இரண்டு மணி நேரம் எங்களுடன் தன் கருத்துக்களை, அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார். சுமார் 70 கட்டுரைகள் எழுதியிருக்கிறார். இரண்டு நூல்களின் பதிப்பாசிரியர்களில் ஒருவர்.பாலஸ்தீனம், தென் அமெரிக்கா, ருவாண்டா உட்பட பல நாடுகளில் பெண்களின் சட்டங்கள் குறித்த முயற்சிகளுக்கும், அரசியல் சட்ட விவாகாரங்களிலும் ஆலோசகராக செயல்பட்டிருக்கிறார். இனம்,பெண்ணியம், மனித உரிமைகள், critical race theory, gender and law உட்பட பலவற்றை எடுத்துரைத்தார்.

அவர் பேசியதைக் கேட்கும் போது நம் தமிழ்ச்சூழலில் இவையெல்லாம் அறிமுகம் ஆகவில்லை, இத்தகைய கருத்துக்கள், கோட்பாடுகளை இந்தியப் பெண்ணியல்வாதிகள் பயன்படுத்தியிருந்தாலும் அவை தமிழுக்கு இன்னும் வரவில்லை என்பதை நினைக்கும் போது எந்த நூற்றாண்டில் தமிழ் சிந்தனை உலகம் இருக்கிறது என்ற கேள்வியும் எனக்கு எழுந்தது.

குடும்பக் கட்டுப்பாடு கூடாது , பெண்ணியமா, அது என்ன ஈயம் என்று கூறுபவருக்கு எங்கள் நாட்டில் ஞானபீடம் வழங்கப்பட்டுள்ளது.பெண்ணிய ஜர்னல்களைப் பற்றி எதுவும் தெரியாமல், புரியாமல் ஆனால் தெரிந்தது போல் காட்டிக் கொண்டு உளறிக் கொட்டுபவர் எங்கள் தமிழ் நாட்டில் விமர்சகராக சிலரால் மதிக்கப்படுகிறார் என்று நான் கூறினால் கேட்பவர்களில் அறிவுடையோர் சிரிப்பார்கள்.
கேட்டேன் -1

கேட்டே விட்டேன் ஜெயகாந்தன் உரையை.இதனை இணையத்தில் இட்ட அன்பர்களுக்கு, குறிப்பாக பி.கே.சிவகுமாருக்கு என் நன்றி.அவர் அந்த அவைக்குரிய உரையைத் தந்திருக்கிறார்.தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சிகளில் சிலர் ஒயாமல் அர்த்தமின்றி பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

அது போல்தான் இந்த உரையும். பொய் சொல்வதும், பிறர் கருத்தை திரிப்பதும் கருத்துரிமையின் பகுதிகள்தானே. அதானல் மிகவும் உரிமை எடுத்துக் கொண்டு பாரதி சொன்னதை அப்படிச் சொல்லியிருக்கிறார். இந்திய அரசியலமைப்பு குறித்த அவரது விளக்கம் சட்டம் அறிந்தோரை வியக்கச் செய்யும். அவர் சொல்வதே சட்டம் என்று நினைப்போருக்கு மகிழ்ச்சி தரலாம். என்ன இப்படி பேசுபவருக்குப் போயா ஞான பீடம் கொடுத்தீர்கள் என்று யாரேனும் கேட்டால் அதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டியது கொடுத்தவர்கள் பொறுப்பு.மற்றபடி இன்னும் இவரை மதிக்கும் கம்யுனிஸ்ட்களுக்கு இதுவும் வேண்டும், இன்னும் வேண்டும். இப்படியெல்லாம் பேசுபவர் ஒரு நாள் ஆதி சங்கரரின் அவதாரம் மார்க்ஸ் என்றும், மார்க்ஸ் கூட ஜாதிய முறையை ஆதரித்தார் என்றும் சொல்வார். அதையும் கேட்டு கைதட்டும் கூட்டம் இங்கு இருக்கிறதே.

துணுக்கு தோரணங்கள், புத்திசாலித்தனாமாகப் பேசுவதாக நினைத்துக் கொண்டு சொல்லப்படும் உளறல்கள், பொருத்தமேயில்லாத கருத்துக்கள், திரித்தல்கள், பிதற்றல்கள் - இவற்றின் தொகுப்புதான் அவர் பேச்சு. இவையெல்லாம் பதிவாவது நல்லது. அவர் பேச்சுகள் எல்லாம் இணையத்தில்இடப்பட்டால் இன்னும் பலர் அவரது கருத்துக்களை புரிந்து கொள்ள உதவும். காஞ்சி ஜெயேந்திரர் பேசாமல் தன் வாரிசாக இந்த ஞான பீடாதிபதியை நியமித்து விடலாம். அது எல்லோருக்கும் நல்லது.

இதைக் கேட்டபின் சுந்தரமூர்த்தியின் கருத்தில் உள்ள நியாயம் எனக்குப் புரிகிறது. தமிழ் எழுத்தாளர்கள் ஜெயகாந்தனை விமர்சிக்கமாட்டார்கள். விமர்சித்து சில வரிகள் எழுதிய மனுஷ்ய புத்திரன் எழுதியது கூட அசோகமித்திரன், இரா.முருகன் போன்ற எழுத்தாளர்களுக்கு பிடிக்கவில்லை. பெரும்பாலான எழுத்தாளர்கள் ஜெயகாந்தன் உரைக்கோ, அவுட்லுக்கில் அ.மி பேட்டியில் சொன்னதற்கோ எதிர்ப்பு தெரிவிக்கமாட்ட்டர்கள் என்றே தோன்றுகிறது.

ஜெயகாந்தன் ஞான பீடாதிபதி என்றால் பத்திரிகைகளுக்கு பேட்டியில் தத்துவம் உதிர்க்கும் அசீனும், த்ரிஷாவும் ஜகத் குருக்கள் என்று அழைக்க தகுதியானவர்கள்.
மொழிப் போர்

ஆங்கிலத்தில் மட்டும் இருக்கும் பெயர்பலகைகள் மீது தார் பூசுவது என்று கூறப்பட்டபின் இரு மொழிகளில், தமிழ்,ஆங்கிலம், இருந்த பலகைகளில் தார் பூசியது தவறு, கண்டிக்கப்பட வேண்டியது. 1980களில்,1990 களில் போடப்பட்ட அரசாணைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக 2005ல் போராட்டம் நடத்த வேண்டியிருக்கிறது.

தமிழ் நாட்டில் தமிழ் இடம் பெறுவது இழிவானது என்று நினைப்பவர்களுக்கு இத்தகைய போராட்டங்கள் அல்லது கோரிக்கைகள் முட்டாள்தனமானதாகத் தெரியல்லாம். மக்கள் மொழி ஆட்சி மொழி ஆக இருப்பது என்பது வெறும் மொழி சார்ந்த ஒன்றல்ல. அதில் ஜனநாயகமும் கலந்திருக்கிறது.

இந்தியாவெங்கும் மத்திய அரசு நிறுவனங்கள், அமைச்சகங்கள், நாட்டுமையாக்கப்பட்ட வங்கிகள், நாட்டுமையாக்கப்பட்ட காப்புறுதி நிறுவனங்கள் இந்தியை எப்படி பயன்படுத்த வேண்டும், எங்கெங்கு பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கு சட்டம் உண்டு, விதிகள் உண்டு. தென் தமிழ் நாட்டின் ஒரு மூலையில் ஒரு நாளைக்கு இரண்டு ரயில்கள் வந்தாலும், அதில் ஒன்றுதான் நிற்கும் என்றாலும் கூட அங்கு பெயர் பலகையில் இந்தி இருக்கும். ஏன் பல மத்திய அமைச்ககங்கள், நிறுவனங்களில் பயன்படுத்தப்படும் காகிதங்கள், கடித உறைகள், போன்றவற்றில் இந்தி இருக்கும், அம்மாநிலத்தில் இந்தி பேச்சு மொழியாக இல்லாவிட்டால் கூட.

இதையெல்லாம் ஏற்றுக்கொள்பவர்கள், தமிழில் பெயர் பலகை, தமிழில் மட்டும்தான் இல்லை, இருக்க வேண்டும் என்றால் ஆயிரத்தெட்டு ஆட்சேபணைகள் தெரிவிப்பார்கள். இது ஏதோ ஆங்கிலத்திற்கு எதிரானது என்று கூக்குரல் எழுப்புவார்கள். தினமலரோ இதை இன்னும் திரித்து எழுதும். இதை யார் கேட்பது என்று பொருத்தமேயில்லாமல் புகைப்படங்களை வெளியிடும்.

தமிழ்நாட்டில் இந்தியில் பெயர்பலகை இருக்க வேண்டும் என்று போராடினால் அப்போது இத்தமிழ் விரோதிகள் ஆதரிப்பார்கள்.தமிழில் பெயர் பலகை இல்லாவிட்டாலும் இந்தியில் இருக்க வேண்டும் என்றுமத்திய அரசு ஆணை பிறப்பிக்க வேண்டும், ஏனெனில் இந்தி தேசிய மொழி என்று இவர்கள் வாதாடக் கூடும்.

இவர்களுக்கு மொழிப்பற்றும் இல்லை, மொழி மீது அக்கறையும் இல்லை. ஏதோ ஆங்கில நாட்டில் பிறந்து ஆங்கிலத்திலேயே வாழ்கிற மாதிரி நினைப்பு, தமிழில் நாளேடு நடத்தி லாபம சம்பாதிக்க வேண்டும் , ஆனால் அந்த மொழியை ஒழுங்காக எழுத வேண்டும், கருத்துக்களை தெளிவாகக் சொல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் கிடையாது.

Public trust என்ற சொல் எந்தப் பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதை புரிந்து கொள்ளாமல் தங்களுக்குத் தெரிந்த ஒரே பொருள் trust = அறக்கட்டளை என்பதால் அதை அப்படியே பொது அறக்கட்டளை என்று மொழிபெயர்த்து வெளியிடும் தினமலர், வேண்டுமென்றே ஆங்கில வார்த்தைகளை கலந்து எழுதும் பத்திரிகைகள் இவர்களையும் எதிர்த்து போராட வேண்டும்.

இன்று ஒரு மொழிப் போர் தேவையாகிறது, அதை எப்படி முன்னெடுத்து செல்வது என்பதுதான் கேள்வி.
நிசமாகவா?

இருக்கலாம், ஏனென்றால் இப்போதெல்லாம் கற்பனையில் கூடத் தோன்றாதவை நிசமாகின்றவே !
மொழி என்றொரு வைரஸ்

நான் பல ஆண்டுகளாக டாம் டுமாரோவின் கேலி சித்திரங்களை பார்த்து வருகிறேன். அமெரிக்கா வெகுஜன ஊடகங்கள், அரசியல்வாதிகள், வலதுசாரிகளை அவர் சித்தரிக்கும் விதம் எனக்குப் பிடிக்கும்.சமீபத்தில் அமெரிக்காவில் பரிணாம வாதத்தினை பள்ளிகளில் கற்பிப்பது குறித்த சர்ச்சையில் ஒரு தரப்பினர் மாணவர்களுக்கு மாற்றுக் கருத்துக்களும் சொல்லித் தரப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்த, இன்னொரு தரப்பினர் பரிணாம வாதத்தின் குறைகள் மாணவர்களுக்கு சொல்லித் தரப்படுவதில்லை என்று குறை கூறுகின்றனர். இவர்கள் வாதத்தின் படி 'பாரபட்சமில்லாத' கண்ணோட்டத்தினை மாணவர்கள் முன் வைக்க வேண்டும். எனவே பரிணாம வாதத்தின் குறைகளை பரிணாம வாதத்திற்கு தரப்படும் முக்கியத்துவத்துடன் சொல்லித் தரப்பட வேண்டும்.

டாமின் கேலிச் சித்திரத்தினை இது போன்ற கருத்துக்களின் பிண்ணனியில் குறிப்பாக அறிவார்ந்த உருவாக்கம் (intelligent design) என்ற கருத்தினை முன் வைப்போரின் வாதங்களின் பிண்ணனியில் புரிந்து கொள்ள முடியும்.முட்டாள்த்தனமான கருத்துக்கள் ஊடகங்களில் இடம் பெறும் விதத்தினை அவர் செய்யும் கிண்டலை கவனியுங்கள்.


மனதின் கண்(கள்) - பெண்-ஆண்- மூளை

கடந்த வாரம் அலுவலகத்தில் என்னுடன் பணி புரியும் அர்ஜென்டின பெண்னுடன் நானும் இன்னொருவரும் மனம்,பிரக்ஞை குறித்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது அவரிடம் ஆலிவர் சாக்ஸின் நூல்கள், கட்டுரைகள் குறித்து சொன்னேன். கண் பார்வையற்றவர்கள் நிறங்களை எப்படி புரிந்து கொள்வார்கள் அல்லது உணர்வார்கள் என்பது குறித்தும் பேசிக்கொண்டிருந்த போது அவருக்கு சாக்ஸின் இந்தக் கட்டுரையை பரிந்துரைத்தேன். படித்து விட்டு பிரமாதம் என்றார். நீங்களும் படித்துப் பாருங்கள்
----------------------------------------------------------------------------------
ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும் மூளை அளவில், செயல்பாட்டில் உள்ள வேறுபாடுகள் என்ன. ஆண்களும், பெண்களும் வேறுபட்ட அறிதிறன்களைப் பெற்றிருக்கிறார்களா. இது போன்ற கேள்விகள் குறித்து அறிவியலாளர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்.

மேலும் அறிய
சயன்டிபிக் அமெரிக்கனில் வெளியான கட்டுரை

இரு அறிவியலாளர்கள் பங்கு கொண்ட ஒரு விவாத உரைக் கோவை

யாராவது இவற்றைப் படித்துவிட்டு தமிழில் மேலதிக தகவல்களுடன் தொகுத்து ஒரு கட்டுரையாக எழுதலாம்.
அன்புமணியின் பேட்டியும்....

மத்திய சுகாதாரத்துறை அமைச்சர் டாக்டர்.ரா.அன்புமணி ஆனந்த விகடனுக்களித்த பேட்டியில்

"இனி சிகரெட் பாக்கெட்டுகளின் ஒரு பக்கத்தில் அந்த சிகரெட்டின் பிராண்டு பெயர், விலை இருக்கும். இன்னொரு பக்கத்தில் புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளியின் படமும், அவர் பாதிக்கப்பட்டதற்கான காரணமும் இருக்கும். இனி, ‘சிகரெட் பிடிப்பது உடல் நலத்துக்குக் கேடு’ என எங்கோ ஒரு மூலையில், சம்பிரதாயமான வார்த்தைகளைப் போட்டுத் தப்பித்துக்கொள்ள முடியாது. அதேபோல், சில முகச் சாய கம்பெனிகள் ‘ஆறே வாரங்களில் சிவப்பழகு உறுதி’ எனப் பொய் சொல்லும் வாசகங் களை இனி அச்சடிக்க முடியாது. அப்படி விளம்பரமும் செய்யக் கூடாது. அப்படிச் செய்தால் அதை எங்களிடம் நிரூபிக்க வேண்டும். தவறினால், அந்தப் பொருள் தடை செய்யப்படும். எந்தப் பொருளானாலும் அதன் பெயர், விலை மற்றும் அது தயாரிக்கப் பயன்படுத் தப்பட்ட பொருட்களின் பட்டியலுடன்தான் இனி விற்கப்பட வேண்டும். இந்தியத் தொலைக்காட்சி களில் மது வகைகளை விளம்பரம் செய்யத் தடை என்பதால், சில கம்பெனிகள் சாமர்த்தியமாக சோடாவுக்கும், தண்ணீர் பாட்டிலுக்கும் விளம்பரம் செய்கிற போர்வையில் தங்களின் மது வகைகளின் பெயர்களை விளம்பரத்தில் நுழைத்து வருகின்றன. இந்த மாதிரி ஏய்க்கும் விளம்பரங்கள் எல்லாவற் றுக்கும் தடை வருகிறது."

இவை வரவேற்கப்படவேண்டியவை.ஆனால் சில மாற்றங்களுக்கு அன்புமணி மட்டும் காரணமில்லை. தேசிய, சர்வதேசிய காரணிகளும் இருக்கின்றன.

உலக சுகாதார அமைப்பின் முன்முனைப்பில் புகையிலைப் பொருட்கள் குறித்த சர்வதேச ஒப்பந்தம் ஒன்று உருவாக்கப்பட்டு, அது இப்போது அமுலில் உள்ளது. இதன்படி இந்தியாவும் சில நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும்.

புகைபிடிப்பதை நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் ஊக்குவிக்க ஊடகங்கள் பயன்படுத்தப்படுவதை தடுக்க, கட்டுப்படுத்த இவ்வொப்பந்தம் வழிவகுக்கிறது.

Among its many measures, the treaty requires countries to impose restrictions on tobacco advertising, sponsorship and promotion; establish new packaging and labelling of tobacco products; establish clean indoor air controls; and strengthen legislation to clamp down on tobacco smuggling.

Advertising, sponsorship and promotion

Tobacco products are advertised through sports events, music events, films, fashion - in fact, any place where the tobacco industry can target potential new smokers. The treaty obliges Party States to undertake a comprehensive ban on tobacco advertising, promotion and sponsorship, as far as their constitutions permit. Parties whose constitution or constitutional principles do not allow them to undertake a comprehensive ban must apply a series of restrictions on all advertising, promotion and sponsorship.

Packaging and labelling of tobacco products

As advertising restrictions are implemented, tobacco packaging plays an increasingly important role in encouraging tobacco consumption. The treaty obliges Party States to adopt and implement large, clear, visible, legible, and rotating health warnings and messages on tobacco products and its outside packaging, occupying at least 30% of the principal display areas. This is required within three years of entry into force of the Convention.

பேட்டியில் கூறப்பட்டுள்ள சில விதிகளை இந்தப் பிண்ணனியில் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

எனவே அமைச்சர் கூறியுள்ளவை நிறைவேற்றப்படுமானால் இவ்வொப்பந்தத்தின் சில பிரிவுகளை இந்தியா சிறப்பாக நடைமுறைப்படுத்தியுள்ளது என்று கொள்ள முடியும். ஆனால் பேட்டி கண்டவரும் இவ்வொப்பந்தம் குறித்து கேட்கவில்லை, அமைச்சரும் அது குறித்து ஏதும் சொல்லவில்லை.

அன்புமணி இல்லாமல் வேறு யார் அமைச்சராக இருந்தாலும் இவ்வொப்பந்தத்தினை நடைமுறைப்படுத்தியாக வேண்டும். தனக்கு இதில் அதிக அக்கறை இருப்பதாக அவர் கூறிக்கொள்ளலாம். பல ஆண்டுகள் முன்பாகவே வருமான இழப்பு ஏற்பட்டாலும் பரவாயில்லை என்று விகடன் சிகரெட் விளம்பரங்களை வெளியிடமாட்டோம் என்று முடிவெடுத்தது. அப்போது இது குறித்து சட்ட ரீதியாக எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை. விகடனின் இந்த நல்ல முடிவினை இங்கு நான் நினைவு கூற விரும்புகிறேன்.

இவ்வொப்பந்ததினை நிறைவேற்ற மேற்கொள்ளப்படும், அரசின் நடவடிக்கைகள் சட்டங்கள் வழங்கும் உரிமைகளையும் பாதிக்கக் கூடாது. இது சற்றுச் சிக்கலான விஷயம். இதை கருத்தில் கொண்டுதான் இவ்வொப்பந்தம் கீழ்க்கண்டவாறு கூறுகிறது.

Parties whose constitution or constitutional principles do not allow them to undertake a comprehensive ban must apply a series of restrictions on all advertising, promotion and sponsorship.

(உதாரணமாக, அமெரிக்காவில் வணிகப் பேச்சு அதாவது commercial speech கருத்துரிமையினை உறுதி செய்யும் முதல் திருத்ததினால் பாதுகாப்புப் பெறுகிறது. விளம்பரங்கள் இதில் டங்கும்.

அமைச்சர் கூறியிருக்கும் இன்னொரு கருத்து

இனி புகை பிடிக்கும் காட்சிகளோ, மது அருந்தும் காட்சிகளோ தொலைக்காட்சிகளிலோ, திரைப்படங்களிலோ வரக்கூடாது. ஏற்கனவே எடுத்திருந்த படங்களில் அவை போன்றவை வந்திருந்தால், ‘இது கற்பனைக்காகத்தான் ஸவருந்துகிறோம்’ என்ற வாசகம் கண்டிப்பாய் இடம் பெற வேண்டும்.

இது சர்ச்சைக்குரியது. ஏனெனில் தணிக்கைக் குழுவின் வேலையை சுகாதார அமைச்சகம் செய்யக்கூடாது.தொலைக்காட்சித் தொடர்களுக்கு தணிக்கை இல்லை, திரைப்படங்களுக்கே உண்டு. அதிலும் புகைப்பிடிப்பது, மது அருந்துவது போன்ற காட்சிகள் இருக்கக் கூடாது என்று விதியில்லை. அப்படியே கொண்டு வந்தாலும் அதை நீதிமன்றங்கள் ஏற்க மாட்டா. ஒரு காட்சி அல்லது திரைப்படம் மதுபானம் குடிப்பதை, புகைப்பிடிக்கும் பழக்கத்தினை புகழுமானால், அல்லது திரைப்படம் இவற்றினை விளம்பரப்படுத்தும் வகையில் இருந்தால் இவ்வொப்பந்தத்தின் விதிகளைக் கொண்டு அதை தடுக்க முயலலாம். ஆனால் இதன் மூலம் காட்சிகளை அவை எப்படியிருப்பினும் தடை செய்ய முடியுமா என்பது சந்தேகமே.

இங்கு அமைச்சர் கூறியுள்ளதைக் கொண்டு ஒரு முடிவிற்கு நாம் வரமுடியாது. அப்படி ஒரு சட்ட விதி நிறைவேறியுள்ளதா, இல்லை கொண்டுவரப்படுமா என்பது தெரியவில்லை. ஊடகங்கள் தாங்கள் மதுபானம் குடிப்பது, புகை பிடிப்பது போன்றவற்றை ஊக்குவிக்கும் வகையில் அல்லது பெருமைப்படுத்தும் வகையில் காட்சிகள் அமைப்பதில்லை என்று தங்களுக்குள்ளாக கட்டுப்பாடு விதித்துக் கொள்ளலாம்.அரசு ஊடகங்களுடன் ஒரு உரையாடல் நடத்துவதன் மூலம் ஒரு பரஸ்பர புரிதலை ஏற்படுத்த முடியும்.

எம்.ஜி.ஆர் திரையில் மது அருந்துவது, புகைபிடிப்பது போன்ற காட்சிகளில் தோன்றியதில்லை. ஒளி விளக்குப் படத்தில் ஒரு பாடல் காட்சியே மதுவிற்கு எதிராக அமைக்கப்பட்டிருக்கும். அவர் படங்கள் பெறாத வெற்றியா?

கருத்து சுதந்திரம் என்பது சமூக நலனுக்கு எதிராக, உடல் நலத்திற்கு கேடு விளைவிக்கும் செயல்களை தூக்கிப் பிடிப்பதாக இருக்க வேண்டுமா. புகைப்பிடித்தலும், மது அருந்துவதும் தனி நபர் தெரிவுகள் என்று ஊடகங்கள் தம் பொறுப்பினை தட்டிக் கழிக்க முடியாது.அமைச்சர் கூறியுள்ளவற்றை ஒரு பொது சுகாதாரக் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க வேண்டும். அரசு எத்தகைய நடவடிக்கைகள் எடுக்கிறது என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். கட்சி பாகுபாடின்றி யார் அந்த சர்வதேச ஒப்பந்த்தினை அமுல் செய்ய முயற்சித்தாலும் அது பாராட்டப்பட வேண்டும்.

ஒரு சிலருக்கு பா.ம.க அல்லது ராமதாஸ் என்றால் வெறுப்பு. எனவே அவர்களால் இந்தப் பேட்டியில் உள்ள சில நல்ல கருத்துக்களை பாராட்ட முடியாது, ஆனால் ஏதோ இதனால் கலைஞர்களின் கருத்து சுதந்திரம் பறிபோவதாக கூக்குரலிட முடியும். அவர்களைப் பொறுத்தவரை சர்வதேச ஒப்பந்தம் குறித்தெல்லாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்றோ அல்லது அமெரிக்காவில் மாநில அரசுகள் சிகரெட் தயாரிக்கும்,விற்கும் நிறுவனங்களுக்கெதிராக தொடர்ந்த வழக்குகள் குறித்து அறிய வேண்டும் என்றோ அல்லது ஒரு உலகளாவிய பொது சுகாதாரப் பிரச்சினையின் பரிமாணங்கள் குறித்தோ, அக்கறையில்லை.

ஒரு வாக்கியத்தினை வைத்துக் கொண்டு பா.ம.க, ராமதாசை தாக்க வேண்டும், அவ்வளவுதான். அவர்களின் சமூக அக்கறையின் எல்லை அதுதான்.அன்புமணி எதிர்க்கிறார், மது குடிக்கும், புகை பிடிக்கும் அடிப்படை சுதந்திரத்தினை அரசின் நடவடிக்கைகள் பாதிக்கிறது, எத்தகைய கொடுங்கோன்மை இது என்று அயல்நாட்டு அந்துமணி(களும்), அவர்களின் ஆதரவாளர்களும் எழுதினால் நான் ஆச்சரியப்பட்டமாட்டேன்.

பி.கு: அவர் ரஜனிகாந்த,விஜயகாந்த் குறித்து சொல்லியுள்ளவை எனக்கு ஏற்புடையவை அல்ல.ரஜனிகாந்தின் ஆதரவு விஜயகாந்திற்கு கிடைக்கக் கூடாது என்ற எண்ணத்தின் வெளிப்பாடுதான் இது. ரஜனியும், பா.ம.கவும் கடந்தகால நிகழ்களை கருதாமல் நட்பு பாராட்டினால் அதில் ஆச்சரியப்படுவதற்கு ஒன்றுமில்லை. தினமலர் வேண்டுமானால் எரிச்சல் அடையலாம்.
புரட்சியாளர் ஐன்ஸ்டீன்

அறிவியலாளாராக அறியப்படும் ஐன்ஸ்டீன் அறிவியலுக்கும் சமூகத்திற்கும் உள்ள உறவு, நிற வெறி, ஏகாதிபதிதிய விரிவாக்கம், அமைதியும் அணு ஆயுதங்களும் என்று பலவற்றில் தன் நிலைப்பாடுகளை சொல்லிலும், செயலிலும் காட்டியுள்ளார்.அவரது புரட்சிகர முகத்தினை அறிமுகம் செய்கிறது இக்கட்டுரை. இதில் அவர் சோசலிசம் குறித்து எழுதிய புகழ்பெற்ற கட்டுரைக்கும் சுட்டி தரப்பட்டுள்ளது.
குண்டர் சட்டம் - இரண்டு தீர்ப்புகள்

அப்பு,சுந்தேரச ஐயர், ரகு உட்பட 11 பேரை குண்டர் சட்டத்தில் கைது செய்து சிறையில் இட்டது செல்லாது என்ற உயர் நீதி மன்றத் தீர்ப்பு வரவேற்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. இப்படி குண்டர் சட்டத்தினை எந்த விதமான முகாந்திரமுமின்றி கைது செய்ததை உயர் நீதி மன்றம் ஏற்கவில்லை.

அதே சமயம் திரைப்படங்களின் அனுமதி பெறாத பிரதிகளை வீடியோ நாடா, குறுந்தகடு, டி.வி.டி வடிவில் விற்பவர்களை குண்டர் சட்டத்தில் கைது செய்வது குறித்த அரசின் ஆணை, சட்டத்திருத்தம் செல்லும் என்று உயர் நீதி மன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது.இது குறித்து எனக்கு மாற்றுக் கருத்துக்கள் உண்டு. தீர்ப்பின் முழு விபரம் தெரியவில்லை.பத்திரிகை செய்திகளை வைத்து நீதிபதிகள் முன் வைத்த காரணங்கள் குறித்து ஒரளவே அறிய முடிகிறது. எனினும், இங்கும் குண்டர் சட்டத்தினை பிரயோகிப்பது சரியல்ல என்பதே என் கருத்து. அரசு இப்படி குண்டர் சட்டத்தினை பயன்படுத்துவது ஒரு தரப்பாரின் நலனுக்கு சாதகமாக சட்டத்தினை தேவையற்ற விதத்தில் பயன்படுத்துவதாகும் என்றே நான் கருதுகிறேன்.

குண்டர் சட்டம் போன்றவை தேவைதானா, இவை எப்படிப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பதை விவாதிக்க வேண்டும்.
பெண்களும், அறிவியலும்- பகுதி 2

அன்றைய ஹிப்பேஷியா முதல் இன்றைய ஹார்வார்ட் பல்கலை வரை-2

இரண்டாம் பகுதி உயிர்மை மே 2005 இதழில், இங்கும்.

Part III

M.I.T யில் 2002-2004ல் பொறியியல் புலத்தில் 17 பெண்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர், இது 44% ஆகும். பெண்களைத் தேர்ந்தெடுக்க தொழிற்த்துறை, தேசிய ஆய்வகங்கள் போன்றவற்றில் தேடுதல் செய்யப்பட்டது.M.I.T யில் 1999ல் பெண்களின் எண்ணிக்கை அறிவியல் புலங்களில் குறைவாக இருக்கிறது குறித்த அறிக்கை வெளியான பின் பெண்கள் பணிக்கு எடுக்கப்படுவது அதிகரித்துள்ளது. பல பல்கலைகழகங்களில் பெண்களை தேர்ந்தெடுப்பதை ஊக்குவிக்கும் சிறப்பு திட்டங்கள், நிதி உதவியுடன் நடைமுறையில் உள்ளன. பல பல்கலைகழகங்கள் ஆண்டுதோறும் தங்கள் பல்கலைகழகங்களில் பல் வேறு தரப்பினர் இடம் பெறுவது குறித்து அறிக்கைகளை, புள்ளிவிபரங்களுடன் வெளியிடுகின்றன. போதிய பிரதிந்தித்துவம் இல்லாத தரப்பினர் அதைப் பெற வேண்டும் என்பதை குறிக்கோளாக கொண்டுள்ளன. அமெரிக்காவின் தேசிய அறிவியல் அமைப்பு சில பல்கலைகழகங்களில் குறிப்பிட்ட புலங்களில் பெண்கள் சேர்வதையும், அறிவியல், தொழில்நுட்பத் துறைகளில் பெண்கள் ஆய்வு மேற்கொள்வதையும் ஊக்குவிக்க நிதி உதவி வழங்குகிறது.
இவையெல்லாம் பெண்கள் போதிய பிரதிநிதித்துவம் பெற வேண்டும் என்பதற்காக செய்யப்படுபவை. இவை இரக்கத்தினால் தரப்படும் சலுகைகளோ அல்லது கருணையினால் செய்யப்படும் முயற்சிகளோ அல்ல. சமத்துவம் என்பது முழு அளவில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டுமெனில் இது போன்ற முயற்சிகள் தேவை.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை ஒரு முக்கியமானப் பிரச்சினை பெண்கள் ஆரம்பக் கல்வி கற்ற பின் அடுத்தக் கட்ட படிப்பினைத் தொடர்வது. ஆரம்பக் கல்வியுடன் நின்று விடும் பெண்களின் எண்ணிக்கையை குறைப்பது தேவை. இந்தியாவை பொறுத்த வரையில் அறிவியல், பொறியியல் துறைகள் பெண்களுக்கு உகந்தவை இல்லை என்று சமூகரீதியாக கருதப்படுவதும் ஒரு தடையாக உள்ளது. முனைவர் பட்ட ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளும் நிலையில் பெண்களின் எண்ணிக்கை, பட்ட மேற்படிப்பு படித்த பெண்களின் எண்ணிகையுடன் ஒப்பிடுகையில் 37% ஆகவே உள்ளது. சில துறைகளில் உ-ம் வேளாண்மை, பொறியியல்,விவசாயம் பல்கலைகழகங்களில் பெண் மாணவிகள் எண்ணிக்கை 20%க்கும் குறைவாகவே உள்ளது. இங்கு மாநிலங்களுக்கிடையே பெண் கல்வி, எழுத்தறிவில் பெரும் வேறுபாடு காணப்படுவதையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். உயிரியதொழில் நுட்ப அமைச்சகம், இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சி கவுன்சில் ஆகியவற்றில் அறிவிவலாளர்கள் மட்டத்தில் பெண்களின் எண்ணிக்கை 25%க் கும் குறைவென்றால், வேறு பல அமைப்புகளில் இது 15%க்கும் குறைவாகவே உள்ளது. பெண் அறிவியலாளர்களிடையே செய்யப்பட்ட ஆய்வுகள், கருத்துக்கணிப்புகளிலிருந்து பெண்கள் எதிர்நோக்கும் பிரச்சினைகள் பலவகைப்பட்டவை என்பது புலனாகிறது. பல பெண்கள் தாங்கள் இரட்டை சுமையை, அதாவது வீட்டிலும் வேலை செய்வது, அலுவலகத்திலும் வேலை செய்வது சுமப்பதாகக் கூறுகின்றனர். ஆண்களை விட வீட்டு வேலைகளுக்கு அதிக நேரம், உழைப்பினை தாங்கள் செலவிட வேண்டியுள்ளதாகக் குறிப்பிடுகின்றனர்.ஒரு ஆய்வில் கேள்வி கேட்கப்பட்ட பெண்களில் 90% திருமனம் தங்கள் ஆய்வுப் பணிகளை பாதிப்பதாகக் குறிப்பிட்டனர். இதற்கு காரணம் திருமணமான பெண்களின் சமூகப் பொறுப்புகள்.
குழந்தைகளை கவனித்துக் கொள்ள ஆட்கள் கிடைக்கும் போது சுமை ஒரளவிற்குக் குறைந்தாலும், அனைவராலும் இதனால் பயன் பெறுகின்றனர் என்று கூற முடியாது. ஏனெனில் பல நகரங்களில் குழந்தைகளை கவனித்துக் கொள்வோர் எந்த அளவிற்கு பொறுப்பாக இருப்பார்கள் என்பது குறித்து சந்தேகம் நிலவுகிறது. ஆய்வு நிலையங்கள், பல்கலைகழகங்களில் இவ்வசதிகள் இல்லாததும் ஒரு குறையாக உள்ளது. திருமணமான பெண்கள் திருமணமாகாத பெண்களுடன் ஒப்பிடப்படுகையில், சில அளவுகோல்களில், திருமணமாகாத பெண்களைவிட அதிகமாக செயல்புரிவதாக ஒரு ஆய்வு கூறுகிறது. இதற்கு ஒரு முக்கிய காரணம் திருமணமான பெண்களுக்கு சாதகமான சமூகச் சூழல் ஒரளவிற்கு நிலவுவதாகும். பல பெண் அறிவியலாளர்கள் திருமணம், குழந்தைப் பெற்றுக்கொள்தல், வளர்ப்பு போன்றவற்றால் தாங்கள் சில ஆண்டுகளேனும் அறிவியலில் ஈடுபட முடியாத நிலை உள்ளதையும், பல சமயங்களில் கூட்டுக் குடும்பச் சூழல் தங்களுக்கு பாதகமாக உள்ளதையும் குறிப்பிடுகின்றனர். பலருக்கு திருமனம் என்பது இடம் பெயர்விற்கு இட்டுச் செல்கிறது. இதுகாரணமாகவும் சில பிரச்சினைகள் எழுகின்றன.
ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும் போது சமூக்ச்சூழல், ஆய்வு நிலையங்களில் உள்ள சூழல் பெண்கள் அறிவியலில் ஈடுபட பெருமளவிற்கு சாதகமாக இல்லை. ஒரு பெண் அறிவியலாளர் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் அவர் மட்டும் தனிப்பட்ட முறையில் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் அல்ல. அதற்கான சமூக காரணிகள் உள்ளன. எனவே பெண் அறிவியலாளர்கள் ஒன்றுபட்டு தங்கள் பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்வது தவிர்க்க இயலாததாகிறது.பெண்களுக்கு எதிராக உள்ள நேரடி, மறைமுகக் காரணிகளை கண்டறிந்து அவற்றை நீக்க முயற்சி அவசியம். ஏட்டளவில் சமத்துவம் நிலவுவதாலோ அல்லது பெண்கள் அதிக அளவில் பட்டங்கள் பெறுவதாலோ மட்டும் இக்காரணிகள் மறைந்து விடாது. மாறாக பெண்கள் அறிவியலில் பங்கேற்பதை அதிகரிக்க பல்வேறு கட்டங்களில் பல்வேறு விதமான முயற்சிகள் தேவைப்படும். ஒரு பெண் பேராசிரியர் சில பெண் ஆய்வாளர்களுக்கு வழிகாட்டியாக, ஆலோசகராக இருந்து உதவுவது, அவர்கள் பொருத்தமான வேலைகளுக்கு விண்ணப்பிக்கும் போது உதவுவது, போன்று பலவிதங்களில் செயல்படுவதை mentoring என்று அழைக்கிறார்கள். இதனை ஊக்குவிக்கும் பல்கலைகழகங்கள் பெண் அறிவியலாளர்கள் வேலை தேடும் ஆரம்ப கட்டங்களில், பணி செய்யும் துவக்க காலங்களில் எதிர்கொள்ளும் பல பிரச்சினைகளை தீர்க்க mentoring உதவுகிறது என்பதால் அதை ஆதரிக்கின்றன. எனவே பெண்கள் அதிக அளவில் அறிவியலில் பங்கேற்க ஒற்றை தீர்வென்று ஏதுமில்லை. அமெரிக்காவில் செய்யப்படும் சில முயற்சிகள் இந்தியாவில் பெருமளவு பொருந்தாதவையாக இருக்கலாம். நிலவும் சூழல், சமூக அமைப்பு,விழுமியங்களைக் கருத்தில் கொண்டு தீர்வுகளை முன்னிறுத்த வேண்டும். மேலும் பெண்களிடையே பெண்கள் அறிவியலில் அதிக அளவில் பங்கேற்பதின் தேவை குறித்து விழிப்புணர்வும், தடைகளை சமாளிக்கும் வழிகள் குறித்த புரிதலும் அதிகரிக்க வேண்டும்.இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் அறிவியலில் பெண்களில் நிலை அவ்வளவு சிறப்பாக இல்லை. இதை மாற்ற வேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வினை சம்மர்ஸ் போன்றவர்களின் கருத்துக்களால் குறைத்துவிட முடியாது. ஒரு பல்முனைப் போராட்டத்தின் தேவையை இன்று பெண் அறிவியலாளர்கள் அதிகமாகவே உணர்ந்திருக்கிறார்கள். இதன் விளைவாக சம்மர்ஸ்களையும் மீறி சாதகமான மாற்ற்ங்கள் வரும். அதை எப்படி துரிதப்படுத்த வேண்டும் என்பதில் அனைவரும் அக்கறை காட்ட வேண்டும். அறிவியல் என்ற செயல்பாடு சமூகத்திற்கு வெளியே இல்லை. இதைப் புரிந்து கொண்டால் அறிவியலில் பெண்கள் அதிக அளவில் பங்கேற்பது, உரிய இடத்தினைப் பெறுவது என்பது சமூக மாற்றத்தின் விளைவாகவும், காரணியாகவும் இருக்கும் என்பதை எளிதில் அறிய முடியும்.
குறிப்புகள்
1, பெண்ணிய நோக்கில் அறிவியல் குறித்த விமர்சனங்கள், ஆய்வுகளை இக்கட்டுரையில் குறிப்பிடவில்லை. அதனளவிலேயே அது ஒரு விரிவான அலசலைக் கோருவது. இக்கட்டுரை ஒரு குறிப்பிட்ட அம்சத்தின் சில பரிமாணங்களை முன்னிறுத்தி விவாதிக்கும் முயற்சி.
2, சம்மர்ஸ் கூறியதை ஒரு பின்புலமாகக் கொண்டு இக்கட்டுரை எழுதப்பட்டுள்ளது. இச்சர்ச்சை குறித்த விவாதங்கள் இன்னும் தொடர்கின்றன, இனியும் தொடரும். ஏதேனும் ஒரு சந்தர்பத்தில் அதை தொகுத்துக் கொண்டு எழுதுவதும் பொருத்தமாயிருக்கும் என்பதால் இக்கட்டுரையில் அச்சர்ச்சைக்கு ஒரள்விற்கு மேல் இடம் தரப்படவில்லை. இக்கட்டுரைக்கு தொடர்பில்லை என்பதால் சம்மர்ஸ் உலக வங்கியில் பணியாற்றிய போது முன் வைத்த சுற்றுச்சூழல் குறித்த கருத்தினையும், அதற்கான எதிர்வினைகளும் இக்கட்டுரையில் இடம் பெறவில்லை.
3, இக்கட்டுரையில் சில ஆய்வுகள், சான்றுகள் மட்டுமே தரப்பட்டுள்ளன.இந்த விஷயம் ஒரு நூலிற்குரியது என்பதால் விரிவஞ்சி கட்டுரையில் சிலவற்றைம் மட்டுமே குறிப்பிடுகிறேன். வேறு பல காரணங்கள் குறித்தும் எழுதப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள் சில, உ-ம் queen bee syndrome, சர்ச்சைக்குரியவை. அவற்றை கருத்தில் கொண்டு இக்கட்டுரையை எழுதவில்லை.

நூல்,கட்டுரைப் பட்டியல்

Margaret Alic - Hypatia's Heritage: A History of women in science from antiquity through 19th Century-Boston:Beacon Press-1986

Henry Erkowitz and others - Athena Unbound: The Advancement of Women in Science and Technology - Cambridge University Press-2000

Etzkowitz, Henry and others. "The Paradox of Critical Mass for Women in Science." Science 266 (October 1994): 51-54.

Namrata Gupta ,Arun K.Sharma - Women Academic Scientists in India - Social Studies of Science Vol 32 No 5-6 - 2002

Robin Wilson - Women in Higher Education - The Chronicle of Higher Education - Dec 3, 2004

Richard Gallagher, Ivan Oransky - Women, Science and Academia- The Scientist-vol 19 no 7 April 11 2005

Abha Sur - The Life and times of a Pioneer - The Hindu - Sunday Magazine Oct 14 2001

Veena Poonacha - Uncovering the Gender Politics of Science Policies and Education - Economic and Political Weekly Jan 15 2005 www.epw.org.in

Patricia Campion, Wesley Shrum - Gender and Science in Development : Women Scientists in Ghana, Kenya and India-Science, Technology and Human Values - Vol 29 No 4 2004

Greta Noordenbos - Women in Academies of Science : From Exclusion to Exception - Womens' Studies International Forum-Vol 25 No 1 2002

Londa Schiebinger - The Mind Has No Sex - Women in the origins of modern science- Harvard University Press-1989

Londa Schiebinger- Has Feminism Changed Science-Harvard University Press-1999

E.F.Keller - A Feeling For Organism-The Life & Work of Barbara McClintock-W.H. Freeman-1983

Mary Terrall -Book Review: Pandora’s Breeches: Women, Science and Power in the Enlightenment-European History Quarterly, Jan 2005; 35: 187 - 190.

R.Ramachandran- Sexism and Science , The Indian Situation - Frontline- Vol 22 No 6 March 12-25 2005

இணையமுகவரிகள் இப்பட்டியலில் தரப்படவில்லை.
பெண்களும், அறிவியலும்- பகுதி 2

அன்றைய ஹிப்பேஷியா முதல் இன்றைய ஹார்வார்ட் பல்கலை வரை-இரண்டாம் பகுதி உயிர்மை மே 2005 இதழில், இங்கும்

Part II

பெண்களின் எண்ணிக்கை ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருக்கும் போது அவர்களின் இருப்பே அங்கீகாரம் பெறாது, அவர்கள் குரல்களும் உரிய கவனம் பெறாது. ஆனால் பெண்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும் போது இது மாறும் வாய்ப்புண்டு. உதாரணமாக பெண்களின் எண்ணிக்கை 1% அல்லது 3% என்று இருக்கும் போது அவர்கள் மிகச்சிறுபான்மையினராகவே இருப்பர். அதே சமயம் அது 20% அல்லது 30% என்றிருக்கும் போது அவர்களை புறக்கணிக்கப்பது கடினம். அதுவே 40%, அதற்கு மேல் என்றிருக்கும் போது தீர்மானிக்கும் சக்தி அவர்களிடமிருக்கும். எனவே பெண்களின் எண்ணிக்கை குறிப்பிட்ட அளவிற்கு உயராத போது அவர்களை புறக்கணிப்பது எளிது. ஆனால் எண்ணிக்கை மட்டும் போதுமானதல்ல,நிறுவனங்களும் தங்கள் பங்கினையாற்ற வேண்டும் என்ற வாதம் முன்வைக்கப்படுள்ளது. சிறு குழந்தைகவனிப்பு வசதி, பிரசவகால விடுப்பு,பெண்களை பணி நிரந்தரம் செய்வதில் சில மாறுதல்கள், பெண் அறிவியலாளர்களை பணிக்கெடுப்பதில் ஊக்குவிப்பு போன்றவற்றை அறிவியல் ஆய்வுக்கூடங்கள், பல்கலைகழகங்கள் கடைப்பிடித்தால் பெண்கள் அறிவியலில் பங்கேற்பது அதிகரிக்கும். இதற்கு உதாரணமாக கிழக்கு ஐரோப்பிட்ய நாடுகளைக் கூறலாம். சோசலிச அரசுகள் சிறு குழந்தை கவனிப்பு வசதியினை அளித்தன. பின்னர் அரசியல் மாற்றம் ஏற்பட்டபின்னும் கூட அரசு இவ்வசதியைத் தரும் அல்லது அதற்கான மான்யம் வழங்கும் முந்தையைய கிழக்கு ஜெர்மனியில் பெண்கள் அறிவியலில் பங்கேற்பது அதிகமாக உள்ளது. அவர்கள் உழர்பதவிகளில் அதிகமாக இல்லை என்பது வேறி விஷயம்.
பெண்கள் அதிகமாக அறிவியலில் ஏன் இல்லை, அவர்கள் பங்கேற்ப்பினை ஏன், எப்படி அதிகரிக்க வேண்டும் என்பது குறித்த விவாதங்கள் 1960களின் பிற்பகுதியில், 1970களில்தான் பரவலாகத் தொடங்கின. இது குறித்து விரிவான ஆய்வுகள் செய்யப்பட்டன. இவற்றின் அடிப்படையில் பெண்கள் அறிவியலில் பங்கேற்ப்பினை அதிகரிக்க உதவும் வகையில் சில கொள்கைகள் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டன. இருப்பினும் பெண்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கவில்லை. மேலும் அறிவியலில் உயர்கல்வி பெறும் பெண்களில் எத்தனை பேர் அறிவியலினை ஒரு தொழிலாக தேர்வு செய்கிறார்கள், அவர்கள் அதில் எந்த அளவு முன்னேறுகிறார்கள் என்பது குறித்தும் ஆய்வுகள் செய்யப்பட்டன. அமெரிக்கவை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டால் புள்ளிவிபரங்கள் பெண்கள் இன்னும் கடக்க வேண்டிய தூரம் அதிகம் என்றே காட்டுகின்றன.
Ph.Ds earned by women in 2002 - U.S. ciitizens at all institutions
% total physical sciences 29% 2997engineering 19% 1890life sciences 50% 5327social sciences 60% 4901humanities 50% 4139education 67% 5265total 51% 25935Total is for men and women, excluding phds in business, management,and other professional fieldsSource - The Chronicle of Higer Education 3rd Dec 2004 ஆனால் பல்கலைகழகங்களில், ஆய்வுக்கூடங்களில் பெண்கள் ஆசிரியர்களாக, பேராசிரியர்களாக உள்ள விகிதம் குறைவாகவே உள்ளது. ஆராய்ச்சிக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் பல்கலைகழகங்களில் ஆண் பேராசிரியர்களின் விகிதம் 70%க்கும் அதிகம்.புதிதாக தேர்ந்தெடுக்கப்படும் உதவிப் பேராசிரியர்களில் 60% ஆண்கள். எனவே முனைவர் பட்டம் பெற்றப் பெண்கள் அதே விகிதத்தில் பல்கலைகழகங்களில் ஆசிரியர் வேலைகளில் ஏன் இல்லை என்ற கேள்வி எழுகிறது.ஹார்வார்ட் தலைவருக்கு கடிதம் எழுதிய மூத்த பெண் ஆசிரியர்கள், கலை மற்றும் அறிவியல் புலங்களில் பணி நிரந்தம் செய்யப்ண்ட்ட 32 பேரில் 4 பேர்தான் பெண்கள் என்று குறிப்பிட்டனர்.கலிபோர்னியா பல்கலைகழத்தில் பெண்கள் பணிக்கு சேர்க்கப்படுவது 1990களில் வெகுவாக குறைந்த போது பெண் பேராசிரியர்கள் குரல் எழுப்பினர், மாநில சட்டசபை இது குறித்து கருத்தறிந்தது.தற்போது பெண்கள் அதிக அளவில் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள்.பெண் ஆசிரியர்கள், பேராசிரியர்கள் பெறும் ஊதியமும் ஆண் ஆசிரியர்கள், பேராசிரியர்களை விட குறைவாக உள்ளது.ஆராய்ச்சிக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் பல்கலைகழகங்களில் பெண் துணைப் பேராசிரியர்களை விட ஆண் துணைப்பேராசிரியர்கள் பணி நிரந்தரம் செய்யப்பட 23% அதிக வாய்ப்புள்ளது. அது போல் பணி நிரந்தரமான பின் பெண்களை விட ஆண்கள் பேராசிரியர்களாக நியமிக்கப்படும் வாய்ப்பும் அதிகம். பல்வேறு கோணங்களில் இப்பிரச்சினைகளை விவாதிக்க வேண்டும். ஏனெனில் பாலியல் ரீதியான வெளிப்படையான பாரபட்சம் இல்லாதது போல் தோன்றினாலும் பெண்களுக்கு எதிரான பல காரணிகள் உள்ளன. அவற்றுள் முக்கியமான ஒன்று பணிக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படும் போது ஆண், பெண் எப்படி கருதப்படுகிறார்கள் என்பது.மிச்சிகன் பல்கலைகழகத்தில் பணிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கும் போது எப்படிபட்ட பாரபட்சங்கள், அவை நேரடியாகத் தெரியாவிட்டாலும் மறைமுகமாக உள்ளன என்பது குறித்து பேராசிரியர்களுக்கு விளக்கப்பட்டது. இதை எப்படித் தவிர்ப்பது என்பது குறித்து பயிலரங்குகள் நடத்தப்பட்டன. தேர்ந்தெடுக்கும் போது பொதுவான மதிப்பீடிற்குப் பதிலாக குறிப்பிட்ட அளவுகோல்களின் படி , உ-ம் பாடங்கள் கற்பிக்கும் திறன், ஆய்வுத் திறன் மதிப்பீடு செய்யுமாறு கோரப்பட்டது. இதன் விளைவாக பெண்களை தேர்ந்தெடுப்பது அதிகரித்துள்ளது. அறிவியல் மற்றும் பொறியியலில் 2001 ல் தேர்ந்தெடுக்கப்படவர்களில் பெண்களின் சதவீதம் 13 ஆக இருந்தது, 2003/2004ல் அது 39% ஆக உயர்ந்தது.
பெண்களும், அறிவியலும்- பகுதி 2


(in three parts)
அன்றைய ஹிப்பேஷியா முதல் இன்றைய ஹார்வார்ட் பல்கலை வரை-2

இக்கட்டுரையின் முதல் பகுதி ஏப்ரல் ஒன்றாம் தேதி பதிவில் இடப்பட்டது.அதன் சுட்டி இது.

இரண்டாம் பகுதி உயிர்மை மே 2005 இதழில், இங்கும்.

Part I

மேரி க்யுரி இருமுறை நோபல் பரிசு (1903,11) பெற்றவர், அவரது மகள் 1935ல் நோபல் பரிசு பெற்றார்.ஆனால் இருவருமே பிரெஞ்ச் அறிவியல் அகாதமியில் உறுப்பினராகக் தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை. இந்த அகதமிகளில் உறுப்பினர்களை பிற உறுப்பினர்களே தேர்ந்தெடுப்பார்கள்.1979ல்தான் பிரெஞ்ச் அறிவியல் அகதமியின் முதல் பெண் உறுப்பினர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மேரி க்யுரியின் பெயர் பரிந்துரைக்கப்பட்டு ஒட்டெடுப்பு நடத்தப்பட்டது.முதல் தடவை மேரி எதுவர்த் பிரான்லி என்பவரை விட ஒரு வாக்கே குறைவாகப் பெற்றிருந்தார்.பின்னர் நடத்தப்பட்ட வாக்கெடுப்பில் பெரும்பான்மையான உறுப்பினர்கள் பிரான்லியினை தேர்ந்தெடுத்தனர்.அப்போது அவருக்கு வயது 65, மேரிக்கோ 36தான். மார்கரெட் சோமர்வில்லின் கணித ஆய்வுகள் பெரும் மதிப்பினைப் பெற்றன,ஆனால் அவரை இங்கிலாந்தின் ராயல் சொசைட்டி உறுப்பினராகத்தேர்ந்தெடுக்கவில்லை.கரோலின் ஹெர்ஷ்லின் ஆய்வுகளை அங்கீகரித்து ராயல் சொசைட்டி தங்கப் பதக்கம் வழங்கியது.அவரை ராயல் ஐரிஷ் சொசைட்டி 1838ல் அவரது 88வது வயதில் வெளிநாட்டு உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுத்தது, ராயல் சொசைட்டி தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. பிற அகதமிகளில் கிட்டதட்ட இதே போல்தான் இருந்தது.
அதே சமயம் சில ஆண் உறுப்பினர்கள் பெண்கள் உறுப்பினர்களை தேர்ந்தெடுப்பதில் அக்கறை காட்டினர்.முதல் உலகப் போருக்குப் பின் இத்தகைய கோரிக்கைகள் வலுப்பெற்றன.ராயல் சொசைட்டியில் பெண் உறுப்பினர்களை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என வற்புறுத்தியவர்களில் இடதுசாரி விஞ்ஞானிகளான ஜே.டி.பெர்னாலும், ஜே.பி.எஸ்.ஹால்டேனும் முக்கியமானவர்கள். 1943ல் ராயல் சொசைட்டி இந்தியாவிலிருந்து ஆறு ஆண் உறுப்பினர்களை தேர்ந்தெடுத்த போது பெண் உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்காதது குறித்து ஹால்டேன் கேள்வி எழுப்பினார்.1940 முதல் 1945 வரை ராயல் சொசைட்டியின் தலைவராக இருந்த சர் ஹென்ரி டேலின் பெரு முயற்சியால் இரு பெண் உறுப்பினர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். அமெரிக்காவில் 1925ல்தான் தேசிய அறிவியல் அகாதமியின் முதல் பெண் உறுப்பினர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மேரி க்யுரி உட்பட பல பெண் அறிவியலாளர்கள் பிற நாட்டு அறிவியல் அகாதமியில் அயல் நாட்டு உறுப்பினர்களாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர், ஆனால் அவர்கள் பணியாற்றிய அல்லது தாய் நாட்டில் அந்த கெளரவம் தரப்படவில்லை.
1970களில்தான் நிலைமை மாறத் துவங்கியது.இதற்கு முக்கிய காரணம் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்தாலும் பெண் உறுப்பினர்கள் ஒரளவேனும் இருந்ததால் அகாதமிகளில் பெண்களை தேர்ந்தெடுப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் அதிகரித்தன.பெண் உறுப்பினர்களின் தெரிவுகள் கவனம் பெற்றன.இதனால் பெண்கள் உறுப்பினர்களாக தேர்வு செய்யப்படுவது அதிகரித்தது.சில நாடுகளில் (உ-ம்: கிரீஸ்,ஸ்பெயின்,இத்தாலி) பெண்கள் முதன்முதலாக 1990களில்தான் உறுப்பினர்களாக அறிவியல் அகாதமிகளாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.
பெண்கள் உயர்கல்வி கற்பது 1870களுக்குப் பின் பல நாடுகளில் சாத்தியமானாலும் அறிவியல் துறைகளில் பெண்களுக்கு உயர்பதவிகள் பெரும்பாலும் எட்டாக்கனிகளாகவே இருந்தன.பல பெண் அறிவியலாளர்கள் உரிய அங்கீகாரம் பெறாமல் பலவேறு சிரமங்கள், பிரச்சினைகளிக்கிடையேதான் அறிவியலில் ஈடுபட வேண்டியதாயிற்று. சிலர் போதுமான தகுதிகள் இருந்தும் அறிவியல் ஆய்வுகள் சார்ந்த வேலைகள் கிடைக்காததால் அறிவியலுடன் ஒரளவு தொடர்புடைய வேலைகளையே செய்ய வேண்டியதாயிற்று. மெளன வசந்தம் என்ற புத்தகம் எழுதிய ராசேல் கர்சான் இதற்கு ஒரு உதாரணம். பெண் என்றே ஒரே காரணத்தினால் பொருத்தமான வேலை கிடைக்காமல் அல்லாடியவர்கள் பலர். ஆனால் தாங்கள் பெண்கள் என்பதற்காக பாரபட்சம் காட்டப்பட்டோம் என்பதை ஒப்புக்கொள்ள மறுத்தவர்களும் உண்டு. நோபல் பரிசு பெற்ற அறிவியலாளர் பார்பரா மக்ளிண்டாக்கின் வாழ்க்கை வரலாற்றினை எழுதிய எவ்லின் பாக்ஸ் கெல்லர் மக்ளிண்டாக் சந்தித்த இடர்களை விரிவாக விளக்குகிறார்.மிகச் சிறந்த ஆய்வாளாராக இருந்த போதும் நிலையான வேலை கிடைக்க அவர் சிரமப்பட வேண்டியிருந்தது. (குறிப்பு : மக்ளிண்டாக் குறித்து கெல்லர் எழுதியுள்ளவை சர்ச்சிக்கப்பட்டுள்ளன).
1970களில் கார்னிக் நூறு பெண் அறிவியலாளர்களை பேட்டி கண்ட போது பலர் அறிவியல் வாழ்வு குறித்து திருப்தியே தெரிவித்தனர், தாங்கள் நல்ல அறிவியல் செய்தததாகவே கருதுவதாகக் கூறினர். ஆனால் அவர்களில் பலருக்கு தாங்கள் ஒன்றாக குரல் கொடுத்திருந்தால் அல்லது முயற்சிகள் மேற்கொண்டிருந்தால் பாரபட்சங்களை குறைத்திருக்க முடியும் என்பது தோன்றவில்லை. அறிவியல் என்று வந்துவிட்டால் பிறவெல்லாம் இரண்டாம் பட்சம் என்று நினைப்பதில் தவறில்லை, ஆனால் அறிவியலில் ஈடுபடும் பெண்களின் பிரச்சினைகளைக் கூட அவர்களில் பலரால் அங்கீகரிக்க முடியவில்லை. இதனால் பெண் அறிவியலாளர்கள் கூட பெண்களை அறிவியலில் ஊக்குவிக்க வேண்டுமென்றால் அதற்கு தடையாக உள்ளவற்றை அகற்ற வேண்டும் என்ற உணர்வின்றி இருந்தனர். சமத்துவம் என்பது நடைமுறையில் எப்படி இருந்தது என்பதைஅவர்கள் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
சர் சி.வி.ராமனின் ஆய்வுக்கூடத்தில் அறிவியல் ஆய்வில் ஈடுபட்டிருந்தவரும், இந்திய வானிலை ஆராய்ச்சி துறையில் உயர் பதவி வகித்தவருமான அனா மணி தன் அனுபவங்களை பகிர்ந்து கொள்ளும் போது ராமன் தன் ஆய்வுக்கூடத்தில் ஆண்களும் பெண்களும் சேர்ந்து பழகுவதையும், விவாதிப்பதையும் எதிர்த்தார் என்று கூறியிருக்கிறார்.தான் பெண் என்பதால் எந்தவிதத்திலும் பாகுபாட்டினை எதிர் நோக்கவில்லை என்று கூறியிருக்கிறார். ஆனால் அவரே ஒரு ஆய்வாளருடன் ஒரு விரிவான உரையாடலுக்குப் பின் தான் பெண்களை தேர்ந்தெடுத்திருந்தால் ஒரு முன் மாதிரியாக இருந்திருக்கக் கூடும் என்பதை ஒப்புக்கொண்டார். ஆனால் அதற்கான தேவையை அவர் அப்போது உணர்வில்லை. சமத்துவம் என்பது நடைமுறையில் இருக்கிறது என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் போது பெண்கள் அறிவியலில் ஈடுபடவும், ஈடுபட்டுள்ள பெண் அறிவியலாளர்களை ஒன்றுதிரட்டவும் தேவை இருப்பதை அவர் போன்றவர்கள் உணரவில்லை. மாறாக தாங்கள் பெண் என்பதால் எந்த விசேஷ சலுகையும் கோரக்கூடாது, அதற்கு தேவையுமில்லை, ஏனெனில் அறிவியலில் ஆண்-பெண் பாகுபாடு இல்லை என்று கருதினர். ஆனால் வரலாறு இந்த சமத்துவம் எத்தனை போலியானது என்பதை நமக்குக் காட்டுகிறது.

ஆண்கள் முன்னிறுத்தும், சமூகத்தில் நிலவும் விழுமியங்களை பெண்கள் கேள்விக்குட்படுத்தாது ஏற்கும் போது பிற பெண்களின் பிரச்சினைகளை உணரத் தவறுகிறார்கள்.ஏன் நானும் பெண்தானே, அப்புறம் உனக்கு மட்டும் எதற்கு சலுகை அல்லது விதிவிலக்கு என்று ஒரு துறைத்தலைவர், கருத்தரித்துள்ள அல்லது சிறு வயது குழந்தைகளை வைத்துக் கொண்டு சிரமப்படும் பெண்ணின் கோரிக்கைகளை செவிமடுக்கவே தயாராக இல்லாத போது அவர் இப்பிரச்சினைகள் எந்த அளவிற்கு பெண்கள் அறிவியலில் ஈடுபட தடையாக உள்ளது என்பதை புரிந்து கொள்ள மறுக்கிறார்.எனவே பெண் அறிவியலாளர்கள் பலர் தடைகளை எதிர்கொண்டாலும் ஒரு பெண்ணியக் கண்ணோட்டத்தில் அதை அணுகாத போது, தாங்கள் பெண்கள் அறிவியலில் ஈடுபடுவதை ஊக்குவிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் செயல்படாமல், சமத்துவம் முழுமையாக நிலவுகிறது என்று நம்பும் போது தாங்கள் விரும்பியோ, விரும்பாமலோ பிற பெண்கள் அறிவியலில் ஈடுபட அவர்கள் உதவிகரமாக இருப்பதில்லை. இதற்கு பெண் என்பதற்காக தாங்கள் சலுகைகள் காட்டுகிறோம் என்று விமர்சிக்கப்படுவோமோ என்ற அச்சமும் ஒரு காரணம்.